Ώστε έτσι, λοιπόν: 30% των μισθωτών με... μερική απασχόληση και μέσο μισθό 393 ευρώ μεικτά!

Άρα, λοιπόν, το θέμα αυτό αφορά και εμάς τους Κυπραίους. Και, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα -και όχιμόνο- που κάνει τον βίο των επηρεαζόμενων αβίωτο, το αυτό θα συμβαίνει και στη μακαρία νήσο... Καλό είναι  λοιπόν, να έχουμε και γνώση -τι συμβαίνει αλλαχού- αλλά και να λαμβάνουμε τα... μέτρα μας. Το λέει, εξάλλου, και μια γνωστή παροιμία: “Εψώρκασεν ο γείτος σου, τζι’ εσύ βοτάνι γύρευκε”. Για να μην ξεχνούμε, δηλαδή, τη λαϊκή σοφία των πατεράδων των παππούδων και προγόνων μας! “Αμόρφωτων”, με τα δικά μας πανεπιστημιακά πρότυπα, άλλα πάνσοφων με τα πρότυπα της πραγματικής ζωής...

Το σημερινό μας θέμα -εκ του οποίου σας ζήτησα να θέσουμε εαυτούς στη θέση των Ελλήνων εργαζομένων- το αλίευσα από τον Ημεροδρόμο εδώ και κάποιες μέρες -ο οποίος με τη σειρά του το αλίευσε από τον Ριζοσπάστη- και είπα να το αναπροσαρμόσω στα δικά μας... πρότυπα. Τα κυπριακά, ντε· καθότι μπορεί μεν να νομίζουμε -κάποιοι ξιππασμένοι, όχι εμείς οι εργαζόμενοι και λοιποί της γης και της δουλειάς κολασμένοι- ότι είμαστε το κέντρο της γης, αλλά μόνο κέντρο της γης δεν είμαστε. Κέντρο διερχομένων, ναι. Κέντρων εκμεταλλευομένων, ναι. Κέντρο σύγκρουσης γεωστρατηγικών και οικονομικοπολιτικών συμφερόντων, πάλιν ναι. Κέντρο για να απλώνουν τα όπου γης ιμπεριαλιστικά και ληστρικά όρνεα τα πλοκάμια τους ανατολικότερα της Κύπρου, οπωσδήποτε ναι!

Κι εφόσον, λοιπόν, κέντρο τη γης -με την έννοια οι εκλεκτοί της υφηλίου- δεν είμαστε, παρά μόνο είμαστε μια γειτονιά με τους λοιπούς λαούς του ανατολικού ακρογώνιου της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, τότε σίγουρα αυτό που συμβαίνει αλλού μπορεί να συμβαίνει και σε μας. Κι αν ακόμη δεν συμβαίνει, όσο αλλού, μην ανησυχείτε κι όπου να ’ναι θα φτάσει και σε μας στα ίδια επίπεδα. Εξάλλου, για να μην ξεχνούμε και απ’ τη λαϊκή σοφία -που λίγο πιο πάνω μνημόνευσα- μια πολύ γνωστή παροιμία: “Γιορτή δική τους παραμονή δική μας”...

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, λοιπόν, να μπούμε στο θέμα μας. Που προέκυψε από τη δημοσιοποίηση προ ολίγων ημερών -για την ακρίβεια στις 8 του Μάρτη, ανήμερα της παγκόσμιας μέρας της γυναίκας- των στοιχείων και στατιστικών δεδομένων για τους μισθούς και την απασχόληση τον Μάη του 2016 στην Ελλάδα. Καθυστερημένα, βέβαια, αλλά κάλλιον αργά παρά ποτέ, που φαίνεται να συμβαίνει στη μακαρία νήσο Κύπρο... Και τα οποία στοιχεία -του ΙΚΑ (νυν ΕΦΚΑ)- δείχνουν τη σταθερή μείωση των μισθών και τη συνεχώς κλιμακούμενη αύξηση της μερικής απασχόλησης στη χώρα.

Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτά τα στοιχεία, κοντά 600.000 εργαζόμενοι σε καθεστώς μερικής απασχόλησης έχουν μέσο μισθό μόλις 393,79 ευρώ μεικτά! Αλήθεια, αν από αυτά αφαιρείται ό,τι αφαιρείται, τι μένει για να ζήσει ο εργαζόμενος κι η οικογένειά του;

Σημειώστε ότι: Ο μέσος μισθός στο σύνολο των 2 εκατομμυρίων μισθωτών στην Ελλάδα, ανέρχεται στα 949,69 ευρώ μεικτά. Αν αφαιρεθούν, δηλαδή, οι ασφαλιστικές εισφορές, ο μέσος μισθός των μισθωτών της χώρας διαμορφώνεται κάτω από τα 800 ευρώ.

Διαβάζοντας από τα στατιστικά δεδομένα, μαθαίνουμε ότι ο μέσος μεικτός μισθός των μισθωτών ακολουθεί πτωτική πορεία. Με έτος βάσης το 2011, δηλαδή έναν χρόνο πριν τη γνωστή Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ), με την οποία το αστικό κράτος παρενέβη απευθείας και με νόμο μείωσε τους μισθούς και κατάργησε Συλλογικές Συμβάσεις, αυτός συρρικνώθηκε από τα 1.253,29 ευρώ μεικτά στα 949,69 ευρώ μεικτά. Δηλαδή, οι μισθωτοί μέσα σε μια πενταετία (2011 – 2016) έχασαν σχεδόν το 1/4 των αποδοχών τους (24,2%), χώρια την υπόλοιπη επίθεση στο εισόδημά τους, με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής φοροληστείας και άλλα αντεργατικά μέτρα...

Και -ω του θαύματος- ιδού και το παράδοξο: Ο μέσος μισθός συνεχίζει να μειώνεται παρά τη σχετική αύξηση της απασχόλησης! Γιατί αυτό; Μα είναι απλό: Πλέον το μεγαλύτερο μέρος της απασχόλησης -και της όποιας αύξησής της- προέρχεται από το μοίρασμα μιας θέσης εργασίας σε δύο ή ακόμα και τρεις απασχολούμενους! Επιβεβαιώνοντας ότι: η όποια «ανάπτυξη» και αύξηση της απασχόλησης υπόσχεται η ελληνική κυβέρνηση προϋποθέτουν την παραπέρα συρρίκνωση των μισθών και την επέκταση της “ευελιξίας” της εργασίας σε όλες τις μορφές της. Χαρακτηριστικά, μεταξύ του Μάη του 2015 και του ίδιου μήνα το 2016, ενώ η απασχόληση μισθωτών αυξήθηκε περίπου κατά 100.000 θέσεις εργασίας (από 1,923 εκ. μισθωτούς σε 2,019 εκ. μισθωτούς), ο μέσος μισθός μειώθηκε κι άλλο, από τα 973,14 ευρώ μεικτά στα 949,69 ευρώ μεικτά (μείωση 2,4%).

Κι επειδή τα πιο πάνω συμβαίνουν εις την... μητρόπολη του ελληνισμού -και μάλιστα εδώ και πάνω από δυο χρόνια με κυβέρνηση “πρώτη φορά Αριστερά”- φαντάζεστε τι συμβαίνει στην Κύπρο με κυβέρνηση του κόμματος που φιλοσοφία του είναι η πολιτική της λιτότητας...

Αυξάνεται συνεχώς η «ευελιξία», μειώνονται οι αμοιβές

Και πάλιν, όμως, στα στοιχεία εξ Ελλάδος: Την ίδια στιγμή, η «ευελιξία» «σπάει» το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Στο καθεστώς της μερικής απασχόλησης μπήκαν μέσα σε ένα χρόνο (Μάης 2015 – Μάης 2016) ακόμα 56.799 μισθωτοί, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό τους σε 587.924 εργαζόμενους, που αντιστοιχούν στο 29% του συνόλου των μισθωτών.

Έτσι, στη διάρκεια ενός έτους η μερική απασχόληση αυξήθηκε κατά 10,7%, και πλέον σχεδόν τρεις στους δέκα εργαζόμενους εργάζονται σε καθεστώς μερικής απασχόλησης, ενώ: Συνολικά, από τον Μάη του 2012 -έτος υπογραφής της αντεργατικής ΠΥΣ- η μερική απασχόληση έχει εκτοξευτεί από τους 315.330 εργαζόμενους, στους 587.924 τον Μάη του 2016, δηλαδή αύξηση κατά 86,4%!

Το πραγματικό μέγεθος της υποαπασχόλησης, βέβαια, είναι ακόμα μεγαλύτερο, αφού η εκ περιτροπής εργασία δεν καταγράφεται στις Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις (ΑΠΔ). Έτσι, μισθωτοί, που εργάζονται μόλις δύο ή τρεις μέρες τη βδομάδα, εμφανίζονται στη συγκεκριμένη καταγραφή ως εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης, καθώς έχουν πλήρες ωράριο.

Πάντως, σύμφωνα με τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη», το 15% περίπου των νέων προσλήψεων τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι συμβάσεις με εκ περιτροπής εργασία, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι η υποαπασχόληση είναι ακόμα μεγαλύτερη...

Επιπλέον, αναφέρουν τα ίδια στοιχεία, η πορεία των αμοιβών των εργαζομένων με μερική απασχόληση συμβαδίζει με τη γενική συρρίκνωση των μισθών. Χαρακτηριστικά, το 2011 ο μέσος μισθός της μερικής απασχόλησης ήταν 586,25 ευρώ μεικτά, βρισκόταν, δηλαδή, στα επίπεδα στα οποία έχουν διαμορφωθεί από το 2012 και μετά οι κατώτερες αμοιβές των εργαζομένων με πλήρη απασχόληση, ενώ τον Μάη του 2016 ο μέσος μισθός των εργαζομένων με μερική απασχόληση συρρικνώθηκε στα 393,79 ευρώ μεικτά…

Ξεφτίλισαν τους εργαζόμενους οι θεομπαίχτες. Αλλά, φευ, η ξεφτίλα συνεχίζεται...

Ακόμα χειρότερη η θέση των εργαζόμενων γυναικών 

Θυμάστε που πιο πάνω σας ανέφερα ότι τα στοιχεία αυτά δημοσιοποιήθηκαν ανήμερα της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας... Ε, το  λοιπόν: Μέσα σε αυτήν την κατάσταση, που αποτυπώνει τη δραματική επιδείνωση της θέσης των μισθωτών και τη συνεχή μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης προς όφελος των κερδών του κεφαλαίου, ακόμα χειρότερη είναι η θέση των εργαζόμενων γυναικών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, ο μέσος μισθός των εργαζόμενων γυναικών είναι μόλις 836,38 ευρώ μεικτά, όταν ο μέσος μισθός των ανδρών είναι 1.051, 69 ευρώ μεικτά. Δηλαδή, η αμοιβή των γυναικών είναι κατά 20,45% μικρότερη από αυτήν των ανδρών.

Και το επιμύθιο του ρεπορτάζ του “Ριζοσπάστη” -στο οποίο η αφεντιά μου δεν έχει να προσθέσει τίποτε άλλο- αναφέρει:

«Γι’ αυτό τοποθετήσεις όπως αυτή που έκανε η υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, με αφορμή την 8η Μάρτη, ότι πρέπει “καμία εργαζόμενη να μην αμείβεται με λιγότερα χρήματα, καμία εργαζόμενη να μην πέφτει θύμα εκμετάλλευσης εξαιτίας του φύλου της…” δεν έχουν την παραμικρή αξία.

Αντίθετα, ηχούν προκλητικά στα αυτιά εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων γυναικών, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και οι προκάτοχοί της, όπως αποτυπώνεται και στα προαναφερθέντα στοιχεία, αλλά και στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που φέρνει μαζί με το κουαρτέτο, διασφαλίζει με την πολιτική της τη δυνατότητα του κεφαλαίου να εντείνει συνεχώς την εκμετάλλευση αντρών και γυναικών εργαζομένων.»

Διατελώ μεθ’ αγάπης περισσής

Για την γραφή και... αντιγραφή

Ο Κυπραίος

(χωρκάτης με το νάμιν)