Η μη συμμετοχή της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην ΚΣΣΕ, το κόστος και η Κύπρος...

Συγκεκριμένα, ο Κύπριος βουλευτής -που μετείχε ως εκπρόσωπος της κυπριακής βουλής, και όχι του κόμματός του- είπε: “Σε περίπτωση, εξήγησε, που η σημερινή κατάσταση, με τη μη συμμετοχή της Ρωσικής Ομοσπονδίας στις εργασίες της ΚΣΣΕ, παραταθεί ή κλιμακωθεί, με την  αποχώρησή της από άλλα βασικά όργανα του Οργανισμού, αυτό  θα έχει μεγάλο κόστος, πρωτίστως για τον ίδιο το Ρωσικό λαό, αλλά και για τη λειτουργία και το κύρος του Οργανισμού”

Παρατήρηση πρώτη: Κατανοώ ότι μιλώντας κάποιος εκ μέρους της βουλής -και όχι του κόμματός του- πρέπει να εκφράζει τη βουλή στο σύνολό της και όχι μέρος της.
Παρατήρηση δεύτερη: Όσο, όμως, και να προσπαθεί κάποιος να τηρήσει το προηγούμενο σημείο, από την άλλη δεν μπορεί -κατά την άποψή μου- να ακυρώνει είτε τον εαυτό του, είτε -προκειμένου για εκλεγμένο εκ μέρος κάποιου κόμματος με συγκεκριμένη ιδεολογία και πολιτική- το κόμμα του και την ιδεολογία του.
Παρατήρηση τρίτη: για να τηρείται το δεύτερο σημείο, τότε κάποια ελάχιστα που εκφράζουν και/ή καθορίζουν τον ομιλητή σε μια σύναξη, όπως η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, πρέπει να λέγονται. Άλλως πώς, είμαστε μεν αρεστοί στους τρίτους, αλλά όχι στους εαυτούς μας και στον κόσμο μας.
Παρατήρηση τέταρτη: Κατ’ αναλογία, για να τηρείται το προηγούμενο σημείο, τότε αυτά που πρέπει να λέγονται, πρέπει να λέγονται ευθέως και όχι με υπονοούμενα. Κάτι που -για να μην αδικώ τον εκπρόσωπο της κυπριακής βουλής, αλλά εξ’ ΑΚΕΛ ορμώμενο, Γιώργο Λουκαΐδη- προφανώς έπραξε. Και τούτο ως συμφραζόμενο από το απόσπασμα της ανακοίνωσης της βουλής που αναφέρει πως: “Ο κ. Λουκαΐδης κάλεσε τα μέλη της Συνέλευσης να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναλογιστούν τις συνέπειες μιας τέτοιας αρνητικής εξέλιξης, υπερασπιζόμενοι τις βασικές αρχές και αξίες του Συμβουλίου της Ευρώπης”.

Ωστόσο: Πεποίθησή μου είναι πως: εκπρόσωπος της Αριστεράς και/ή κόμματος του τύπου του ΑΚΕΛ -μαρξιστικό λενινιστικό- με οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα και αν μιλά σε τέτοιες συνάξεις δεν μπορεί να αρκείται με τα υπονοούμενα, αποφεύγοντας της ουσία. Και η ουσία εδώ είναι σε ποιανού και/ή ποιανών μεριά βαραίνει η ευθύνη για τη μη συμμετοχή της Ρωσίας στις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης ή ακόμη και στο ίδιο το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Άλλως πως: Τι ήταν εκείνο που οδήγησε την Ρωσία στη μη συμμετοχή σε ένα τόσο σημαντικό -όπως τον περιγράφει ο Γιώργος Λουκαΐδης- Οργανισμό;

Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα... Δύσκολα για την κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΣτΕ, όχι για τη Ρωσία. Διότι είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης και η κοινοβουλευτική του Συνέλευση, που ακύρωσε τα δικαιώματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, μαζί και το δικαίωμα της ψήφου, από το 2014. Προφασιζόμενο διάφορους λόγους, με κυριότερο εκείνο της Κριμαίας και ότι δήθεν η Ρωσία αρνείται να υλοποιήσει μια σειρά αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Λες και όλες οι άλλες χώρες του ΣτΕ εφαρμόζουν κατά γράμμα τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ που τους αφορούν. Ή, ακόμη χειρότερα, λες και όλες οι αποφάσεις του ΕΔΑΔ χρησιμοποιούν ακριβοδίκαια και αντικειμενικά τα κριτήρια, τα ίδια μέτρα και σταθμά...

Θέλω εδώ να θυμίσω πως, μόλις τον περασμένο Σεπτέμβρη, η πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας (Άνω βουλή) Βαλεντίνα Ματβιένκο, κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε με την πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΚΣΣΕ), Λίλιαν Μόρο Πασκέ, δήλωσε ότι η Ρωσία εξετάζει το ενδεχόμενο να αποχωρήσει από το Συμβούλιο της Ευρώπης εξαιτίας της αντιπαράθεσης μεταξύ Μόσχας και Στρασβούργου.

Απευθυνόμενη στην Λίλιαν Μόρι Πασκέ, κατά τη συνάντηση τους στην Αγία Πετρούπολη, η Βαλεντίνα Ματβιένκο δήλωσε χαρακτηριστικά τα εξής: “Κουραστήκαμε να είμαστε τα αγοράκια και τα κοριτσάκια που τα μαλώνουν. Σκεφτόμαστε να αποχωρήσουμε από το Συμβούλιο της Ευρώπης”, ενώ ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η ρωσική αντιπροσωπεία ήδη εδώ και μερικά χρόνια δεν έχει δικαίωμα ψήφου στον θεσμό, επεσήμανε: “Χάνουμε όλο και πιο πολύ το ενδιαφέρον μας να δραστηριοποιηθούμε στο στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης”...

Ορθή, λοιπόν, η επισήμανση του Κύπριου εκπροσώπου, Γιώργου Λουκαΐδη πως “ο Οργανισμός βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα  κρίσιμο σταυροδρόμι”, αλλά η μπάλα σαφώς βρίσκεται στο γήπεδο του Συμβουλίου της Ευρώπης και όχι της Ρωσίας. Και μην μου πει κάποιος για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα περί Κριμαίας, διότι εδώ φτάσαμε στο σημείο τα ανθρώπινα δικαιώματα -και όχι μόνο- να παραβιάζονται καθημερινά από χώρες και θεσμούς, αλλά η Ευρώπη, το Συμβούλιό της και η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι θεσμοί τους περί άλλων τυρβάζουν. Και δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να το καταδείξουμε. Το βιώνουμε καθημερινά εμείς εδώ στην Κύπρο!

* Πραγματικά αδυνατώ να κατανοήσω το κόστος -και μάλιστα μεγάλο- που θα έχει -πρωτίστως- για το λαό της Ρωσίας η παράταση ή κλιμάκωση της μη συμμετοχής της Ρωσικής Ομοσπονδίες στις εργασίες ΚΣΣΕ. Βλέπετε, με παράδειγμα την Κύπρο, δεν αντιλαμβάνομαι πως όλες αυτές οι τάχαμου σοβαρές αποφάσεις και αποστολή που αναφέρουν στα λογίδρια τους οι διάφοροι βουλευτές, οι εκθέσεις και παρα-εκθέσεις, επηρεάζουν προς το θετικότερο το λαό της Κύπρου. Και εννοώ το μέγα θέμα της κατοχής και της βάναυσης καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών του συνόλου του κυπριακού λαού. Εννοώ τα συνεχιζόμενα εγκλήματα -περιλαμβανομένης της εθνοκάθαρσης και του εποικισμού- που η κατοχική Τουρκία από το 1974 διέπραξε στο νησί και τη χώρα μας, μέλος -παρακαλώ- του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΟΗΕ και παρά ταύτα το Κυπριακό πάει από το κακό στο χειρότερο και η Τουρκία αφήνεται να ολοκληρώσει το έγκλημά της μέσα από την αποδοχή του από τους μεγάλους της γης και την εν τέλει νομιμοποίησή του μέσα από τη λύση που όλοι αυτοί -φανερά και κρυφά- απεργάζονται και επιχειρούν να επιβάλουν στον κυπριακό λαό...
Κυπ. Κ.