Η Κύπρος εάλω... Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί!

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί
κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά
την άλλη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
μοιράσαν δώρα οι οχτροί
κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά
την πέμπτη μέρα

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
κρατούσαν δίκιο οι οχτροί
κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια
σαν κάθε μέρα

(στίχοι: Γιώργος Σκούρτης, μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος, πρώτος εκτελεστής: Νίκος Ξυλούρης)

Μπήκαν, λοιπόν, στην πόλη οι οχτροί... Κι η Κύπρος εάλω! Αλίμονο, όμως: Στην Κύπρο οι οχτροί μπήκανε δυο φορές, σε μια βδομάδα. Σαράντα τρία ακριβώς χρόνια πριν από σήμερα. Και το τραγούδι αυτό, μπορεί να παραπέμπει στο χουντικό φασιστικό πραξικόπημα των συνταγματαρχών το 1967 στην Ελλάδα, παραπέμπει, όμως και στο χουντοφασιστικό και εοκαβήτικο πραξικόπημα. Με μια επωδό, όμως: προδοτικό! Προδοσία και της χούντας τω Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β’ της Κύπρου.

Γιατί αυτοί γνώριζαν ότι το πραξικόπημα της 15ης του Ιούλη 1974, τους θα έφερνε την βάρβαρη τουρκική εισβολή. Το γνώριζαν γιατί ήταν το πραξικόπημα η μια όψη ενός δίδυμου εγκλήματος. Όπου η άλλη όψη ήταν η τουρκική εισβολή... Αλά το γνώριζαν και γιατί ήσαν -και οι δύο- μίσθαρνα όργανα του ίδιου αφεντικού: των Αμερικανοβρετανών ιμπεριαλιστών και του ΝΑΤΟ. Στα αρχηγεία των οποίων εξυφάνθηκε το δίδυμο αυτό έγκλημα πολύ πριν εκδηλωθεί. Κι όχι μόνο αυτό:

Ο δρόμος για τη διχοτόμηση της Κύπρου -γιατί αυτό ήταν και παραμένει το ζητούμενο για το ΝΑΤΟ και τους ηγετικούς του κύκλους- ξεκίνησε κάποιες δεκαετίες πριν. Με τη λήξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου το 1945. Ήταν από τότε που τα περίφημα βρετανικά μαγειρεία στο κακόφημο Φόρεϊν Όφις ετοίμαζαν τις συνταγές και αναζητούσαν τα υλικά για τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Αλίμονο, όμως: Για να μπορέσει τούτο να γίνει πράξη, χρειάζονταν οι συνοδοιπόροι, χρειαζότανε και η πέμπτη φάλαγγα. Και βρήκε η Βρετανία -με τους σκοτεινούς κύκλους του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού- συνοδοιπόρους στην Ελλάδα και Τουρκία. Χώρες που από τη λήξη του Β” Παγκοσμίου Πολέμου, δεν ήταν απλά σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ, αλλά και εξαρτώμενες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μπήκαν, λοιπόν, στην πόλη οι οχτροί... Και κούρσεψαν, σκότωσαν και βίασαν! Κατέστρεψαν και μόλυναν τα πάτρια κυπριακά εδάφη, μόλυναν τον πολιτισμό και της ιστορία μας, αλλοίωσαν τον δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού και του λαού μας. Κατέκτησαν το 37% ρης πατρώας κυπριακής γης, κουβάλησαν δεκάδες χιλιάδες εποίκους και εγκαθίδρυσαν υποτελές κατοχικό μόρφωμα. Κι από τότε -δυστυχώς- δεν βγήκαν...

Κι όχι μόνο αυτό: Μας ζητούν, 43 χρόνια μετά -μέσα από διαδικασίες, τύπου Γενεύης, Μον Πελεράν και Κραν Μοντανά- να προσυπογράψουμε τα τετελεσμένα τη βάρβαρης τουρκικής εισβολής κι ακόμη πιο βάρβαρης κατοχής. Να αποδεχτούμε και -με τη δική μας υπογραφή- να νομιμοποιηθεί και να μονιμοποιηθεί η παρανομία που συντελέστηκε το 1974 και που ήταν και παραμένει ένα διεθνές έγκλημα και μια κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου από την κατοχική Τουρκία. Για να κάνουμε πράξη το “ξεκάθαρο όραμα” του σημερινού κατοχικού ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί. Σύμφωνα με τα λόγια του οποίου -στο “διάγγελμα” του για την επέτειο της τουρκικής εισβολής- “είμαστε έτοιμοι, η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου -διαβάζετε το υποτελές στην Τουρκία κατοχικό μόρφωμα, τα έξοδα του οποίου καταβάλλει η Άγκυρα- να μετατραπεί σε μία από τις ίσες συνιστώσες πολιτείες” την επανενωμένης Κύπρου. “Γι’ αυτό” -δηλώνει- “είναι πολύ ξεκάθαρο το όραμά μας να είμαστε ένας από τους ίσους εταίρους που θα ενώσουν την Κύπρο”...

Μα η Κύπρος -η πατρίδα κι ο λαός της- δεν ζητά εταίρους, ωσάν μια πατρίδα κι ένας λαός -από όποιους κι αν συναποτελείται- είναι οικονομική συναλλαγή. Εμείς -ο κυπριακός λαός στο σύνολό του κι όλες οι κοινότητες του μαζί- αφέντες σ’ αυτό το τόπο είμαστε. Και τούτο δεν μπορεί να διαταραχτεί, όπως δεν μπορούν να παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι βασικές ελευθερίες του λαού μας -που σήμερα κι εδώ και 43 χρόνια κατάφωρα παραβιάζονται από την κατοχική Τουρκία- μέσα από την όποια λύση, μέσα από την όποια κρατική ρύθμιση και δομή. Τόσο, μα τόσο απλά...

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

Υ.Γ.: Να αναλογιστούμε όλοι τα αίτια που οδήγησαν στην 20η Ιουλίου 1974, δήλωσε σήμερα το πρωί ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Να αναλογιστούμε διπλά και τρίδιπλα, πρόεδρε. Και να προβληματιστούμε στο πολλαπλάσια. Όσο, όμως και να αναλογιστούμε, όσο και να προβληματιστούμε, η ΕΟΚΑ Β' και η παράνομη δράση της, ίσαμε το προδοτικό πραξικόπημα, δεν μπορεί να απουσιάζει. Ούτε από τη σκέψη, ούτε από τον λογισμό -και αναλογισμό- ούτε από τον προβληματισμό μας. Μηδέ από την καταδίκη και κατάρα μας μπορείνα απουσιάζει! Ιδιαίτερα για τους αμετανόητους...