Ο Αναστασιάδης, οι βανδαλισμοί, το 1974 και η... κατάλυση του κράτους

Είπε, λοιπόν, ο πρόεδρος Αναστασάδης στο τέλος της επίσκεψής του Συγκρότημα, στη δήλωσή του: ««Αισθάνομαι αποτροπιασμό, αισθάνομαι συγκλονισμό για ό,τι έγινα μάρτυρας από ψες, αλλά και σήμερα με την εδώ παρουσία μου. Την ώρα που εισβάλλει για δεύτερη φορά η Τουρκία στην Κύπρο με την εδώ (παράνομη) επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου, κάποιοι ανεγκέφαλοι προσπάθησαν ψες να καταλύσουν το κράτος». Και συνέχισε:

«Θέλω να είμαι απόλυτος. Σέβομαι την όποια ειρηνική διαμαρτυρία. Δεν θα υπάρξει ανοχή από το κράτος για τον οποιονδήποτε έχει την εντύπωση ότι μπορεί να μας ξαναφέρει στην προ του ’74 κατάσταση.

Είμαι απόλυτος και το τονίζω, και ανάλογες θα είναι οι οδηγίες μου προς την Αστυνομία, προς όλους τους αρμόδιους φορείς με τους οποίους έχω σύσκεψη αμέσως μετά από την επίσκεψη μου στο Σίγμα.»

Πριν σχολιάσω τα λόγια του προέδρου Αναστασιάδη ξεκαθαρίζω ότι καταδικάζω την απροκάλυπτη επίθεση και τους βανδαλισμούς από τους δήθεν διαμαρτυρόμενους στις εγκαταστάσεις του συγκροτήματος “ΔΙΑΣ”. Και να είχαν δίκαιο για το λόγο της διαμαρτυρίας τους στο Προεδρικό Μέγαρο, με την κάθοδο των κουκουλοφόρων και τους βνδαλισμούς στο συγκρότημα “ΔΙΑΣ”, το έχασαν. Δεν σκοτώνεις τον αγγελιαφόρο, επειδή σου έφερε κακά μαντάτα. “Άδρωπος πεμπάμενος” -λέγει μια κυπριακή παροιμία- “με δέρνεται με σκοτώνεται”... Έτσι απλά!

Ακόμη: Αν κάτι πρέπει να κρίνουμε και να επικρίνουμε -με απόσταση πλέον κάποιων ημερών- είναι την αποτυχία της Αστυνομίας να ελέγξει τους διαμαρτυρόμενους και να προστατεύσει ανθρώπους και περιουσίες. Απέτυχε παταγωδώς, όποια και να είναι η δικαιολογία που θα επικαλεστούν μετά την σχετική έρευνα που διέταξε ο Αρχηγός Αστυνομίας. Ό,τι λεχθεί, μετά την έρευνα, θα λεχθεί “κατόπιν εορτής”. Στον ουσιώδη, στον κρίσιμο χρόνο της πρόβλεψης, της προστασίας του συγκροτήματος “ΔΙΑΣ”, του προσωπικού του και των εγκαταστάσεων και περιουσικών, όπως επίσης και της και αποτροπής των βανδαλισμών η Αστυνομία απέτυχε.

Αυτό, ωστόσο, δεν είναι το ζητούμενο του σημερινού εν Τύποις πονήματος. Το ζητούμενο για μένανε είναι ο προεδρικός λόγος, οι προεδρικές δηλώσεις, τη Δευτέρα που πέρασε από τις εγκαταστάσεις του συγκροτήματος “ΔΙΑΣ”. Όχι το ύφος αυτού του λόγου και των δηλώσων -καθότι προσωπικά δικαιολογώ τον θυμό που οι προεδρικές δηλώσεις εξέπεμπαν- αλλά το περιεχόμενό του. Και η άτοπη, άκαιρη και ακατανόητη σύγκριση των βανδαλισμών στο συγκρότημα “ΔΙΑΣ” με την “προ του ’74 κατάσταση”.

• Άτοπη γιατί αν ο πρόεδρος ήθελε να μιλήσει -ως όφειλε- για την προ του 1974 κατάσταση, οι μέρες που προηγήθηκαν και οι χώροι που ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έδωσε το παρόν του, προσφέρονταν. Αλλά δεν το έπραξε, ως όφειλε και/ή στο βαθμό και με τα λόγια που όφειλε.
• Άκαιρη γιατί όπως κατά την παροιμία «στο σπίτι του κρεμμασμένου δεν μιλάς για σχοινί», έτσι και μπροστά σ εμια καταστροφή και τέτοιας έκτασης βανδαλισμούς  δεν μιλάς για “θα”, αλλά για τι έπρεπε να κάνεις και δεν έκανες. και
• Ακατανοήτη γιατί, όσο και να θέλεις να τραβήξεις κάτι από τα μαλλιά -δηλαδή καθ’ υπερβολή- μέσα από τη σύγκριση ο συσχετισμός κάποιων βανδαλισμών εν έτει 2021 -έστω και τις ημέρες που ο λαός μας θυμάται τις μέρες του δίδυμου εγκλήματος το καλοκαίρι του 1974, που έφεραν την ανείπωτη τραγωδία στο λαό και τον τόπο, δεν συγκρίνονται οι όποιοι βανδαλισμοί και κααστροφές με ό,τι προηγήθηκε το μαύρο εκείνο καλοκαίρι,που έφερε την τραγωδία. Ούτε, ασφαλώς θα ήταν ποτέ δυνατόν να είναι πειστικός ότι αυτοί οι βανδαλισμοί θα μπορούσαν ποτέ να συνιστούν απόπειρα κατάλυσης του κράτους, ως μετά περισσού θυμού δήλωσε ο πρόεδρος Αναστασάδης. Εκτός και αν άλλα ήθελε να πει και δεν τα είπε...

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:

Πρώτο: Μιλώντας κάποιος -έτι δε περισότερον αν αυτός ο κάποιος είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας- τέτοιες μέρες που οι μνήμες ολονών μας πάνε στις μαύρες επετείους του 1974, για “προ του ’74 κατάσταση” ο νους και η σκέψη το απλού πολίτη δεν μπορεί να πάει πουθενά αλλού παρά στην κατάσταση που οδήγησε σ’ αυτή την τραγωδία. Δηλαδή στο χουντοφασιστικό και εοκαβήτικο προδοτικό πραξικόπημα.

Δεύτερο: Μιλώντας κάποιος -έτι δε περισότερον αν αυτός ο κάποιος είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας- πάλιν τέτοιες μέρες, για απόπειρα κατάλυσης του κράτους, ο νους και η λογική του απλού ανθρώπου δεν μπορεί να πάει σε οποιουσδήποτε βάνδαλους -έστω και ανεγκέφαλους- αλλά σε οργανωμένο και εκ των προτέρων σχεδιασμένο πραξικόπημα. Όπως ακριβώς έγινε το 1974, από την ΕΟΚΑ Β’ και τη χούντα των Αθηνών. Οι όποιοι βάνδαλοι -ακόμη και ανεγκέφαλοι- με τους βανδαλισμούς τους δεν αποπειρώνται να καταλύσουν το κράτος. Να το ρεζιλέψουν -το κράτος, τους θεσμούς του, τους κρατούντες και ασκούντες την εξουσία- και να τους ξεγυμνώσουν για την ανεπάρκεια και ανικανότητά τους, μάλιστα, μπορεί να το κάνουν. Όπως και το έκαναν. Αλλά αυτό και πάλιν δεν συνιστά απόπειρα κατάλυσης του κράτους, κύριε πρόεδρε!

Τρίτο: Αν θέλουμε, λοιπόν, να μιλήσουμε για «προ του ’74 κατάσταση» και να συγκρίνουμε τούτην με κάτι σημερινό, τότε πρέπει να ξεκαθαρίσουμε την ήταν αυτή η προ του ’74 κατάσταση. Και τότε θα διαπιστώσουμε ότι η προ του 1974 -για την ακρίβει η προ 15ης του Ιούλη 1974- κατάσταση ήταν συνειδητή δράση παράνομης και έκνομης οργάνωσης -της ΕΟΚΑ Β’- για δολοφονία του εκλεγμένου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, με στόχο την διάλυσή της και ανακήρυξη της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα. Όχι όλης, όμως, αφού μέρος της -και συγκεκριμένα η Κερύνεια- θα παραχωρείτο βάση σχεδίου στην Τουρκία ως “δώρο” για να δεχτεί την ένωση του υπόλοιπου νησιού με την Ελλάδα. Κι αυτό πρόεδρε, αυτή η “προ του ’74 κατάσταση” ήταν μια συνεχής και αδιάκοπη απόπειρα της λεγόμενης ενωτικής παράταξης -που ουδέποτε πίστεψε στο ανεξάρτητο κυπριακό κράτος- κατάλυσης του κράτους από τις πρώτες κιόλας μέρες σύστασής του. Απλά η ΕΟΚΑ Β’ ήταν ο τελευταίος που πήρε αυτή τη σκυτάλη και την παρέδωσε στον Αττίλα.

Τέταρτο: υπάρχει, όμως, και το ερώτημα που προανέφερα: Εκτός και αν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας άλλα ήθελε να πει και δεν τα είπε... Και  οποίο αβίαστα βγαίνει από την προεδρική δήλωση πως «Δεν θα υπάρξει ανοχή από το κράτος για τον οποιονδήποτε έχει την εντύπωση ότι μπορεί να μας ξαναφέρει στην προ του ’74 κατάσταση». Βεβαίως και δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε ανοχή από το κράτος, όχι απλά για οποιονδήπτε έχει την εντύπωση ότι μπορεί να μας ξαναφέρει στην προ του ’74 κατάσταση, αλλά για οποιονδήποτε προσπαθεί να καταλύσει με τη βία το κράτος. Γιατί, επαναλαμβάνω, αυτό ακριβώς έγινε πριν τον Ιούλη του 1974. Ωστόσο: Ποιο είναι το αφήγημα του προέδρου Αναστασάδη και της παράταξής του για την προ του ’74 κατάσταση; Μα δεν είναι ο πρόεδρος Αναστασιάδης και η παράταξή του που 47 χρόνια μετά την τραγωδία και 57 χρόνια, τουλάχιστον, μετά τις πάμπολλες απόπειρες κατάλυσης του κυπριακού κράτους -και- από αυτούς που δεν πίστεψαν ποτέ σε αυτό στην ελληνκυπριακή κοινότητα, που μιλούσε και εξακολουθεί ακόμη να μιλά -δυστυχώς- για βία και αντιβία; Εξισώνοντας έτσι την παρανομία και τη δράση της ΕΟΚΑ Β’ -και όποιου υπήρχε πριν από αυτήν- με τη νόμμη δράση του κράτους και των συντεταγμένων θεσμών του για προάσπισή του από αυτή την παρανομία;
Άλλως πως: Η κεφαλή του κράτους εν έτει 2021 εκλαμβάνει και μεταφράζει τους βανδαλισμούς στο συγκότημα “ΔΙΑΣ” ως “απόπειρα κατάλυσης του κράτους” και δηλώνει ότι δεν θα υπάρξει ανοχή από το κράτος, αλλά η ίδια κεφαλή του κράτους, για ό,τι έγινε κατά και πριν το προδοτικό πραξικόπημα του ’74 και τη νόμιμη αντίσταση του κράτους στην παρανομία δεν το θεωρεί -τουλάχιστον- ισοδύναμο και ίδιο με τους βανδαλισμούς, και το θεωρεί βία, που έφερε και την αντιβία! Περίεργο; Α, μπα, όχι! Λογικό; Καθόλου! Γι’ αυτό λέω: Μπας και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας -και κατ’ επέκταση και η παράταξή του- με αφορμή τους βανδαλισμούς στο συγκρότημα του “ΔΙΑ” άλλα ήθελε να μας πει... Ας το πει, λοιπόν, καθαρά και μαζί να κάνει το δικό του Mea culba.

Φωτογραφία: Απτά δείγματα της πραγματικής απόπειρας κατάλυσης του κράτους στις 15 Ιουλίου 1974, αποτυπωμένη στο προεδρικό Μέγαρο και την Ιερά ΑΡχιεπισκοπή (πάνω και κέντρο δεξιά), αλλά και της προ του ’74 κατάστασης: απόπειρες δολοφονίας του εκλεγμένου αρχηγού του κυπριακού κράτους, Προέδρου Μακαρίου, ανατινάξεις αστυνομικών σταθμών, δολοφονίες πολιτών, απαγωγές προσώπων και ένοπλη παράνομη δράση από την ΕΟΚΑ Β’...