Γι’ αυτούς που εγκληματικά ξεγύμνωσαν το σύστημα υγείας κι έστειλαν τα δημόσια νοσηλευτήρια στον αυτόματο πιλότο...

Και δώσ’ του να εμπαιδώνεται στην πράξη η διάλυση των δημόσιων νοσηλευτηρίων. Δώσ’ του να οδηγούνται οι γιατροί του δημοσίου στην απαξίωση και στο δρόμο της φυγής, μη αντέχοντας τον εξευτελισμό του συστήματος υγείας από το ίδιο το  κράτος. Δώσ’ του να τρίβουν κάποιοι τα χέρια τους από χαρά για τη διαφαινόμενη άλωση από το κεφάλαιο των δημόσιων νοσηλευτηρίων... Το τελευταίο προπύργιο της πάλαι ποτέ διασφάλισης της δημόσιας υγείας στις μάζες του λαού, στις χαμηλά εισοδηματικές τάξεις και ευπαθή στρώματα του λαού.

Μάταιες οι φωνές των γιατρών του δημοσίου, μάταιες και οι φωνές των νοσηλευτών. Βλέπετε, τώρα δώσαμε στο λαό το... περισπούδαστο ΓΕΣΥ -ίσαμε πότε, άραγε αυτό θα έχει χρήματα- φτιάξαμε και τον περιλάλητο ΟΚΥπΥ (Οργανισμό Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας), τάχαμου για να οδηγήσει τα δημόσια νοσηλευτήρια στην αυτονόμηση, αλλά χάσαμε το σπουδαιότερο: Ουδέποτε αντιληφθήκαμε ότι η οικονομική αυτονόμηση ενός νοσηλευτηρίου σημαίνει λειτουργία στη βάση του κέρδους. Άρα και εκμετάλλευση των ασθενών... Και -εξ αντιθέτου- σημαίνει και ολοένα και σμίκρυνση, μέχρι εξαφάνιση της ευθύνης του κράτους για τη διασφάλιση στο λαό της δημόσιας υγείας... Τόσο, μα τόσο απλά!

Μέχρι που μας... πρόλαβε ο  κορωνοϊός! Για τον οποίο οι αρμόδιοι και συναρμόδιοι πολιτικοί προϊστάμενοι του τομέα της υγείας αυτού του τόπου -και όχι μόνο- δήλωναν από μήνες τώρα ότι: “το ερώτημα δεν είναι αν θα έλθει στην Κύπρο ο νέος αυτός ιός, αλλά πότε θα έλθει...”! Και μας διαβεβαίωναν ότι οι αρμόδιοι φορείς της πολιτείας κάνουν ό,τι πρέπει για να αντιμετωπίσουμε τον κορωνοϊό. Ότι είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό και να μην ανησυχεί ο λαός, τρομάρα μας...

Φευ, όμως, ο νέος αυτός ιός τελικά επισκέφθηκε και την Κύπρο μας και -ώ του θαύματος- τα δημόσια νοσηλευτήρια... “φυλλοροούν”, κατά το σημερινό δημοσίευμα του “Πολίτη”. Μα τα δημόσια νοσηλευτήρια δεν φυλλοροούν σήμερα. Τα δημόσια νοσηλευτήρια τα φυλλοροούσαν -αν μου επιτρέπεται στα ελληνικά η φράση- επί σκοπού και επί χρόνια οι ίδιοι οι κρατούντες την εξουσία τα τελευταία οκτώ σχεδόν χρόνια. Προσφέροντάς τα βορά -μαζί και ολόκληρο το τομέα της δημόσας υγείας- στις ορέξεις του ιδιωτικού κεφαλαίου. Κατά τας προσταγάς της περιλάλητης οικονομίας της αγοράς... Ψωμοτύρι, αυτό, του Αβέροφ Νεοφύτου και της κυβέρνησης Αναστασιάδη...

Και τώρα, που ο κορωνοϊός μπήκε για τα καλά στη ζωή και ημών των Κυπρίων, τώρα που είδαμε τα δυο στενά και οι προύχοντες αυτού του τόπου αρχίσαν να παίρνουν το ένα μετά τα άλλο μέτρα -ολοένα και πιο δραστικά- για ανακοπή της εξάπλωσής του στο νησί, όλοι θυμηθήκαμε τον δημόσιο τομέα υγείας. Θυμηθήκαμε τα δημόσια νοσηλευτήρια. Τα οποία και θέσαμε -μαζί με τους αφανείς ήρωες ιατρούς, νοσηλευτές και παραϊατρικό προσωπικό- στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά της εξάπλωσης του κορωνοϊού... Και ξέρετε κάτι: Χωρίς καλά καλά τα απαραίτητα εφόδια! Στείλανε, με άλλα λόγια, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό στη μάχη χωρίς όπλα! Κάτι που είχε κάνει το μαύρο καλοκαίρι του 1974 η χούντα και η ΕΟΚΑ Β’: Στείλανε στο μέτωπο τα παιδιά της Κύπρου -εξαιρούνταν οι ΕΟΚΑΒητατζήδεες που έκαναν σούβλες στο Τρόδος και αλλαχού, ξέρουν αυτοί πού- να πολεμήσουμε τους εισβολείς χωρίς όπλα. Και μετά από προδοσία, μάλιστα...

Και φτάσαμε στο “μοιραίο”: Οι εγκληματικές αποφάσεις για την υγεία -πρώτα- και η ανικανότητα όσων είχαν την ευθύνη να οδηγήσουν το δημόσιο τομέα υγείας δήθεν στην εξυγίανση, “κατάφεραν” να θέσουν εκτός μάχης με τον ένα ή άλλο τρόπο τα δημόσια νοσηλευτήρια. Το ένα μετά το άλλο... Εν μέρη ή εξ ολοκλήρου. Αποτέλεσμα, όπως δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος του κλάδου των νοσηλευτών, τα δημόσια νοσηλευτήρια να δουλεύουν με τον... αυτόματο πιλότο! Και τον αρμόδιο κρατικό φορέα -τον ΟΚΥπΥ- να απουσιάζει απ' όλη αυτή την κατάσταση! Να μην μπορεί -για να χρησιμοποιήσω την πιο κόσμια φράση- να αντεπεξέλθει στις συνθήκες που επικρατούν με την πανδημία, όπως ανέφερε ο πρόεδρος της ΠΑΣΥΝΟ. Ο οποίος περιγγράφει με πολύ γλαφυρό τρόπο την κατάσταση: «Αφήσαμε το σύστημα υγείας και τα δημόσια νοσηλευτήρια σε αυτόματο πιλότο εδώ και τόσο καιρό και τώρα που τα χρειαζόμαστε δυστυχώς είναι “γυμνά” για να βοηθήσουν, δεν μπορούμε»...

Αλήθεια, θα λογοδοτήσουν ποτέ αυτοί που ξεγύμνωσαν το σύστημα δημόσιας υγείας του τόπου; Αλλά τι λέω, ο αφελής... Δεν είναι μήπως αυτοί οι ίδιοι που σήμερα επικαλούνται τα δημόσια νοσηλευτήρια και την ανάγκη ύπαρξής τους για να αντιμετωπίσουμε την πανδημία του κορωνοϊού; Οι ίδιοι που μοστράρουν καθημερινά σωρηδόν και κατά ριπάς στα κανάλια για να μας συμβουλεύουν τι πρέπει να κάνουμε ημείς οι ιθαγενείς και κοινοί θνητοί στη μακαρία νήσο; Αυτοί είναι, πανάθεμά τα!

Υ.Γ. Ως επιμύθιο στο σημερινό εν τύποις πόνημα, επιτρέψτε μου να δανειστώ κάτι που διάβασα πριν λίγες μέρες στον Ημεροδρόμο. Την “αντίδραση” -κείμενο, για την ακρίβεια- ενός Ελλαδίτη νοσηλευτή αναφορικά με την καμπάνια -στην Ελλάδα- για «μαζικό χειροκρότημα» γιατρών και νοσηλευτών από τα μπαλκόνια στις 21:00 το βράδυ της Κυριακής που πέρασε. Ένα κείμενο που δίνει μια άλλη, τη σωστή, διάσταση στο θέμα…
«Προσωπικά,ως νοσηλευτής, δεν θέλω να με χειροκροτήσετε από τα μπαλκόνια σας. Θέλω να παραμείνετε σε αυτά για όσο καιρό χρειαστεί, ώστε να κάνω τη δουλειά μου όσο γίνεται πιο ανθρώπινα.
Θέλω να παραμείνετε σε αυτά για όσο καιρό χρειαστεί και όχι στις παραλίες, στις εκκλησίες κλπ ώστε να μην χρειαστεί να σας βοηθήσω.
Θέλω να παραμείνετε σε αυτά για όσο καιρό χρειαστεί και να ακούτε τις συμβουλές ανθρώπων με άσπρες ποδιές και όχι τις συμβουλές ανθρώπων με μαύρα ράσα.
Θέλω,όταν περάσει αυτή και αυτή η δοκιμασία, να φύγετε από τα μπαλκόνια και να βγείτε μαζί μου στο δρόμο, απαιτώντας ένα ανθρωποκεντρικο σύστημα Υγείας για ΟΛΟΥΣ, ανεξαρτήτως εισοδήματος, ανεξαρτήτως εθνικότητας, ανεξαρτήτως κοινωνικής κάστας.»
Είπε κανεις τίποτε;
Κυπ. Κ.