Η ΕΟΚΑ Β’ είναι εδώ και μας... διοικεί!
- Written by Κύπρος Κουρτελλάρης
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Μόλις χθες, ανήμερα της 46ης μαύρης επετείου του προδοτικού χουντοφασισιτκού εοκαβήτικο πραξικοπήματος έγραφα: «Ενώ η Κύπρος ζούσε ήδη τις φοβερές συνέπειες της βάρβαρης τουρκικής εισβολής, την οποία έφερε το τουρκοφόρο χουντοφασιστικό και εοκαβήτικο πραξικόπημα, ενώ θρηνούσε νεκρούς και εδάφη, μια ομάδα του σκληρού πυρήνα της ΕΟΚΑ Β’ στη Λεμεσό συσκεπτόταν στις 3 Αυγούστου 1974, για να ενημερωθεί “επί του εθνικού θέματος και να ληφθούν αποφάσεις δια την μελλοντική πορεία”! Για να ολοκληρώσει, προφανώς, το έργο που άρχισε στις 15 του Ιούλη 1974.»... Και πρόσθεσα:
«Οι ίδιοι ΕΟΚΑΒητατζήδες από τότε ίσαμε σήμερα διατείνονται ότι το πραξικόπημα ήτανε έργο όχι -και- της ΕΟΚΑ Β’, αλλά μόνο της χούντας των Αθηνών! Ωσάν, δηλαδή, οι ένοπλοι -και μη- που έστειναν μπλόκα στους δρόμους των πόλεων της αιμάσσουσας Κύπρου από το πρωινό της 15ης του Ιούλη 1974 μέχρι το πρωινό της βάρβαρης τουρκικής εισβολής -στις 20 του ίδιου μήνα- ήσαν Ελλαδίτες και όχι Κύπριοι της ΕΟΚΑ Β’. Αλίμονο, όμως, Κύπριοι πολίτες ήσαν όλοι αυτοί που κυκλοφορούσαν με όπλα στους δρόμους για να επιβάλουν τους “νόμους” του προδοτικού πραξικοπήματος. Ελέγχοντες και εκφοβίζοντες πολίτες και επιτιθέμενοι κατά νομιμόφρονων πολιτών και πιστών στη νόμιμη κυβέρνηση δυνάμεων. Ησαν Κύπριοι, ΕΟΚΑΒητατζήδες. Μέλη και στελέχη σήμερα, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, του Συναγερμού. Το κόμματος που στέγασε, πολιτικοποίησε και νομιμοποίησε τους πραξικοπηματίες».
Αυτά χθες, πριν το “επίσημο” μνημόσυνο για τους νεκρούς της Αντίστασης κατά του φασιστικού πραξικοπήματος. Φευ, όμως, πριν ακόμη έλθει το μεσημέρι, οι κυβερνώντες το νησί μας απέδειξαν πως: Η ΕΟΚΑ Β’ ήταν και παραμένει ίσαμε σήμερα εδώ και μας διοικεί! Μπορείτε ακόμη να πείτε ότι: όχι μόνο μας διοικεί, αλλά και μας κυβερνά... Κι αυτό, όχι με την έννοια της φυσικής παρουσίας των στελεχών της παράνομης καιφασιστικής αυτής οργάνωσης, αλλά με την έννοια του πνεύματος που κληροδότησε στους επιγόνους της. Κι οι οποίοι προφανώς περισσεύουν και με το παραπάνω στο κυβερνητικό συναγερμικό στρατόπεδο. Τόσο πολύ, που για άλλη μια χρονιά, αφού πρώτα η “επίσημη” πολιτεία απέδωσε τις πρέπουσες τιμές στoυς ηρωϊκούς νεκρούς της Αντίστασης, η ίδια αυτή “πολιτεία”, δια του υπουργού Άμυνας -όπως καταγγέλει ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Δημοκρατικών Αντιστασιακών- και με στρατιωτικό άγημα απέδωσε τις ίδιες τιμές και σ’ αυτούς που επιτέθηκαν κατά της δημοκρατίας! Σ’ αυτούς που επιτέθηκαν με διατεταγμένη αποστολή -χωρίς εσαγωγικά, αυτό- να δολοφονήσουν τον εκλεγμένο πρόεδρο, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και να καταλύσουν την συνταγματική και έννομη τάξη.
Χθες, λοιπόν, η πολιτεία σ’ αυτή την προκλητική πράξη εκπροσωπήθηκε δια του υπουργού Άμυνας! Του ανθρώπου ο οποίος προΐσταται πολιτικά των ενόπλων δυνάμεων του κράτους, οι οποίες -παρακαλώ προσέξτε- όχι μόνο ορκίζονται πίστη και συμμόρφωση στο σύνταγμα, τους νόμους και τους θεσμούς του κράτους, αλλά και εκ του συντάγματος και των νόμων αυτών εντέλλονται να προασπίσουν ακριβως αυτή τη συνταγματική κι έννομη τάξη και να προστατεύσουν τους θεσμούς. Προεξάρχοντος του πρώτου πολιτειακού αξιωματούχου, του προέδρου της Δημοκρατίας. Όποιος και να είναι αυτός και ανεξάρτητα ποιοι συμφωνούν και ποιοι όχι με αυτόν και την πολιτική του...
Ξεπλένουμε, λοιπόν την προδοσία, πέρα από τα γνωστά αφηγήματα για δήθεν διατεταγμένη υπηρεσία και/ή αποστολή -ακούς εκεί η έκνομη και καθ’ όλα παράνομη διαταγή για επ ίθεση στο προεδρικό μέγαρος και στις νόμιμες δυνάμεις ασφαλείας με εντολή τη δολοφονία του προέδρου της Δημοκρτατίας να θεωρείται “διατεταγμένη υπηρεσία"!!!- τώρα και με στρατιωτικά αγήματα, με υπουργούς και δάφνινα στεφάνια. Αν οι αρχαίοι αναφωνούσαν “Αιδώς Αργείοι”, εμείς -που δεν δεχόμαστε την παραχάραξη της ιστορίας και εξίσωση των νεκρών Ηρώων της Αντίστασης κατά του πραξικοπήματος με αυτούς που επιτέθηκαν για να δολοφονήσουν τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο του κράτους- δεν μπορούμε παρά να φωνάξουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας: Αιδώς αχρείοι!
Κι επανέρχομαι στον τίτλο του σημερινού εν τύποις πονήματος: «Η ΕΟΚΑ Β’ είναι εδώ και μας διοικεί!»... Ε, το λοιπόν, ΝΑΙ είναι εδώ και μας διοικεί... Επαναλαμβάνω όχι κατ’ ανάγκη με την φυσική της παρουσία [παρόλον που προσωπικά πιστεύω και έχω κατ’ επανάληψη για τούτο αρθρογραφήσει στην μακρά δημοσιογραφική μου παρουσία] αλλά σίγουρα με το πνεύμα και την πολιτική της. Κι όποιου αρέσει. Είναι, όμως, τούτο τυχαίο; Ότι δηλαδή η ΕΟΚΑ Β’ είναι εδώ και μας διοικεί; Όχι, βέβαια! Δεν είναι τυχαίο γιατί χρόνια πριν -για την ακρίβεια λίγους μήνες μετά το προδοτικό και τουρκοφόρο πραξικόπημα- η διάδοχη κατάσταση του τότε αμαρτωλού Ενιαίου Κόμματος, ο Συναγερμός, άρχισε να φλερτάρει με τα πιο ακροδεξιά και φανατικά στοιχεία της παράνομης ΕΟΚΑ Β’. Τα οποία αφού πρώτα πολιτικοποίησε και στέγασε, αναδεικνύοτας γνωστούς πραξικοπηματίες -ακόμη και υπουργούς της οκταήμερης πραξικοπημτικής “κυβέρνησης”- σε βουλευτές το 1981, λιγότερο από δώδεκα χρόνια αργότερα, με την εκλογή Κληρίδη στην προεδρία αρχές του 1993, άρχισε η δεύτερη φάση: της απενοχοποίησης και “δικαίωσης” της ΕΟΚΑ Β’...
Έτσι, λοιπόν, με τούτα και μ’ εκείνα τα συναγερμικά κι εοκαβήτικα -στη σάρκα και το πνεύμα- φτάσαμε στο σήμερα, όπου: ξεδάντροπα πλέον η κυβέρνηση Συναγερμού - Αναστασιάδη αποδίδει και επίσημα με υπουγούς, κατάθεση δάφνινων στεφάνων και στρατιωτικά αγήματα τιμή ηρώων σ’ αυτούς που σκοτώθηκαν επιτιθέμενοι για να δολοφονήσουν τον πρόεδρο του κράτους!
Σχιζοφρένεια; Όχι, βέβαια! Πολιτική αναλγησία είναι και στυγνή κι ασύδωτη παραχάραξη της ιστορίας. Και διερωτούμαι: Εφόσον οι νεκροί πραξικοπηματίες τιμούνται ως ήρωες που έπεσαν σε -μίσhιμου- “διατεταγμένη υπηρεσία”, θα έλθει κάποια μέρα που αυτό το κράτος θ’ αποφασίσει να δώσει και τιμητικές συντάξεις και άλλα οφελήματα σ’ όλους εκείνους που μετείχαν στο πραξικόπημα και είχαν την τύχη να μην... σκοτωθούν; Απ’ αυτούς όλα να τα περιμένουμε. Και θα τα περιμένουμε για όσο καιρό ανεχόμαστε αυτή την παραχάραξη, αυτό το βιασμό της ιστορίας, αυτή την ασέλγεια στο γράμμα και το πνεύμα της δημοκρατίας...
Φωτογραφία: Πάνω: "Περήφανοι" ΕΟΚΑΒητατζήδες με τον δικηγόρο τους -νεαρό, τότε- Νίκο Αναστασιάδη, στο προαύλιο του επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού το καλοκαίρι του 1973... Στην μικρή ένθετη φωτογραφία "έργα και ημέραι" της ΕΟΚΑ Β': Σκηνή λίγο μετά τη δολοφονική απόπειρα κατά του προέδρου της Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις 7 Οκτωβρίου 1973... Άραγε, διατατεγαμένη υπηρεσία ήτανε κι αυτό;









