Η κρίση στο Αφγανιστάν, η Κύπρος, η FRONTEX και η απέραντη υποκρισία της Δύσης...
- Written by Κύπρος Κουρτελλάρης
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Κι αίφνης άρχισαν όλοι να ανασυχούν για τις εξελίξεις στο Αφγανιστάν. Και για την επικράτηση των Ταλιμπάν. Και να εκδίδουν ατομικές, αλλά και ομαδικές, ανακοινώσεις. Για τα κύματα των ξεριζωμένων από τη χώρα. Για το -αναμενόμενο από τον “πολιτισμένο” κόσμο της... αγγελικά πλασμένης πλην απέραντα υποκριτικής “Δύσης”- πισωγύρισμα του λαού και της κοινωνίας της μακρυνής αυτής χώρας. Και νάσου τις συνόδους και κόντρα συνόδους από την καλή μας Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Για το πως θα... αντιμετωπίσουν την επερχόμενη κρίση.
Προσέξτε, όμως: Όχι προς όφελος του Αφγανικού λαού και της αφγανικής κοινωνίας, αλλά προς όφελος των ιδίων των... Ευρωπαίων, των ευρωπαϊκών και ΝΑΤΟικών χωρών. Αυτωνών, δηλαδή που με τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις τους τα τελευταία είκοσι χρόνια -και όχι μόνο- έφεραν τους σκοταδιστές Ταλιπάν -διαβάζετε μεταλλαγμένοι Μουντζαχετίν της δεκαετίας του ’90- ξανά στην εξουσία στην ταλαιπωρημένη αυτή χώρα.
Και που κολλά η Κύπρος σ’ όλο αυτό το παζλ; Αμ κολλά και παρακολλά. Και ιδού πως: Εκεί που εμείς -οι αφελείς ιθαγνείς, εννοείται- πιστεύαμε ότι η σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ θα πραγματοποιείτο χθες για να δουν πως βοηθούν του Αφγανιστάν και τον Αφγανικό λαό, τι προσφέθηκε να κάνει η Κύπρος; Εξέφρασε, λένε οι ειδήσεις, την ετοιμότητά της για παροχή διευκολύνσεων, αν παραστεί ανάγκη, στους Ευρωπαίους εταίρους της. Και πως μεταφράζεται αυτή η ετοιμότητα, παρακαλώ; Στο να... συνδράμει με κάθε τρόπο με την προσφορά των λιμανιών και αεροδρομίων της για να χρησιμοποιηθούν για επιχειρήσεις μεταφοράς υπηκόων τους από το Αφγανιστάν στα κράτη μέλη της ΕΕ...
Και για τους... Αφγανούς1; Μα γι’ αυτούς θα ασχολούμαστε τώρα; Εξάλλου γι’ αυτούς, ως “επαπειλούμενο” για την Ευρώπη κύμα νέων προσφυγικών ροών, μίλησε προκαταβολικά ο αρμόδιος για τούτο υπουργός των Εσωτερικών κ. Νίκος Νουρής. Ο οποίος αναμένεται να ζητήσει, όπως μαθαίνουμε, “επειγόντως” την FRONTEX! Βλέπετε, όπως αναφέρουν σημερινά δημοσιεύματα, «η επικράτηση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν και η έκρυθιμη κατάσταση που δημιουργείται ευρύτερα στην περιοχή προκαλούν έντονο πονοκέφαλο στη Λευκωσία, καθώς αναμένεται αύξηση των μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη με την Κύπρο να παραμένει πρώτη πύλη εισόδου» (Φιλελεύθερος).
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα «Κύπρος και Ελλάδα αναμένεται ότι θα δεχθούν την μγαλύτερη πίεση λόγω γειντίσης με την Τουρκία αλλά και λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων της Άγκυρας. Λευκωσία και Αθήνα -συνεχίζει το δημοσίευμα- στρέφονται προς τις Βρυξέλλες επιμένοντας στη θέση τους για αυξημένες περιπολίες της Frontex στα νότια κυρίως παράλια της Τουρκίας, μέσω των οποίων οι τουρκικές Αρχές όπως έχει παρατηρηθεί προωθούν τα καραβάνια μεταναστών ‘εσω των κατεχομένων στην Κυπρια;Δημοκρατία».
Κατά πρώτον, διαφωνώ με τον όρο “καραβάνια μεταναστών”. Ανεξάρτητα τι συνέβαινε στο παρελθόν, τα νέα κύματα -ή αν θέλετε “καραβάνια”- Αφγανών που θα θέλουν να ξεφύγουν από τους Ταλιμπάν δεν θα είναι μετανάστες, αλλά θα είναι πρόσφυγες. Και ως τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο ότι χθες με σχετική ανακοίνωση η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες απηύθυνε έκκληση να απαγορευτούν οι αναγκαστικές επιστροφές Αφγανών υπηκόων στη χώρα τους, περιλαμβανομένων εκείνων που η αίτηση ασύλου τους έχει απορριφθεί. Πληροφορώντας μας πως από τις αρχές του έτους, περισσότεροι από 550.000 Αφγανοί έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της χώρας λόγω της σύγκρουσης και της ανασφάλειας. Μάλιστα εκπρόσωπος της Αρμοστείας τόνισε πως: «αν μέχρι τώρα οι άμαχοι έφευγαν σποραδικά και σε μικρό αριθμό προς τις γειτονικές του Αφγανιστάν χώρες, [τώρα] η κατάσταση εξελίσσεται ραγδαία»...
Μπροστά σ’ αυτή την “ραγδαία εξέλιξη”, τι προτείνουν Ελλάδα και Κύπρος; Αυξημένες περιπολίες της FRONTEX!
Αλλά ποια λύση και για ποιους φέρνει στο προσφυγικό η πολιτικής της Frontex και της "φύλαξης" των συνόρων, το είπε πολύ κυνικά προχθές ο Έλληνας υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότης Μηταράκης: «Είναι ξεκάθαρο ότι η χώρα μας δεν θα είναι πύλη εισόδου για ένα νέο κύμα προσφύγων. Στους τελευταίους 12 μήνες έχουμε δείξει στην πράξη ότι ξέρουμε να φυλάμε τα σύνορά μας. Είμαστε σε πλήρη ετοιμότητα προστασίας των δικών μας συνόρων». Και πρόσθεσε:
«Πριν από 2 μήνες η Ελλάδα, με πρωτοβουλία του υπουργείου Εξωτερικών και του υπουργείου Μετανάστευσης, χαρακτήρισε την Τουρκία ασφαλή χώρα ως προς τους Αφγανούς. Από εκεί και πέρα είναι θέμα της ΕΕ και να ενισχύσει την Κοινή Δήλωση του 20162, αλλά να στηρίξουμε και την Τουρκία η οποία ως όμορη χώρα θα αντιμετωπίσει μεγαλύτερη πίεση από την υπόλοιπη Ευρώπη».
Όπως δε διευκρινίζει ο Ριζοσπάστης σε χθεσινό του δημοσίευμα, με άλλα λόγια ο Έλληνας υπουργός περιέγραψε ως δήθεν «λύση» στο πρόβλημα την πολιτική της ΕΕ που έχει στόχο τις fast track μαζικές απελάσεις προσφύγων, που διαιωνίζει τον εγκλωβισμό στις νέες υπερδομές - φυλακές της ΕΕ στα ελληνικά νησιά, γενικεύει την καταστολή, με τη Frontex στα σύνορα και τους άλλους μηχανισμούς, και μετατρέπει τους πρόσφυγες σε «χαρτί» των ανταγωνισμών.
Και με αυτό τον τρόπο πιστεύουμε στ’ αλήθεια κι εμείς εδώ στην Κύπρο ότι συμβάλλουμε στη λύση του προσφυγικού προβλήματος των Αφγανών; Κούνια που μας κούναγε...
1. Για να μην αδικούμε τον εκπρόσωπο της Κύπρου -κ. Κορνήλιο Κορνηλίου- στη χθεσινή τηλεδιάσκεψη των ΥΠΕΞ της ΕΕ,να αναφέρουμε πως από τις σημερινές αναφορές στο Τύπο μαθαίνουμ ότι η Κύπρος “μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της, εξετάζει με πνεύμα αλληλεγγύης, το ενδεχόμενοι ανταπόκρισης σε συγκεκριμένα αιτήματα που αφορούν ορισμένο αριθμό γυαικών και κοριτσιών που βρίσκονται σε ευάλωτη θέση”... Τα ίδια δακρύβρεχτα λόγια -από κάποιους μάλιστα κι ακόμη πιο... σπαρακτικά, πλην από όλους εξόχως υποκριτικά- αναφώνησαν και άλλοι Ευρωπαίοι -και όχι μόνο- “εταίροι” μας.
Ωστόσο, βλέποντας τα πράγματα καθαρά αντικειμενικά και χωρίς παρωπίδες, πρέπει να πούμε πως: όταν οι γυναίκες του Αφγανιστάν κέρδισαν πολύ περισσότερα από αυτά που σήμερα η Δύση “κλαίει” ότι θα χάσουν, όταν ο λαός του Αφγανιστάν κέρδισε την απελευθέρωσή του από τα δεσμά αιώνων φεουδαρχικής βαρβαρότητας -και αναφέρομαι στη λαϊκή επανάσταση στο Αφγανιστάν τον Απρίλη του 1978- η ίδια ιμπεριαλιστική Δύση ξόδεψε πακτωλό χρημάτων για να εκθρέψει την αντεπανάσταση στη χώρα. Και η ανατροπή της λαϊκής εξουσίας έγινε στόχος των ΗΠΑ με άμεση παρέμβαση της διοίκησης Τζίμυ Κάρτερ -αυτουνού που στην εκλογή του στην Κύπρο παίξανε οι καμπάνες για την... επικείμενη απελευθέρωσήμας από την τουρκική κατοχή- και αργότερα του ίδιου του προέδρου Ρόναλντ Ρήγκαν και της Θάτσερ στη Βρετανία, ενώ η διαβόητη CIA και άλλες ξένες υπηρεσίες δυτικών χωρών οργίαζαν στη μακρινή αυτή χώρα.
Αλίμονο, όμως: Για την χώρα αυτή και την συγκεκριμένη περίοδο και όλα όσα μετά ακολούθησαν, εμείς οι κάτοικοι της -κατά τα άλλα- “πολιτισμένης” Ευρώπης και του -τάχαμου- “ελεύθερου” Δυτικού κόσμου μαθαίναμε μόνο όσα -και όπως- ήθελαν τα διεθνή πρακτορεία - υπηρέτες των συμφερόντων των πολυεθνικών και οι ηγέτιδες χώρες της Δύσης. Οι οποίες έβλεπαν και εξακολουθούν και σήμερα να βλέπουν στη χώρα αυτή -όπως και σε όλες τις γωνιές του πλανήτη μας- “δικά” τους γεωστρατηγικά συμφέροντα. Γι’ αυτά, όμως, σε επόμενο Εν Τύποις πόνημα.
2. Αυτή που εγκλωβίζει πρόσφυγες στην Ελλάδα σε κέντρα - φυλακές.
Κυπ. Κ.









