Ε τότε, τι είναι ενάντια στο δημόσιο συμφέρον;

Μάνα μου ρε, ήνταλως σκέφτεται τους εργαζόμενους ο Χαρούλης μας. Διασφαλίζει, λέει, τα εργασιακά τους δικαιώματα! Και να σκεφτείτε ότι υπάρχει -ακόμη- κόσμος που τον πιστεύει! Που πιστεύει στα λόγια και τις υποσχέσεις του. Όχι, βέβαια, του Χάρη ως άτομο, αλλά ως εκπρόσωπος μιας κυβέρνησης που στα τέσσερα χρόνια της διακυβέρνησης της κατακρεούργησε -για την ακρίβεια άλλη είναι η λέξη που κολλά εδώ, αλλά ας όψεται η περίσταση που δεν επιτρέπει λέξεις άσεμνου περιεχομένου- που κατακρεούργησε, λοιπόν, όλα τα εργασιακά δεδομένα στην μακαρία νήσο, Κύπρο.

Θυμάστε πως το είπε χθες ο γενικός γραμματέας της ΠΕΟ: “...και στην Κύπρο βιώνουμε τα τελευταία χρόνια την ωμότητα και επιθετικότητα του καπιταλισμού σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια μέσα από τη νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση της οικονομίας και της κοινωνίας, την οποία επιβάλλει η δεξιά κυβέρνηση του Δημοκρατικού Συναγερμού, υλοποιώντας με μεγάλη προθυμία, τα μνημόνια και τις κυρίαρχες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου”! Και έχει απόλυτο δίκαιο, ο ηγέτης της ΠΕΟ... Βέβαια, στη θέση του εγώ δεν θα έλεγα “αναδιάρθρωση” -έστω και με πρόταξη το “νεοφιλελεύθερη”- αλλά σκέτη “διάλυση της οικονομίας και της κοινωνίας”, αλλά το προσπερνώ, αφύ συμφωνώ επί της ουσίας.

Επανέρχομαι, όμως, στα δικά μου. Και σ’ αυτά του Χάρη, βεβαίως βεβαίως... Θα διασφαλίσει, λοιπόν, τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στη Cyta. Ε... τζιαι καλά, ρε φίλε, μήπως τα εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων στην μακαρία νήσο -όχι μόνο της Cyta- δεν ήταν διασφαλισμένα και πριν αναλάβετε εσείς τη διακυβέρνηση του τόπου; Πως στην ευχή -ή την κατάρα σας- τα καταφέρατε και μας πήρατε στον εργασιακό μεσαίωνα; Και ζητάς τώρα να σε πιστέψουμε ότι θα διασφαλίσεις τα δικαιώματα των εργαζομένων στη Cyta; Μα... έπιασες μας στο μαϊττάππιν ρε Χάρη;

Αλλά, λέω εγώ , ένας ταπεινός -ίσως και αγράμματος, καθότι το πανεπιστήμιο της ζωής η κάστα του Χάρη δεν το αναγνωρίζει- χωρκάτης: Έστω ότι έχει δίκαιο ο Χάρης... Ότι, δηλαδή, και το εννοεί και θέλει και είναι σε θέση να πετύχει τούτο. Ωστόσο, μήπως το πρόβλημα είναι τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στη Cyta; Να πω, βέβαια,ότι είναι και αυτά. Αλλά -με όλο το σέβας, δηλαδή- κατά την ταπεινή μου άποψη αυτά δεν είναι το κυρίαρχο. Καθότι -κι αν θέλετε συμφωνείτε μαζί μου- για μένα το κυρίαρχο είναι ότι η Cyta, όπως και όλοι -ασφαλώς- οι ημικρατικοί οργανισμοί, είναι κοινή των Κυπρίων κοινωνική περιουσία. Και ο όρος αποκρατικοποίηση, όπως ασφαλώς και η πρόνοια του Χάρη που τάχαμου “διασφαλίζει εσαεί κατοχή -στο κράτος- του πλειοψηφικού πακέτου στη νέα εταιρεία που θα δημιουργηθεί στο πλαίσιο της αποκρατικοποίησης της Cyta”, λόγια του αέρα είναι.

Και όχι μόνο αυτό: Το πλέον προκλητικό είναι ότι νομίζουν πως έχουν να κάνουν με αφελείς! Βλέπετε, προβλέπει ο Χάρης μας πως: ακόμη και στην περίπτωση που μελλοντικά η πλειοψηφία μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της νέας εταιρείας δεν θα προέρχεται από το κράτος αλλά από στρατηγικό συνεργάτη, θα απαιτείται συναίνεση της πλειοψηφίας των εκπροσώπων του κράτους στο Διοικητικό Συμβούλιο, ή του κράτους σε περίπτωση Γενικής Συνέλευσης, για την οποιαδήποτε μεταβολή σε θέματα που αφορούν όσους σήμερα απασχολούνται στο δημόσιο οργανισμό!

Και η πλάκα είναι που-ο Χάρης- νομίζει πως είμαστε τόσο αφελείς και τον πιστεύουμε. Για τη βουλή μας, βέβαια, και τους... βουλευτάς μας, όρκο δεν παίρνω -αν θα τον πιστέψουν ή όχι- αλλά δι’ ημάς τους εργαζόμενους και κυρίως δι’ ημάς του χωρκάτες, που τα λέμε έξω που τα δόντια, καθαρά τζιαι ξικούτσουλλα, τέτοια λόγια δε περνούν! Αφού και μόνο η πρόβλεψη του Χάρη ότι θα υπάρξει μελλοντικά περίπτωση που η πλειοψηφία μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της νέας εταιρείας δεν θα προέρχεται από το κράτος, αλλά από στρατηγικό συνεργάτη -άλλο “φρούτο” και τούτο- αυτόματα μας επιτρέπει να αντιληφθούμε δύο πράγματα: Πρώτον ότι εκ του νομοσχεδίου ο Χάρης και η κυβέρνηση που υπηρετεί προβλέπουν σταδιακά να καταστεί το κράτος μειοψηφία στο Διοικητικό Συμβούλιο, άρα συνακόλουθα και στο μετοχικό πακέτο. Και δεύτερο -και κυριότερο- στην περίπτωση αυτή, θα δουλέψουν οι νόμοι του καπιταλισμού -και όχι το νομοσχέδιο του Χάρη- και στο τέλος θα γίνει εκείνο που θέλει ο... όποιος στρατηγικός συνεργάτης, με βάση τους νόμους του καπιταλισμού, μεγάλη η χάρη του...

Μα, δηλαδή, ρε Χάρη περιπαίζεις μας; Εδώ κοτζάμ κούρεμα και αφαίμαξη εισοδημάτων, ταμείων, συντάξεων και λοιπών εργασιακών και εργατικών δικαιωμάτων περάσατε από τη βουλή, και θεωρείς ότι δεν θα βρεθούν ξανά τέτοιοι και τόσοι βουλευτάδες που να... βρουν το “δίκαιο” στον λεγόμενο στρατηγικό επενδυτή, ώστε να περάσει για πάρτη του την κατοχή όχι του πλειοψηφικού, αλλά ολόκληρου του πακέτου της Cyta; Μα που ζεις ρε Χάρη; Στις... Βρυξέλλες μήπως;

Κι έτσι, λοιπόν, ο Χάρης ο τρομερός -όπως την παιδική σειρά “ο Ντένις ο τρομερός”- βαυκαλίζεται ότι, με τούτα και μ’ εκείνα “το πιο πάνω πλαίσιο διασφαλίζει με ξεκάθαρο τρόπο το δημόσιο συμφέρον”... Όι άππαρον! Βλέπετε, εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πώς, με το ξεπούλημα είναι ιδιαιτέρως κερδοφόρου Ημικρατικού Οργανισμού -τα περί στρατηγικού συνεργάτη και λοιπά κουραφέξαλλα μόνο για αφελείς είναι- διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον. Πουλώ μια κρατική περιουσία -η οποία ανήκει σε όλο το λαό- με κέρδη, τα οποία επιστρέφουν πάλι πίσω στο λαό, μέσω του κράτους και μ’ αυτό διασφαλίζεται -τάχαμου- το δημόσιο συμφέρον. Σόρρι -που λέμε και στα... κυπριακά- εγώ τέτοια λογική δεν την καταλαβαίνω! Δηλαδή ξεπουλάμε όσα όσα μια δημόσια περιουσία με τα κέρδη της κι είναι τούτο για το δημόσιο συμφέρον. Ε, μα τότε, τι είναι ενάντια στο δημόσιο συμφέρον;

Διατελώ με τιμή και αγάπη περισσή

ο Κυπραίος

(χωρκάτης με το νάμιν)