Η ικανοποίηση της Λευκωσίας, τα αμερικανικά αφηγήματα και η ξεχασμένη ουσία...

Και για να... εμπεδώσουμε -ημείς οι αφελείς Κυπραίοι- την ικανοποίηση της Λευκωσίας, ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος επανήλθε και σήμερα -αφού τάχαμου ρωτήθηκε από δημοσιογράφους, οι οποίοι, τα μαύρα τζιαι τα σκοτεινά, δεν λένε να “δυσκολεύουν” τους πολιτικούς και πολιτειακούς αξιωματούχους με ερωτήσεις ουσίας και κρίσης- λέγοντας πως: “Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε τη στήριξη των ΗΠΑ στη διαδικασία, αλλά επιπλέον είναι και ιδιαίτερα σημαντικό το ότι ακούσαμε ξανά τη θέση αρχών των ΗΠΑ για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, για το ότι πρέπει να αφεθεί η Κύπρος να αξιοποιήσει -όπως κάθε κράτος στον κόσμο- τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους και τους ενεργειακούς πόρους».

Θα μου πείτε: Ε, καλά, οι σχετικές με τούτα δηλώσεις του κ. Μίτσελ, είναι άνευ σημασίας; Κι απαντώ: Εφόσον αυτές γίνονται απλά για να χαϊδεύουν τ’ αυτιά μας, ναι, είναι άνευ σημασίας. Για να μην πω -κιόλας- ότι είναι και υποκριτικές και προκλητικές. Διότι αν αυτά που έλεγε τα εννοούσε ο κ. Μίτσελ, θα τα έλεγε και μπροστά στον Ακιντζί και δημόσια μετά την χθεσινή, απογευματινή, συνάντησή τους, στα κατεχόμενα. Για να τ’ ακούσουν και οι σύνοικοι Τουρκοκύπριοι... Δεν το έπραξε, όμως

Φευ, όμως: Ενώ μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Αναστασιάδη ήταν λαλίστατος και... λεπτομερής ο κ. Μίτσελ, μετά τη συνάντησή του  με τον κατοχικό ηγέτη μάς βγήκε σφίγγα και ολιγόλογος! Κ όχι μόνο αυτό: Ενώ μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Αναστασιάδη δήλωσε πως σε αυτή επανέλαβε την επιθυμία των ΗΠΑ να δούμε την επανέναρξη των συνομιλιών, αλλά και και τη στήριξή τους για μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, εξερχόμενος του γραφείου του κατοχικού ηγέτη δήλωσε πολύ πεζά πως: “Ανταλλάξαμε απόψεις, εξέφρασα στήριξη για επανέναρξη των συνομιλιών και προσμένουμε να παραμείνουμε πολύ αφοσιωμένοι σε αυτά τα θέματα στις επόμενες μέρες”...

Και τώρα προσέξτε τη διαφορά: Στη συνάντηση με τον Νίκο Αναστασιάδη επανέλαβε την επιθυμία της χώρας του να δουν την επανέναρξη των συνομιλιών, μετά τη συνάντηση με τον Μουσταφά Ακιντζί δήλωσε απλά ότι εξέφρασε την στήριξη για επανέναρξη των συνομιλιών. Κι ενώ στις ελεύθερες περιοχές δήλωνε την στήριξη των ΗΠΑ για μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, στα κατεχόμενα δημόσια μίλησε γενικά και αόριστα ότι τάχαμου η χώρα του προσμένει “να παραμείνουμε πολύ αφοσιωμένοι σε αυτά τα θέματα στις επόμενες μέρες”... Κι ας είναι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία απαίτηση των Τουρκοκυπρίων και υποχώρηση μέγιστη και ιστορικός συμβιβασμός για τους Ελληνοκύπριους!

Αλλά ποια είναι αυτά τα θέματα, αν όχι η λύση και το περιεχόμενό της, όπως επίσης το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναπτύξει τους φυσικούς της πόρους, περιλαμβανομένων αυτών που βρίσκονται στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ); Το οποίο δικαίωμα, υποτίθεται ότι επανέλαβε στον πρόεδρο Αναστασιάδη. Το είπε, όμως, και στον κατοχικό ηγέτη; Έλα, ντε... Μα είναι καιρός να μπαίνουμε στα δύσκολα; Βλέπετε, το αμερικάνικο αφήγημα ξεχειλώνει ή συρρικνώνεται ανάλογα με το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται. Για να ακούει ο καθένας αυτό που θέλει να ακούσει και -πρωτίστως- αυτό που βολεύει του Αμερικάνους...

Κι εμείς οι ιθαγενείς πανηγυρίζουμε από πάνω και βαφτίζουμε τις δηλώσεις του Αμερικανού αξιωματούχου σημαντικές και εκφράζουμε για τούτο την ικανοποίηση μας. Και περιχαρείς να δηλώνουμε ότι είναι τάχαμου “πολύ σημαντικό το γεγονός ότι οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και αυτό δεν εξαντλείται μόνο στην επίσκεψη του κ. Μίτσελ”...

Όι άππαρον! Αν οι ΗΠΑ ενδιαφέρονταν πραγματικά για να επαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις θα φρόντιζαν για τούτο με πρακτικά μέτρα. Στο κάτω κάτω, τι σόι υπερδύναμη είναι; Όπως και για την κυπριακή ΑΟΖ: Αν πραγματικά εννοούν αυτό που λένε για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και την άσκηση αυτών των δικαιωμάτων, θα ενεργούσαν πρακτικά προς αυτή την κατεύθυνση. Και δεν θα διαμηνούσαν -μήνες πριν, όπως αποκάλυψε ο τέως υπουργός μας των Εξωτερικών, Γιαννάκης Κασουλίδης- ότι τάχαμου οι ΗΠΑ δεν μπορούν να κάνουν τίποτε μπροστά στις τουρκικές προκλήσεις, που ακριβώς αποστερούν από την Κυπριακή Δημοκρατία το δικαίωμα άσκησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ. Αλλού, λοιπόν, αυτά και σας μάθαμε και καμπάνες, πλέον, δεν παίζουμε. Όπως τότε, με την εκλογή το 1977 του Τζίμι Κάρτερ στην προεδρία των ΗΠΑ. Που νομίσαμε -οι αφελείς- ότι θα έδιωχνε τον βάρβαρο Τούρκο κατακτητή και θα πηγαίναμε στα σπίτια μας... Βλέπετε, οι παρωπίδες και τα γλυκανάλατα λόγια των Αμερικάνων, δεν μας επέτρεπαν να δούμε ότι στις ΗΠΑ την πολιτική την καθοδηγούν τα συμφέροντα και όχι οι... πολιτικοί. Άλλο αν τώρα, ο σημερινός πρόεδρος είναι -ο ίδιος- αναπόσπαστο κομμάτι αυτών των συμφερόντων...

Επείγεστε κύριοι Αμερικάνοι για επανέναρξη των συνομιλιών; Τότε ελάτε με την απαίτηση της εφαρμογής των περί Κύπρου ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Βλέπετε, αυτή είναι η ουσία του Κυπριακού. Αλλά φευ, η... ξεχασμένη ουσία! Ξεχασμένη όχι μόνο από του Αμερικάνους -και λοιπούς ηγήτορες του σύγχρονου κόσμου- αλλά ξεχασμένη και από εμάς, τους ίδιους τους Κυπρίους. Από την πολιτική και πολιτειακή μας ηγεσία, εννοώ, όχι τον λαό. Από την ηγεσία αυτή που κόπτεται, τάχαμου, για τα δίκαια του λαού μας, αλλά σε προσωπικό επίπεδο κτίζουν ακριβοπληρωμένες από το λαό πολιτικές καριέρες και μας πωλούν φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες...

Υ.Γ.: Κατά τον κ. Προδρόμου είναι θετικό και σημαντικό ότι κατά την πρώτη επίσκεψη του Αμερικανού υφυπουργού Εξωτερικών στην Κύπρο από αναλήψεως των καθηκόντων του, έρχεται το μήνυμα ότι οι ΗΠΑ θα έχουν ένα ενεργό ρόλο στην περιοχή. Κι αυτό αφού -πάντα σύμφωνα με τις δηλώσεις Προδρόμου- στην χθεσινή συζήτηση, με τον πρόεδρο Αναστασιάδη, τέθηκαν και τα διμερή θέματα, αλλά και οι περιφερειακές εξελίξεις, καθώς «από την οπτική γωνία των ΗΠΑ, η Κύπρος παίζει ρόλο στην περιφερειακή ασφάλεια»...

Τώρα, μάλιστα, σωθήκαμε! Ωστόσο: Είναι άραγε αρκετό το εν λόγω αφήγημα -μέσω Προδρόμου- τού κ. Μίτσελ, για να μας πείσει ότι ότι είναι θετικό και σημαντικό ότι έρχεται το μήνυμα πως οι ΗΠΑ θα έχουν ένα ενεργό ρόλο στην περιοχή; Μα οι Ηνωμένες Πολιτείες, αγαπητέ Πρόδρομε, ουδέποτε έπαυσαν να έχουν ενεργό ρόλο στην περιοχή μας. Τουλάχιστον μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ στα παλαιστινιακά εδάφη.

Ωστόσο: οι εμπειρίες των λαών της περιοχής μόνο θετικές δεν ήσαν από αυτό τον ενεργό ρόλο, αφού οι πόλεμοι και η ανωμαλία -με όλα τα κακά και τραγικά συνεπακόλουθα για τους λαούς της περιοχής- δεν λένε να κοπάσουν. Και βιώνουμε τούτο κι εμείς οι Κύπριοι -ιδιαίτερα έντονα και τραγικά από τα πρώτα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας- αλλά και όλοι οι λαοί της περιοχής.

Κάνε και ολίγον “κράτει”, Πρόδρομε... Εντάξει, βαφτίσατε που βαφτίσατε τις ΗΠΑ στρατηγικούς μας εταίρους, αλλά μην πιστεύετε ότι είναι τούτο και για καλό μας, έτσι; Τα συμφέροντά τους στην περιοχή μας υπηρετούν και προωθούν. Κατά τα λοιπά, μούγια που τους εδάκκασε, για τα δικά μας συμφέροντα, ασφάλεια και ευημερία...

Κυπ. Κ.