Η οικονομία σας προφανώς δεν είναι και δική μας οικονομία, κύριε Γεωργιάδη...

“Η αναβάθμιση της κυπριακής πιστοληπτικής ικανότητας από τον οίκο Standard and Poor`s συνιστά επιβεβαίωση της προοπτικής ανάπτυξης της οικονομίας, καθώς και της σταθερής και βιώσιμης πορείας των δημοσίων οικονομικών, δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης, επανατονίζοντας τη σταθερή προσήλωση της κυβέρνησης στη διατήρηση ισοσκελισμένου προϋπολογισμού”, αναφέρει η σχετική είδηση του ΚΥΠΕ, προχθές Σάββατο. επεξηγώντας, μάλιστα πως:

“Ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση του μνημονίου, ο S&P αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της κυπριακής οικονομίας στο BB+ από ΒΒ, μία μόλις βαθμίδα από την επενδυτική κατηγορία, συμπληρώνοντας δύο συνεχόμενες αναβαθμίσεις από τον περασμένο Σεπτέμβριο”...

Το ζητούμενο, βέβαια, είναι κατά πόσον αυτή η αναβάθμιση, κι αυτή η ανάπτυξη -ή έστω η προοπτική ανάπτυξης- της κυπριακής οικονομίας, συμβαδίζει με αυτά που ο λαός στην πλειοψηφία του καθημερινά βιώνει. Όχι μόνο ως αποτέλεσμα της συστημικής κρίσης και της κρίσης στο χρηματοπιστωτικό μας σύστημα, αλλά και ως αποτέλεσμα της μνημονιακής πολιτικής ακραίας λιτότητας της παρούσας διακυβέρνησης.

Μια πολιτική που είχε -και έχει- ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση και/ή δραματική απώλεια των εισοδημάτων -αλλά και αποταμιεύσεων μιας ολόκληρης ζωής- της πλειοψηφίας του λαού. Τη συρρίκνωση και φτωχοποίηση της πλειοψηφίας της λεγόμενης μεσαίας εισοδηματικής τάξης και τη διάλυση της μικρομεσαίας τάξης και της οικονομικής τη δραστηριότητας. Με τραγικό επίλογο την βίαιη αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των πολύ πλουσίων και -συνακολουθα- το περαιτέρω βάθεμα των κοινωνικο-οικονομικών ανισοτήτων στο νησί μας.

Αναντίλεκτα, γι’ αυτούς που βιώνουν την πραγματική οικονομία -και όχι την οικονομία των αριθμών και των προνομιούχων- τα λόγια του υπουργού Οικονομικών μοιάζουν με αφήγημα που αφορά άλλους και όχι την πλειοψηφία του κυπριακού λαού. Και -κυρίως- όχι τους εργαζομένους, ανέργους, ημιαπασχολούμενους, μικρομεσαίους -όσοι έμειναν- και συνταξιούχους. Γι’ αυτούς τίποτε ή ελάχιστα έχουν αλλάξει. Αλλ’ ούτε και προβλέπεται να αλλάξουν, όσο και να λέγει ο κ. Χάρης Γεωργιάδης, περί προοπτικών ανάπτυξης της οικονομίας. Βέβαια, για το δεύτερο σκέλος -τα περί σταθερής και βιώσιμης πορείας των δημοσίων οικονομικών- να πω ότι τούτο γίνεται -στα βαθμό, βέβαια, που γίνεται- επιπρόσθετα και με την συνειδητή μείωση του κοινωνικού κράτους. Ή, για να είμαι ακριβέστερος, με λιγότερο κράτος γενικώς!

Και -για να μη μιλώ μόνο θεωρητκά- θεωρώ ότι θα πρέπει ο υπουργός Οικονομικών να απαντήσει σε κάποια βασικά ζητήματα:

1. Ποιες οι απώλειες εισοδημάτων των εργαζομένων και ποιες οι απώλειες αποταμιεύσεων και των διαφόρων ταμείων των εργαζομένων; Και για να μην δυσκολεύω τον κύριο υπουργό, θυμίζω ότι προ δεκαημέρου -στις 10 του Μάρτη- ο γενικός γραμματέας της ΠΕΟ Πάμπης Κυρίτσης δήλωσε στο ΚΥΠΕ ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια -όσα δηλαδή και η διακυβέρνηση Αναστασιάδη και Συναγερμού, της οποίας ο κ. Γεωργιάδης είναι στέλεχος- η εργασία, άλλως πως οι εργαζόμενοι, έχασαν δύο δισεκατομμύρια ευρώ και ουδείς ίσαμε σήμερα το διέψευσε. Αντίθετα, μόνο φέτος τα εισοδήματα από το κεφάλαιο -κέρδη, δηλαδή- αναμένεται να είναι αυξημένα κατά 300 εκατομμύρια ευρώ.
2. Και για να μην κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους, είναι πολιτική της παρούσας κυβέρνησης να αναπληρωθούν και/ή επιστραφούν αυτές οι απώλειες, ή... καλά χαμένα -και φαγωμένα από το σύστημα- αυτά τα εισοδήματα;
3. Ποιο το επίπεδο μισθών -συνολικά, αλλά και χωριστά ιδιωτικού και ευρύτερου δημόσιου τομέα- προ της έναρξης της κρίσης και ποιο σήμερα;
4. Ποια η σχέση εισοδημάτων μισθωτών από την εργασία, αφ’ ενός και εισοδημάτων από το κεφάλαιο -κερδών, αφ’ ετέρου;
5. Ποια τα επίπεδα ανεργίας στην Κύπρο και ποια η ηλικιακή της σύνθεσης;
6. Ποιο το ποσοστό του κυπριακού λαού που ζει στα όρια -ή κάτω από αυτά- της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και ποια η σχέση του -ποσοστιαία- με το αντίστοιχο ποσοστό προ της κρίσης και της επιβολής της πολιτικής λιτότητας και μνημονίων;
7. Ποιος ο αριθμός και η σχέση του με τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό των ημιαπασχολουμένων και των μερικώς απασχολουμένων ή απασχολουμένων με το λεγόμενο ευέλικτο ωράριο και ποια η αμοιβή τους;
8. Η εισαγωγή και στην Κύπρο της γενιάς των 500, των 400 ακόμη και 300 ευρώ μηνιαία, προβλέπεται -στοχευμένα- να καταργηθεί, ή θα καθιερωθεί, δημιουργώντας νέο εργασιακό σκηνικό και νέο εργασιακό “δίκαιο”; Όπως την αγορά υπηρεσιών και από το κράτος, σε τομείς που πρώτα καλύπτονταν από μόνιμο προσωπικό. Αλλά φευ, με μισθούς εξευτελιστικούς τώρα; Γιατί, κακά τα ψέματτα, την γενιά των 500 ευρώ -τουλάχιστον- την εισήξε και το κράτος...
9. Η κατά συρροή παραβιάσεις των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και/ή αναστολή βασικών προνοιών τους, με άμεσες -αρνητικές- επιπτώσεις στους εργαζόμενους, στο εργασιακό καθεστώς και στα άμεσα και έμμεσα εισοδήματά τους, θα επανέλθουν, ή κι αυτά καλά... χαμένα; Και μην μας πει πάλιν ο υπουργός τα περί μεταρρύθμισης της δημόσιας υπηρεσίας, δημοσιονομικής χαλαρωσης -ελέω και εκλογών- ή αποκρατικοποιήσεις, γιατί αυτά είναι αφήγημα από άλλο ανέκδοτο. Πρώτον γιατί άλλο μεταρρύθμιση και εκσυγχρονισμός, αλλά να διατηρείται το κοινωνικό κράτος, άλλο η διόρθωση των στρεβλώσεων, των τρελών και παραδόξων στο δημόσιο κι άλλο η διάλυση του δημοσίου και του κοινωνικού κράτους όπως το ζήσαμε για δεκαετίες. Και άλλο -και τρισχειρότερο- η εκποίηση του κρατικού πλούτου και κρατικών υποδομών και το ξεπούλημα τους έναντι πινακίου φακής στο ιδιωτικό -ντόπιο και ξένω- κεφάλαιο...

Βέβαια για όλα τα πιο πάνω ερωτήματα -που θα μπορούσαν να ειναι και περισσότερα- απάντηση δεν πρέπει να δώσει μόνο ο αρμόδιος υπουργός. Απάντηση οφείλουμε να δώσουμε όλοι μας. Και πρωτίστως εμείς που βιώνουμε την πραγματική οικονομία...

Προσωπικά -και καταληκτικά- φτάνω στο συμπέρασμα πως: Η οικονομία σας -όπως ο εσείς την περιγράφετε- προφανώς δεν είναι και δική μας οικονομία, όπως εμείς -οι εργαζόμενοι, άνεργοι, ημιαπασχολούμενοι ή απασχολούμενοι με τα δήθεν ευέλικτα ωράρια και τους μισθούς πείνας, οι συνταξιούχοι και γενικώς οι μη προνομιούχοι- την βιώνουμε αγαπητέ κύριε Γεωργιάδη... Κι όντας εσείς -η κυβέρνησή σας κι αυτοί που υπηρετείτε- στο σινάφι των προνομιούχων, ασφαλώς και είστε της άποψης ότι “αναβάθμιση της κυπριακής πιστοληπτικής ικανότητας από τον οίκο Standard and Poor’s συνιστά επιβεβαίωση της προοπτικής ανάπτυξης της οικονομίας, καθώς και της σταθερής και βιώσιμης πορείας των δημοσίων οικονομικών”... Εμείς, όμως, κύριε υπουργέ αλλιώς τα βιώνουμε και ουδόλως επηρεάζουν -προς το θετικότερο- η λεγόμενη προοπτική ανάπτυξης της οικονομίας. Διότι εσείς μιλάτε για την οικονομία των αριθμών κι εμείς μιλούμε για την πραγματική οικονομία που βιώνουμε...

Και κάτι ακόμη, κύριε υπουργέ: Κάντε μια γύρα στο παζάρι, κάντε μια γύρα στις φτωχογειτονιές, κάντε μια γύρα στα μικροκαταστήματα -και σ' αυτά που έβαλαν λουκέτο, για να δέιτε την ερήμωση εμπορικών οδών που άλλοτε έσφυχαν από κίνηση- κάνε μια γύρα στους καφενέδες και τους συλλόγους που συχνάζουν οι συνταξιούχοι. Μιλείστε με όλους αυτούς και μετά ξαναπέστε μας για της προοπτικές ανάπτυξης της οικονομίας μας. Και αν αυτές οι προοπτικές είναι προς όφελος όλων αυτών των μη προνομιούχων...