Δήμαρχος να τον χαίρεσαι, με τσαμπουκά και κότσια!

Βλέπετε, ο “Αριστερός” κύριος Τσίπρας έβαλε την υπογραφή του στη διακήρυξη που βάλλει κατά της ριζοσπαστικοποίησης -τουτέστιν και κατά του κάθε ριζοσπάστη- και καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου να ενισχύσουν τις προσπάθειες για την πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης. Συνδέοντας, μάλιστα, τις προσπάθειες αυτές με ενίσχυση των προσπαθειών για την καταπολέμηση της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, οι αθεόφοβοι. Αλλά προσέξτε, την καταπολέμηση της χρηματοδότησης, όχι αυτή τούτη την τρομοκρατία. Καθότι στην περίπτωση τη δεύτερη θα έπρεπε να περιλάβουν και εαυτούς και Βρυξέλλες για τη “νόμιμη” και κρατική τρομοκρατία. Και όχι μόνο αυτό:

Στην ίδια διακήρυξη ο “Αριστερός” Τσίπρας σημείωσε και δεύτερο αυτογκόλ, αφού ομού μετά των έξι συναδέλφων του του ευρωπαϊκού Νότου -του ημέτερου Νίκαρου περιλαμβανομένου- έδωσαν φουλ στήριξη και δικαιολόγησαν την αμερικάνικη πυραυλική επιδρομή κατά συριακής αεροπορικής βάσης. Τουτέστιν επιδρομή κατά της Συρίας, που, έστω και για τους τύπους, θα έπρεπε πρώτα ο των ΗΠΑ πρόεδρος Τραμπ-ούκος- να αιτηθεί έγκριση από το Κογκρέσο και, ασφαλώς, απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας...

Δεν είναι, όμως, γι’ αυτό το αυτογκόλ του Αλέξη Τσίπρα, αφού: μόλις μια μέρα νωρίτερα -δηλαδή την Κυριακή, 9 μηνός Απρίλη, σωτήριου έτους 2017-  Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου ο Αλέξης Τσίπρας είναι πρόεδρος, εξέδιδε το ακόλουθο ψήφισμα για τη Συρία: «Η Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει με αποτροπιασμό το ανατριχιαστικό έγκλημα με τη χρήση χημικών εναντίον αμάχων στη Συρία. Όποιοι και αν είναι οι δράστες, πρέπει να εντοπιστούν μέσω αξιόπιστης διεθνούς έρενας και να προσαχθούν ενώπιον της διεθνούς δικαιοσύνης. Ταυτόχρονα, πρέπει η διεθνής κοινότητα να μην επιτρέψει το έγκλημα αυτό να αποτελέσει πρόσχημα για νέους πολέμους στην πολύπαθη Μέση Ανατολή. Υπό το πρίσμα αυτό, καταδικάζουμε την πυραυλική επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία, που παραπέμπει σε αντιλήψεις παγκόσμιου χωροφύλακα και υποκατάστασης των αρμόδιων διεθνών θεσμών, ενώ δημιουργεί κινδύνους διεθνούς σύρραξης». Κι όμως, την επαύριο, ο Έλληνας πρωθυπουργόςέβαζε την υπογραφή του σε Διακήρυξη, όπου ανάμεσα σ' άλλα έγραφε: « Η επίθεση που πραγματοποιήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη στρατιωτική αεροπορική βάση Ας Σαϊράτ στη Συρία είχε την κατανοητή πρόθεση να προλάβει και να αποτρέψει την εξάπλωση και χρήση χημικών όπλων και ήταν περιορισμένη και επικεντρωμένη σε αυτόν τον στόχο». Διχασμένη προσωπικότητα, τελικά ο Αλέξης μας, ή...;

Η απάντηση δική σας, καθ’ ότι άλλο είναι το θέμα της αφεντιάς μου σήμερα: Τα εγκαίνια και... βαφτίσια, μαζί, διοδίων, με την παράδοση του δρόμου Πάτρας - Κορίνθου και τον τσαμπουκκά του κομμουνιστή δημάρχου Πάτρας, Κώστα Πελετίδη, που έδειξε μπροστά στον Έλληνα πρωθυπουργό. βέβαια, προσωπικά δεν απορώ μηδέ εξίσταμαι για τα κότσια που έχει ο κομμουνιστής δήμαρχος. για άνθρωπο που τα έβαλε με τη φασιστική Χρυσή Αυγή και τα έβαλε μαζί της ακόμη και στο δικαστήριο, δεν ανέμενα ποτέ να... κωλώσει μπροστά σε ένα πρωθυπουργό. Ακόμη και αν αυτός -ο πρωθυπουργός- δηλώνει... Αριστερός!

Αλλά τι έκανε ο δήμαρχος Πάτρας, που με οδηγεί σήμερα να ασχοληθώ -πρόθυμα και με ικανοποίηση, εννοείται- μαζί του; Θα έλεγα, βέβαια, τίποτε λιγότερο, αλλά και τίποτε περισσότερο από αυτό που το επέβαλλε το καθήκον και το ψηλό πόστο του δημάρχου της Πάτρας και των Πατρινών: Να υπερασπιστεί την πόλη και τους συντοπίτες του και να τα πει επισήμως ένα χεράκι -χωρίς φόβο αλλά με πάθος- στον πρωθυπουργό για τα έργα που δεν γίνονται, για τα έργα που καθυστερούν, αλλά και για τις μνημονιακές πολιτικές και της πολιτικές λιτότητας. Πολιτικές που κάνουν ακόμη και τα... διόδια είδος πολυτελείας. Και ιδού, πως (δια στόματος δημάρχου Πελετίδη μπροστά στον Έλληνα πρωθυπουργό):

«Θα θέλαμε πάρα πολύ, η σημερινή μέρα της παράδοσης του δρόμου Πάτρα – Κόρινθος να ήταν μέρα χαράς για τον πατραϊκό λαό. Δυστυχώς δεν είναι και όχι  με δική του ευθύνη.

Για πολλά χρόνια, βλέπει τον μόχθο και τον ιδρώτα του να τον λυμαίνονται οι μεγαλοεργολάβοι, να καθυστερεί η υλοποίηση των μεγάλων οδικών  έργων και  οι κατασκευαστικές εταιρίες, με την συνδρομή του κράτους να απολαμβάνουν όλο και πιο  αυξημένη την δημόσια χρηματοδότηση, τις πολλαπλές  διευκολύνσεις,  για να απομυζούν διαρκώς κέρδη.

Το έργο παραδίδεται, αλλά για τα λαϊκά στρώματα η χρήση του θα είναι είδος πολυτελείας.

Τα διόδια Πάτρα – Αθήνα μετ’ επιστροφής από 12,80€ θα φτάσουν 23€, αύξηση 80%.

Τα διόδια για να διασχίσει κανείς τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου και να επιστρέψει είναι 27 €.

Την ίδια στιγμή το μεροκάματο των οκταμηνιτών  εργαζομένων στο Δήμο μας είναι μόλις  17 €!

Επειδή  ο λαός μας  πλήρωσε και ξαναπλήρωσε τους μεγαλοεργολάβους, είναι πιστεύουμε λογικό να θέλει  να κυκλοφορεί στους δρόμους χωρίς να ξαναβάλει το χέρι στην τσέπη. Να γιατί απαιτούμε την άμεση κατάργηση των διοδίων!

Ο οδικός άξονας Κορίνθου Πατρών παραδίδεται, όμως, δεν έχει ξεκινήσει ακόμα κανένα έργο αντιπλημμυρικής προστασίας της περιοχής του πρώην Δήμου Ρίου, που εξαιτίας της κατασκευής του νέου αυτοκινητόδρομου, είναι παραπάνω από ορατοί οι  κίνδυνοι για τη ζωή και την περιουσία των κατοίκων. Η κυβέρνησή σας είναι ενήμερη. Έστω και τώρα περιμένουμε την υλοποίηση των μέτρων που απαιτούνται για να μη θρηνήσουμε θύματα μπροστά σε  μια κακοκαιρία,  να καταστραφούν οι κοινότητες μας.

Παρατηρούμε από τη μια να δίνονται δισεκατομμύρια στους μεγαλοκατασκευαστές των δρόμων και του σιδηροδρόμου και από την άλλη να περιφρονείται η ποιότητα της ζωής του πατραϊκού λαού. Απ’ ότι φαίνεται στο  σχεδιασμό της ΕΡΓΟΣΕ είναι  η επιφανειακή διέλευση της σιδηροδρομικής γραμμής μέσα από την πόλη της Πάτρας και όχι περιμετρικά ή υπόγεια.

Ισχυρίζονται πως  η χρηματοδότηση «τελείωσε» όταν έφτασε ώρα της κατασκευής της  εντός της πόλεως! Πως η  επιφανειακή διέλευση είναι τάχα  μονόδρομος, με ένα μικρό μόνο τμήμα της υπογειοποιημένο! Η χρηματοδότηση ποτέ δεν φτάνει όταν πρόκειται για τις λαϊκές ανάγκες και αγωνίες άλλα πάντα είναι «ανοιχτή»  όταν οι μεγαλοεργολάβοι απαιτούν! Εμείς δεν θα δεχτούμε να τελειώσει η ζωή των περιοχών μέσα από τις οποίες θα διέλθει το τρένο. Αίτημα δίκαιο, αντίστοιχο των δυνατοτήτων της εποχής μας»!

Μ’ αυτά και με τούτα -και με τη σημείωση ότι είπε κι άλλα πολλά στον πρωθυπουργό ο δήμαρχος Πάτρας-, τι να πω εγώ, ένας  Κυπραίος χωρκάτης; Τίποτε παραπάνω από: Να μου ζήσεις ρε δήμαρχε και μακάρι να’ χαμε κι εμείς τέτοιους δημάρχους με τσαμπουκά και κότσια... Και προπάντων να γνωρίζουν* τα προβλήματα των λαϊκών μαζών και να τα υπερασπίζονται με σθένος, χωρίς να λαϊκίζουν και χωρίς υποκλίσεις υποτέλειας σε πρωθυπουργούς και προέδρους!

Με την αγάπη και  τους λαϊκούς μου χαιρετισμούς

Ο Κυπραίος

(χωρκάτης με το νάμιν)

Υ.Γ. Τι λέω, ο αφελής... Ξέρουν οι -περισσότεροι- δικοί μας κοστουμαρισμένοι και γραβατωμένοι υψηλόμισθοι προύχοντες -γενικώς και ειδικώς- τα λαϊκά προβλήματα και ανάγκες; Σάμπως, δηλαδή, τα έζησαν ποτέ για να τα ξέρουν σήμερα;