Το κυβερνητικό αφήγημα για την ανεργία, το δούλεμα του λαού και τα κουραφέξαλα του κυβ. Εκπροσώπου...

Μαζί και  πέρα από το πιο πάνω, η ανακοίνωση της στατιστικής υπηρεσίας μας πληροφορούσε πως: “Σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2018 σημειώθηκε μείωση 5.038 προσώπων ή 14,0% που αποδίδεται κυρίως στους τομείς του εμπορίου (μείωση 1.158 ανέργων), της δημόσιας διοίκησης (μείωση 583), των δραστηριοτήτων υπηρεσιών παροχής καταλύματος και υπηρεσιών εστίασης (μείωση 578), της μεταποίησης (μείωση 537), των κατασκευών (μείωση 526), της εκπαίδευσης (μείωση 173) και στους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας (μείωση 1.538)”.

Προφανώς αυτό το τελευταίο ήταν εκείνο που οδήγησε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώνει περιχαρής πως: “Επιβεβαιώνεται μια πορεία που οδηγεί σταδιακά σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης”. Σημείωσε δε επιπρόσθετα ο κ. Προδρόμου ότι η αναφορά σε αυτή τη συνεχή βελτίωση στον τομέα της απασχόλησης δίνει την ευκαιρία -είπε- “να υπογραμμίσουμε πόσο μεγάλη σημασία έχει η διατήρηση της ισορροπημένης οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί η Κυβέρνηση”. Αλλά εμείς που ζούμε στον πραγματικό κόσμο -όχι των αριθμών- αν θέλουμε τα πιστεύουμε...

Έτσι, λοιπόν, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης επιβεβαιώνει στην πράξη την παροιμία για τον παπά που “ευλοά” τα γένια του... Αλλά δυστυχώς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν έμεινε ίσαμε εκεί. Προχώρησε να μας αναλύσει την πολιτική αυτή της κυβέρνησης, η οποία συνδυάζει, αναφέρει στη δήλωσή του ο κ. Προδρόμου, “τη συνετή δημοσιονομική διαχείριση με την ενθάρρυνση της επενδυτικής δραστηριότητας και η οποία πρέπει να εξελίσσεται μέσα από τις επιβαλλόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, καθώς και την προώθηση νέων δραστηριοτήτων σχετιζόμενων με την τεχνολογία, την έρευνα και την καινοτομία”...

Έτσι είναι, λοιπόν... Χωρίς να το λέγει ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης Συναγερμού - Αναστασιάδη, εφαρμόζει με τα πιο πάνω μια άλλη κυπριακή παροιμία: “Εγιώ στραώννω τζιαι πουλώ τζι’ εσού άμπλεπε τζιαι ’γόραζε”... Ή, κατά πως έλεγε κάποτε -όταν πάλαι ποτέ ήμουν μαθητής στο γυμνάσιο- ένας καθηγητής μου: "Αν θέλεις να εκτιμά ο άλλος τις γνώσεις και μόρφωσή σου, να λέγεις πράγματα που ο λαός δεν τα καταλαβαίνει”! Έτσι, έλεγε ο εν λόγω καθηγητής μου, ο κόσμος θα σε θαυμάζει γιατί θα λέγεις πράγματα που ο μέσος άνθρωπος δεν τα κατανοεί... Ή, έστω τα κατανοεί δύσκολα...

Προφανώς οι κυβερνητικοί επικοινωνιολόγοι νομίζουν ότι ο λαός μας έχει σήμερα, εν έτι 2019, το ίδιο μορφωτικό επίπεδο, τις ίδιες γνώσεις και την ίδια αντίληψη που είχαμε την δεκαετία το ’60. Γι’ αυτό και μας ρίχνουν στις αναλύσεις τους για τον αριθμό -και ποσοστά- της ανεργίας και κάτι κοτσάνες για δήθεν “ισορροπημένη οικονομική πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση”. Ή ακόμη για τάχαμου “συνετή δημοσιονομική διαχείριση”, την οποία παντρεύει, ως λέγει, με την “επενδυτική δραστηριότητα”. Και η οποία πρέπει να εξελίσσεται “μέσα από τις επιβαλλόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις”! Και για να ας μπερδεύει ακόμη περισσότερο -είναι μάνα σε αυτόν ο σημερινός  κυβερνητικός Εκπρόσωπος- μάς ρίχνει και μια... δόση “προώθησης νέων δραστηριοτήτων σχετιζόμενων με την τεχνολογία, την έρευνα και την καινοτομία”... Κι αν βρεις Γιάννη κούρευε, κατά μια άλλη παροιμία...

Κ έτσι μας παραπέμπει ο κ. Προδρόμου να βρούμε εμείς την όποια σχέση και να συνδέσουμε την ανεργία με όλα αυτά τα κουραφέξαλα που μας ξεφούρνισε. Και επιμένω στον όρο “κουραφέξαλα”, παρά την όποια εκτίμησή μου στο θετικό που μπορούν να προσφέρουν είτε οι επενδύσεις, είτε οι αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, είτε ακόμη οι νέες δραστηριότητες που σχετίζονται με την τεχνολογία, την έρευνα και την καινοτομία.

Αλλά, ξέρετε ποια είναι η διαφορά στη δική μου προσέγγιση -για τα πιο πάνω- από την προσέγγιση του κάθε θιασώτη της πολιτικής της κυβέρνησης, που είναι πολιτική της άρχουσας τάξης του τόπου, των Βρυξελλών και του σημερινού ακραίου και ολοκληρωτικού καπιταλισμού; Μα είναι απλό: Στη δική μου αντίληψη όλα τα πιο πάνω ενεργούν θετικά μόνο αν τα αποτελέσματά τους -και συνακόλουθα τον παραγόμενο πλούτο- τα μοιράζεται το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Το οποίο -πλούτο- ως εργαζόμενοι παράγει το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο...

Αντίθετα, στην αντίληψη των σημερινών κυβερνώντων στη μακαρία νήσο, των Βρυξελλών, των πολυεθνικών και εν γένει του κεφαλαίου, τα πιο πάνω ενεργούν θετικά μόνο προσμετρώντας το κέρδος που αφήνουν, δηλαδή των παραγόμενο επιπρόσθετο πλούτο. Ο οποίος, όμως, δεν διαμοιράζεται στο σύνολο της κοινωνίας, αλλά στους έχοντες και κατέχοντες. Έτσι, οι επενδύσεις, οι αλλαγές, οι μεταρρυθμίσεις, η τεχνολογία, η έρευνα και η καινοτομία, που όντως παράγουν πλούτο και φέρνουν κέρδος, δεν τον επιστρέφουν πίσω στην κοινωνία -κατ’ επέκταση  και στους εργαζόμενους- αλλά τον διαμοιράζεται μια δράκα ανθρώπων.

Αλλά, θα μου πείτε, ποια σχέση έχουν αυτά με την παρατηρούμενη "μείωση" της ανεργίας; Κι όμως, έχουν. Και μάλιστα πολύ μεγάλη. Γιατί απλά το μερίδιο που οι εργαζόμενοι παίρνουν -υπό μορφή μισθών, οφελημάτων και ασφάλειας στην εργασία- μειώνεται ολοένα και περισσότερο, ενώ αριθμητικά οι εργαζόμενοι “αυξάνονται”! Με άλλα λόγια η ανεργία μειώνεται, αλλά μαζί μειώνονται και οι απολαβές και άλλα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Αυτών που ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος στη δήλωσή του αποκαλεί “επιβαλλόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις”. Τι οποίες, όμως, οι εργαζόμενοι βιώνουν ως πλήρη απορρύθμιση του εργασιακού περιβάλλοντος και συνθηκών απασχόλησης.

Ακριβώς για το πιο πάνω -και κλείνω για σήμερα- θα επικαλεστώ την τελευταία έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας -κυκλοφόρησε αυτή τη βδομάδα- σύμφωνα με την οποία: “Η κακή ποιότητα της απασχόλησης παραμένει ως το κύριο ζήτημα για τις παγκόσμιες αγορές εργασία”. Η εν λόγω έκθεση -η ιστοσελίδα μας δημοσίευσε σχετικά προ τριημέρου- σημειώνει ότι “εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να δεχθούν ανεπαρκείς συνθήκες εργασίας”, ενώ προειδοποιεί πως: “ορισμένα νέα επιχειρηματικά μοντέλα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ενεργοποιούνται από τις νέες τεχνολογίες, απειλούν να υπονομεύσουν τα υπάρχοντα επιτεύγματα της αγοράς εργασίας, σε τομείς όπως η βελτίωση της διαφάνειας της απασχόλησης και της ασφάλειας, της κοινωνικής προστασίας και των εργασιακών προτύπων”... Να, λοιπόν, πως πάει στράφι η τεχνολογία που ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος επικαλείται...

Θέλετε και νούμερα; Να τι λέγει η έκθεση της ΔΟΕ (ILO): “Η πλειοψηφία των 3,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, που απασχολούνται παγκοσμίως το 2018 είχε ανεπαρκή οικονομική ασφάλεια, υλική ευημερία και ισότητα ευκαιριών”, ενώ καταγράφει επίσης πως: “η πρόοδος στη μείωση της ανεργίας παγκοσμίως δεν αντικατοπτρίζεται στη βελτίωση της ποιότητας της εργασίας”. Άρπα την κύριε Προδρόμου!