Θέλ’ η πουτάνα να κρυφτεί, αμμά η χαρά εν την αφήνει...

Αλίμονο, όμως: Η Κύπρος και ο λαός μας αυτές τις μέρες βιώνουν τις ακόμη αιμάσσουσες θλιβερές συνέπειες από τα καταστροφικά αποτελέσματα κάποιου άλλου πραξικοπήματος: Του προδοτικού και τουρκοφόρου χουντοφασιστικού κι εοκαβήτικου πραξικοπήματος της 15ης του Ιούλη 1974. Το οποίο -πραξικοπημα- οι κυβερνήσεις Συναγερμού - Κληρίδη (πρώτα) και Συναγερμού - Αναστασιάδη (κατά δεύτερο) παντί τρόπω πασκίζουν πρωτίστως να αποενοχοποιήσουν από την κυπριακή τραγωδία του μαύρου εκείνου καλοκαιριού και δευτερευόντως να δικαιώσουν την ΕΟΚΑ Β’ και τους επιγόνους αυτής.

Όχι τυχαία, λοιπόν, διαβάζοντας το πιο πάνω ειδησάριο σήμερα στο “Πολίτη”, στην σκέψη μου εντελώς αυθόρμητα ήλθε η γνωστή κυπριακή παροιμία που χρησιμοποίησα στον τίτλο του σημερινού εν τύποις πονήματος: “Θέλ’ η πουτάνα να κρυφτεί αμμά η χαρά εν την αφήνει...”*. Και εξηγούμαι:

Εκεί που η επίσημη πολιτεία θα έπρεπε να τηρεί μηδενική ανοχή σε οποιοαδήποτε πραξικόπημα ή πραξικοπηματική ενέργεια οπουδήποτε στον κόσμο, να τα στηλιτεύει και να τα καταδικάζει με όλη τη δύναμη της ψυχής της, έρχεται να “δικαιώσει” μια πραξικοπηματική ενέργεια της μαριονέτας των ΗΠΑ και λοιπών ιμπεριαλιστικών κέντρων στη Βενεζουέλα και προέδρου της εθνοσυνέλευσης της χώρας, νομιμοποιόντας τον επίδοξο πραξικοιπηματία. Όπως ακριβώς η κυβέρνηση Συναγερμού - Κληρίδη έπραξε [ως μία από τις πρώτες πολιτικές της αποφάσεις, παρακαλώ, τον Μάρτη 1993] με τη νομιμοποίηση της ΕΟΚΑ Β’ μέσα από την αποκατάσταση των “62”, αλλά και την ίδρυση του Συμβουλίου Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ (ΣΙΜΑΕ, στον οποίο μετά κόλλησαν και το νουρούιν “1955-1959) και τοποθετώντας ως επικεφαλείς του επώνυμα και πρωτοκλασάτα στελέχη της ΕΟΚΑ Β’.

Από τότε η συναγερμική ηγεσία και οι συναγερμικές κυβερνήσεις δεν έχαναν -μηδέ χάνουν και σήμερα- ευκαιρία να παραχαράσσουν την ιστορία και να αποενοχοποιούν της ΕΟΚΑ Β’ και την προδοτική καταστροφική -ιδιαίτερα με το χουντοφασισιτκό και εοκαβήτικο τουρκοφόρο πραξικόπημα- δράση της. Τιμώντας πραξικοπηματίες, αλλά και εξισώνοντας αυτούς που επιχείρησαν να καταλύσουν τη δημοκρατία και τη νόμιμη και συνταγματική τάξη και να δολοφονήσουν τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας με αυτούς που την υπερασπίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους για την υπεράσπισή της. Με πρώτο -ίσως- ήρωα της αντίστασης κατά του προδοτικού πραξικοπήματος τον καταδρομέα Σωτήρη Αδάμου Κωνσταντίνου, ο οποίος αρνήθηκε να σηκώσει το όπλο του κατά της δημοκρατίας και των νόμιμων δυνάμεων του κράτους και εκτελέστηκε από τον χουντικό αξιωματικό του...

Καταλητικά: Για την παρούσα κυβέρνηση, με ρίζες και καταβολές στην ΕΟΚΑ Β’ και την προδοτική δράση της πριν και κατά το φασιστικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, ήταν θέμα χρονικής συγκυρίας να συμπορευθεί με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα των ΗΠΑ και των Βρυξελλών για να αναγνωρίσει την μαριονέττα των Αμερικάνων στη Βενεζουέλα. Και η συγκυρία αυτή φαίνεται ότι δημιουργείται με την νίκη της Νέας Δημοκρατίας στην Ελλάδα και την αλλαγή ενοίκων στο Μαξίμου και στα ελληνικά υπουργεία...

Όλα τα άλλα που λένε είναι εκ του περισσού. Για την ελληνική κυβέρνηση, όμως... Διότι για την κυπριακή κυβέρνηση υπάρχουν και αυτά που δεν λένε αλλά δεν είναι εκ του περισσού. Γιατί απλά κρύβονται πίσω από αυτά άλλες αμαρτίες. Η μνήμη των οποίων είναι ιδιαίτερα επώδυνη τέτοιες μέρες. Και θα είναι για όσο καιρό ο Αττίλας και η κατοχή μολύνουν και βιάζουν την μάνα κυπριακή γη...

* Δεν επιχειρώ ερμηνεία της παροιμίας, παρότι πολύ εύκολη και αυτονόητη, αφήνοντας τον/την κάθε αναγνώστη/στρια να δώσει την δική του/της ερμηνεία. Απλά σημειώνω ότι προστρέχω -συχνά πυκνά στα γραπτά μου κείμενα και στον προφορικό μου λόγο- στον πλούσιο λαογραφικό μας θησαυρό με κάθε σεβασμό στους αναγνώστες/στριες της στήλης και της ιστοσελίδας, δηλώνοντας ότι: μόνο θετικά μπορούμε να αντλήσουμε από αυτόν. Ιδιαίτερα οι πολιτικοί και πολιτειακοί αξιωματούχοι του τόπου, κάποιοι -ίσως και κάμποσοι- των οποίων φαίνεται ότι έχουν αποκοπεί και/ή απομακρυνθεί επικίνδυνα από τις ρίζες του απλού ανθρώπου, από τις ρίζες του λαϊκού μας πολιτισμού και παράδοσης. Κρίμα...
Κυπ. Κ.