Menu
Νταχάου: Μάρτης 1933 - Το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης μπαίνει σε λειτουργία

Νταχάου: Μάρτης 1933 - Το πρώτο στρ…

• Γερμανοί κομμουνιστές κ...

Στις φλόγες η Μέση Ανατολή - Επικίνδυνη κλιμάκωση και συνεχόμενα αντίποινα από το Ιράν

Στις φλόγες η Μέση Ανατολή - Επικίν…

• Πλήγματα Αμερικανο-ισρα...

Απ' το μπαλόνι στον τομογράφο

Απ' το μπαλόνι στον τομογράφο

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ* Ο κό...

Τι κρύβει η αντιπαράθεση ΗΠΑ - Ευρώπης για την επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ;

Τι κρύβει η αντιπαράθεση ΗΠΑ - Ευρώ…

• Το κάλπικο αφήγημα ότι ...

Πόλεμος ηγεμονίας και επεκτατισμού ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν

Πόλεμος ηγεμονίας και επεκτατισμού …

• Στόχος των ΗΠΑ η εξασθέ...

Ο σφαγέας παρομοίασε το κράτος-τρομοκράτη με τον Τζένκινς Χαν ενώ για την «ευλογημένη Νέα Μέση Ανατολή» των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ χτυπά ξανά τη Συρία

Ο σφαγέας παρομοίασε το κράτος-τρομ…

• Την ίδια στιγμή ο Τραμπ...

Μια άλλη ματιά στον πόλεμο

Μια άλλη ματιά στον πόλεμο

Επιπλέον 200 δισ. δολάρια...

Ανεπίστρεπτη πορεία

Ανεπίστρεπτη πορεία

Καθώς ο ιμπεριαλιστικός π...

Ο πόλεμος ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του Ιράν και οι προεκτάσεις

Ο πόλεμος ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του…

Γράφει: Ανδρέας Θεοφάνους...

ΗΠΑ: Παραίτηση του διευθυντή του Κέντρου Αντιτρομοκρατίας με κριτική στον Τραμπ

ΗΠΑ: Παραίτηση του διευθυντή του Κέ…

• «Το Ιράν δεν συνιστούσε...

Prev Next

Νίκος Καζαντζάκης: «Το νέο πρόσωπο του Θεού μου, είναι ένας αργάτης που πεινάει, δουλέβει κ’ εξανίσταται»

• 140 χρόνια από τη γέννησή του

 

Πνεύμα ανήσυχο και διψασμένος για την κάθε είδους γνώση, ο Νίκος Καζαντζάκης, που γεννήθηκε σαν σήμερα, 18 Φλεβάρη του 1883, διέτρεξε και κατέκτησε τις καλλιτεχνικές, αισθητικές και φιλοσοφικές αναζητήσεις της εποχής του, δημιουργώντας το δικό του, αντίστοιχα, καλλιτεχνικό, αισθητικό και φιλοσοφικό σύμπαν, το οποίο, αν και φαινομενικά γεμάτο αντιφάσεις και αντιθέσεις, διαπνέεται, από τη μεγάλη, διαλεκτική ανάγκη και αγωνία της σύνθεσης.

Η προσφορά του στη νεοελληνική λογοτεχνία και γλώσσα είναι αδιαμφισβήτητη. Ωστόσο, όντας δύσκολο ακόμη και να ενταχθεί το έργο του -όπως σημειώνει ο Λίνος Πολίτης- στα σύγχρονά του λογοτεχνικά και ποιητικά ρεύματα, «κάθεται» επάξια στο «θρόνο» της μοναδικότητας, κερδίζοντας ταυτόχρονα τη διαχρονική του εμβέλεια και ακτινοβολία. Δηλαδή, το πιο απαιτητικό «κριτήριο» της ποιότητας του καλλιτεχνικού δημιουργήματος.

Read more...

Κώστας Βάρναλης: «Αν ξυπνήσεις μονομιάς θα ’ρθει ανάποδα ο ντουνιάς»...

Σαν σήμερα, στις 14 Φλεβάρη 1884, γεννήθηκε ο Κώστας Βάρναλης (1884-1974). Να σημειωθεί ότι υπάρχει ένα θέμα ως προς την ακριβή ημερομηνία γέννησης του ποιητή (σύμφωνα με διάφορες πηγές και στοιχεία), παρόλο που συνήθως καταγράφεται η 14/2/1884.

Read more...

Κάρολος Κουν: Πρωτοπόρος και ανανεωτής του Ελληνικού θεάτρου

Τριάντα έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο του μεγάλου σκηνοθέτη, καινοτόμου του ελληνικού θεάτρου, Καρόλου Κουν . Εφυγε από τη ζωή στις 14 Φεβρουαρίου 1987.

Ο Κάρολος Κουν γεννήθηκε στην Προύσα το 1908. Οι γονείς του μετακόμισαν στην Κωνσταντινούπολη, όταν ο Κουν ήταν μωρό. Ο ίδιος έλεγε: «Αν και γεννήθηκα στην Προύσα, δεν τη γνώρισα. Από μικρός βρέθηκα στην Πόλη κι εκεί μεγάλωσα. Από κει αρχίζουν οι αναμνήσεις, εκεί δημιουργήθηκαν οι πρώτοι ερεθισμοί, τα πρώτα συναισθήματα, η πρώτη επαφή με την έξω για μένα πραγματικότητα. Μεγάλωσα σαν Ρωμιός, μέσα σ’ ένα ρωμαίικο αστικό σπίτι». Τελειώνοντας τη Ροβέρτιο Σχολή της Κωνσταντινούπολης, το 1927 πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και σπουδάζει Αισθητική. Το 1929 έρχεται στην Ελλάδα και προσλαμβάνεται ως καθηγητής των Αγγλικών στο Κολέγιο Αθηνών. Αντί του μαθήματος, ωθεί τους μαθητές να γράφουν διαλόγους. Αυτή ήταν η αρχή απ’ όπου ξεπήδησαν σκετσάκια και άλλα έργα που έγραφαν οι μαθητές, παρασύροντας και καθηγητές τους, αλλά και οι ερασιτεχνικές παραστάσεις των μαθητών, με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του δασκάλου τους.

Επί 55 χρόνια, ο Κάρολος Κουν έδινε το καθημερινό καλλιτεχνικό παράδειγμά του, με τη μεγάλη μόρφωσή του, τη γλωσσομάθειά του, την ανήσυχη σκέψη του, τη ριζοσπαστική αντίληψή του, αλλά και με τον λιτό, σεμνό, ταγμένο στο θέατρο, τρόπο της ζωής του, τονίζοντας πάντα στους συνεργάτες του, από την ίδρυση (1942) του «Θεάτρου Τέχνης»: «Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Δεν κάνουμε θέατρο για να ζήσουμε. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί, κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο μας».

Read more...
Subscribe to this RSS feed