Να πως ξεγυμνώνεται ο τομέας της δημόσιας υγείας και οδηγούνται στην εξαθλίωση τα δημόσια νοσηλευτήρια...
- Written by Κύπρος Κουρτελλάρης
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Μια από τι σημερινές ειδήσεις που τράβηξε το ενδιαφέρον μου -από τις πολλές, βέβαια- είναι η πρωινή ανταπόκριση του Θάνου Αθανασίου στο ΚΥΠΕ από την έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. “Τηλεγραφικός” τίτλος της ανταποκρισης ήταν «Στο 9,9% του ΑΕΠ και 2.287 ευρώ ανά κάτοικο οι δαπάνες υγείας σε ΕΕ, 6,7% και 1.528 ευρώ στην Κύπρο». Περιεχόμενο δε της ανταπόκρισης οι δαπάνες των χωρών μελών στον τομέα της δημόσιας υγείας. Έχουμε, λοιπόν, και λέμε, όπως μεταίδει ο Θάνος Αθανασίου:
«Οι δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη στη Γαλλία και τη Γερμανία αντιστοιχούσαν στο 11,3% του ΑΕΠ το 2017, μεγαλύτερο μερίδιο από ό, τι σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ. O μέσος όρος στην ΕΕ ήταν 9,9%, ενώ το ποσοστό των δαπανών ήταν 6,7% στην Κύπρο (7ο χαμηλότερο)».
Διευκρινίζοντας ότι τα στοιχεία αυτά ανα-δημοσιεύονται σήμερα από την Eurostat, με αφορμή τη δημόσια συζήτηση για την εξάπλωση του COVID19, έρχομαι στο διά ταύτα: Από τα 27 κράτη μέλη -άνκαι το 2017 τα κράτη μέλη ήσαν 28- η Κύπρος, μαζί με τη Σλοβακία, βρίσκεται 7η από το τέλος στις δαπάνες για τη δημόσια υγεία. Με ποσοστό, παρακαλώ, 33,3% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποσοστό, ωστόσο, που μόλις και μετά βίας... ακουμπά το 60% των δύο πρώτων χωρών στη λίστα, Γαλλίας και Γερμανίας...
Αν θέλετε να μάθετε ποιες χώρες ακολουθούν -αρνητικά, εννοείται- την Κύπρο ειναι κατά σειρά: Λιθουανία και Πολωνία (από 6,5%), Εσθονία (6,4%), Λετονία (6,0%), Λουξεμβούργο (5,5%) και Ρουμανία (5,2%). Κάπου στον πίνακα αουσιάζει η Βουλγαρία, αλλά σίγουρα κι αυτή είναι κάτω από την Κύπρο αφού κατ’ άτομο δαπάνες είναι μόλις 590 ευρώ, ενώ στην Κύπρο είναι σχεδόν τριπλάσια (€1.590).
Θυμίζω, ακόμη τούτο: Το 2017, έτος για το οποίο είναι τα στοιχεία αυτά, ήταν ο πέμπτος -και τελευταίος- χρόνος της πρώτης θητείας της κυβέρνησης Συναγερμού- Αναστασιάδη. Η κορύφωση, δηλαδή, της αντιλαϊκή πολιτικής λιτότητας, θύμα της οποίας ήταν, ανάμεσα σ’ άλλα, η δημόσια υγεία και τα δημόσια νοσηλευτήρια. Τα οποία η ιδια κυβέρνηση και η ίδια πολιτική οδήγησαν στην εξαθλίωση και στα σημερινά χάλια. Βλέπετε, στόχος ήταν όχι η ανάπτυξη του τομέα δημόσιας υγείας αλλά η απαξίωσή του και το ξεγύμναμα των δημόσιων νοσηλευτηρίων, εύκολη βορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο, που εμπορεύεται την υγεία του λαού.
Συμπέρασμα: Τίποτε από τη σημερινή άθλια κατάσταση των δημόσιων νοσηλευτηρίων, που οδήγησαν και οδηγούν στη φυσική -σωματική & πνευματική- εξαθλίωση και εξόντωση του ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού και γενικά των επαγγελματιών υγείας -τους οποίους αργά, πολύ αργά θυμήθηκαν- δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα συνειδητής πολιτικής. Κι αυτό είναι το πιο τραγικό.
Κατά τα άλλα, ζούμε στην Ευρώη της προόδου, της ανάπτυξης και της... ευμάρειας, τρομάρα μας. Στην πολιτισμένη και αναπτυγμένη -τάχαμου- Ευρώπω, η οποία μετρά -στη πανδημία του κορωνοϊού ίσαμε σήμερα- τους πιο πολλούς νεκρούς παγκόσμια... “Φάτε μάθκιια ψάρι τζιαι τζιοιλιά περίδρομο”, όπως λέει και ο πάνσοφος λαϊκός δημιουργός
Υ.Γ.: Χρειάζεται πράγματι αρκετό θράσος -απύθμενο, θα έλεγα- ο ηγέτης του κυβερνώντος κόμματος και μέγας θιασώτης της πολιτικής λιτότητας, της πολιτικής λιγότερου κράτους, να επισκέπτεται -εν μέσω κορύφωσης της πανδημίας στο νησί μας- τη συνοδεία καμερών το γενικό νοσοκομείο τάχαμου για να ευχαρστήσει -αυτό τον μάρανε, τώρα- τους μαχητές πρώτης γραμμής. Ποιούς; Αυτούς που η πολιτική του άφησαν με γυμνά χέρια και λειψό προσωπικό να σώσουν τους ασθενούντες συμπολίτες μας από τον κορωνοϊό. Ντροπή! Επιτέλους, έχουν και τα επικοινωνιακά παίγνια κάποια όρια, δεν νομίζεις κύριε Αβέρωφ; Μα τόση, λοιόν, ανευθυνότητα για λίγες στιγμές παραπάνω δημοσιότητας;
Κυπ. Κ.