Menu
Βήμα προς την ορθή κατεύθυνση ο κατώτατος μισθός, αλλά δεν αρκεί**

Βήμα προς την ορθή κατεύθυνση ο κατ…

Γράφει: Ανδρέας Θεοφάνους...

“Βραβείο Δημοκρατίας” (!) από τον Μπακογιάννη στον Ζελένσκι στο Ζάππειο!

“Βραβείο Δημοκρατίας” (!) από τον Μ…

Από ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ* ...

ΗΠΑ - Ρωσία: Ανταλλάσσουν απειλές για χρήση πυρηνικών, προκαλώντας ανατριχίλα στους λαούς

ΗΠΑ - Ρωσία: Ανταλλάσσουν απειλές γ…

Πληθαίνουν ανησυχητικά οι...

Ουκρανία: Αυτή θα είναι η επόμενη μέρα μετά τα δημοψηφίσματα

Ουκρανία: Αυτή θα είναι η επόμενη μ…

Καθώς σήμερα ολοκληρώνετα...

Για δες ποιος μιλάει

Για δες ποιος μιλάει

Το εκλογικό αποτέλεσμα στ...

ΗΠΑ και Ρωσία ανταλλάζουν απειλές για πυρηνικά όπλα και προσαρτήσεις εδαφών

ΗΠΑ και Ρωσία ανταλλάζουν απειλές γ…

• Σε εξέλιξη τα δημοψηφίσ...

Η κρίση στην Ταϊβάν - Η στρατιωτική διάσταση (Β' Μέρος)

Η κρίση στην Ταϊβάν - Η στρατιωτική…

• Το αμυντικό σχέδιο της ...

Χούντα και ΕΟΚΑ Β’: Έγκλημα & ατιμωρησία - Βίοι παράλληλοι...

Χούντα και ΕΟΚΑ Β’: Έγκλημα & α…

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρ...

Με στόχο και σχέδιο

Με στόχο και σχέδιο

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

Κωδικός “Eureka”

Κωδικός “Eureka”

Από ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (Ι...

Prev Next

Ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ και τ’ αναπάντητα ερωτήματα

Ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ και τ’ αναπάντητα ερωτήματα
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης*

Απάντηση στο άρθρο μου στον «Φιλελεύθερο» (8/9/2022), από τον συνάδελφο δημοσιογράφο Φίλιππο Στυλιανού διάβασα  στον «Φ» την περασμένη Παρασκευή. Καλοδεχούμενη η απάντηση του συναδέλφου, αλλά δεν απαντά σ’ αυτά που εγώ θέτω -και τοποθετούμαι- στο άρθρο μου απαντώντας συγκεκριμένο ερώτημα. Αντ’ αυτού, παραδίδει μαθήματα περί ιστορίας, δημοκρατίας, δικτατορίας και ελευθερίας. Άνκαι αχρείαστα, καλοδεχούμενα -εκ πλευράς μου- τα μαθήματα αυτά. Ωστόσο το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο. Κατά την κρίση μου το αφήγημα Στυλιανού στερείται αυτών που εγώ θέτω ως προαπαιτούμενα: Αντικειμενική σφαιρική παρουσίαση και ανάλυση γεγονότων και τεκμηρίωση του λόγου ενός εκάστου. Όχι με γενικούς αφορισμούς και επανάληψη αφηγημάτων άλλων. Ούτε και με παρείσφρηση στο δικό μας απαντητικό λόγο εννοιών και προσώπων άσχετων με το θέμα.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η αναφορά στον υποψήφιο πρόεδρο κ. Ανδρέα Μαυρογιάννη. Τον οποίο μάλιστα ο αρθρογράφος καλεί να απαντήσει αν ήταν ή όχι ο Γκορμπατσόφ προδότης! Διευκρινίζοντας, ο συνάδελφος: «Για να ξέρουμε πού θα μας πάτε αν εκλεγείτε...»! Ωσάν το κυρίαρχο που απασχολεί σήμερα το λαό μας δεν είναι η επί 48 συναπτά έτη κατοχή και η ντε φάκτο διχοτόμηση, δεν είναι η καλπάζουσα διαφθορά στα ανώτατα δώματα της εξουσίας, δεν είναι η ακρίβεια και η φτώχεια, ούτε η κρίση θεσμών και αξιών, αλλά το «μέγα» ερώτημα αν ήταν ή όχι προδότης ο Γκορμπατσόφ! Έλεος...

Στο διά ταύτα: Είναι πασιφανές ότι ο συνάδελφος ασπάζεται και αναπαράγει τη δυτική θεώρηση και καταγραφή της ιστορίας και ακολουθεί το δυτικό αφήγημα στην κριτική προς τον Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό, ενώ εγώ έχω άλλη θεώρηση και διαφορετικό αφήγημα. Δικαίωμα του συνάδελφου να κάνει και να υπερασπίζεται τη δική του επιλογή, αλλά το ίδιο δικαίωμα στη διαφορετική επιλογή, θεώρηση και αφήγημα έχω κι εγώ. Και τούτο δεν έχει να κάνει ούτε με τη δημοκρατία ούτε με τη δικτατορία. Γιατί αν αυτό είναι το ερώτημα, φρονώ ότι αυτό που βιώνουμε σήμερα στην “δημοκρατική” Ευρώπη, μόνο Δημοκρατία δεν είναι...

Παραδείγματα άπειρα, αλλά στέκω μόνο σ’ ένα πρόσφατο: Στην «προειδοποίηση» του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, κ. Στέλιου Πέτσα, πως: «όποιος αρνείται να προσαρμοστεί, δυστυχώς πεθαίνει»... Αλλά, πού πρέπει να προσαρμοστούμε; Ασφαλώς στα νέα ενεργειακά δεδομένα -διαβάζετε ενεργειακή φτώχεια των λαϊκών μαζών- και στις ντιρεκτίβες του ιερατείου των Βρυξελλών και των εξ αυτού καθοδηγούμενων κυβερνήσεων των κρατών-μελών. Αυτών όλων που διασφαλίζουν τα κέρδη και υπερκέρδη των ενεργειακών κολλοσσών, αλλά την ίδια ώρα διά του δόγματος της «ατομικής ευθύνης» μετακυλείουν το πρόβλημα της ακρίβειας στα νοικοκυριά και το λαό, αν θέλουμε να επιβιώσουμε. Υποτασσόμενοι, βεβαίως, στις εντολές των αφεντικών και των πολιτικών εκπροσώπων τους. Αλλιώς, αν δεν προσαρμοστούμε, η ξεροκεφαλιά μας μπορεί να μας οδηγήσει και στο θάνατο! Αυτή είναι η «δημοκρατία» που βιώνουμε σήμερα στη «δημοκρατική» Ευρώπη...

Επί του ερωτήματος: Η αλήθεια είναι ότι ο Γκορμπατσόφ ήταν και προδότης του λαού, της χώρας του και του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, αλλά και ο ηγέτης που άλλαξε τον κόσμο. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι αν με το δεύτερο έκανε το λαό της χώρας του, αλλά και τον κόσμο όλο καλύτερο απ’ ότι ήταν προηγούμενα. Φευ, όμως: Ο κόσμος που σήμερα ζούμε είναι τρισχειρότερος απ’ αυτόν που ήταν πριν τον “αλλάξει” ο Γκορμπατσόφ. Τρισχειρότερος για τους λαούς της υφηλίου, όχι για τις πολυεθνικές, τους δισεκατομμυριούχους και τους ανά τον πλανήτη Γη ολιγάρχες. Τουτέστιν τους κρατούντες τον πλούτο και εξ αυτού την εξουσία. Όπως και αν τον αναλύσουμε, από όποια σκοπιά και να τον δούμε. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, τότε απλά λέει ψέματα και παραμυθιάζει τον κόσμο.

Ναι, αλλά στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες -λέγει το αφήγημα που υπερασίζεται ο Φίλιππος Στυλιανού- οι λαοί τους σήμερα έχουν δημοκρατία και ελευθερία που δεν τα είχαν επί σοσιαλισμού... Για τη δημοκρατία έχω μιλήσει. Κι αυτό που όλοι οι λαοί έχουμε στο καπιταλιστικό σύστημα είναι απλά εναλλαγή διαχειριστών του καπιταλισμού, διαιωνίζοντας και επαυξάνοντας τις κοινωνικές ανισότητες, επιτρέποντας τη συσσώρευση του παγκόσμιου φυσικού και παραγώμενου πλούτου σε μια χούφτα ανθρώπων, θεσμοθετώντας και παγιώνοντας την στυγνή εκμετάλλευση ανθρώπων και πόρων προς όφελος των ελαχίστων. Τελεία...

Α, ξέχασα... Υπάρχει και το ζήτημα της ελευθερίας που «απολαμβάνουν» σήμερα οι λαοί των πρώην σοσιαλιστικών χωρών και που προηγούμενα «στερούνταν», λένε... Αλήθεια; Αλλά ποιά -και τί- ελευθερία απέκτησαν; Μα είναι απλό: την “ελευθερία” να μην έχουν εξασφαλισμένη εργασία, να μην έχουν δωρεάν παιδεία και ιατροφαρμακευτική φροντίδα, να μην έχουν εξασφαλισμένη στέγη, να μην έχουν μια σειρά κοινωνικές παροχές και πάει λέγοντας... Και το κυριότερο: Απέκτησαν το ελευθερία/δικαίωμα στην φτώχεια! Και επειδή ο συνάδελφος Φίλιππος Στυλιανού στο αφήγημά του με περιέλαβε σ’ αυτούς «οι οποίοι δεν έζησαν ποτέ υπό τον κομμουνισμό, αλλά ανέκαθεν ζούσαν και ζουν από αυτόν», τον διαβεβαιώνω ότι προσωπικά ουδέποτε έζησα μηδέ σήμερα ζω από τον κομμουνισμό. Ότι και να εννοεί με αυτή τη φράση... Τον διαβεβαιώνω επίσης ότι προσωπικά έζησα και σπούδασα αρκετά χρόνια στη σοσιαλιστική Τσεχοσλοβακία, και επί όσων ο ίδιος αναφέρει έχω ιδίαν αντίληψη. Την απέκτησα από τη συναναστροφή μου με τους φοιτητές, αλλά και με το λαό στο “παζάρι” και στις αγορές. Με τους εργαζόμενους στους χώρους εργασίας και αλλού, πριν και μετά τη δουλειά τους. Σε χώρους κοινωνικής συνεύρεσης και στις... λαϊκές μπυραρίες! Εκεί όπου μπορούσες να πιεις καλή και φτηνή μπύρα και να δεις τον απλό άνθρωπο στην καθημερινότητά του· να τον ζήσεις και να συνομιλήσεις μαζί του.

Καταληκτικά: Ο Γκορμπατσόφ είναι ο ήρωας της Δύσης, η οποία του οφείλει πολλά, αφού κατέστρεψε την Σοβιετική Ένωση και ανέτρεψε τον κομουνισμό. Υπ’ αυτό το πρίσμα σίγουρα άλλαξε τον κόσμο. Όχι, όμως, γενικά, αόριστα και αφηρημένα, αλλά με αρνητικό πρόσημο: Πισωγύρισε τον κόσμο, δεν τον πήρε μπροστά! Τούτου δοθέντος, προσυπογράφω τα λόγια Ελλαδίτη συντρόφου (Παναγιώτης Κολέλης, «imerodromos.gr», 2/9/2022) ότι εμείς -όποιοι θέλουν μπορούν να συμπεριλάβουν εαυτόν στο “εμείς”- «οφείλουμε στον Γκορμπατσόφ περισσότερα απ’ ότι η Δύση. Διότι αφήνοντας μόνο του τον καπιταλισμό να κουμαντάρει όλον τον κόσμο, συνέβαλλε στο να αναδειχθεί η βαρβαρότητά του».

* M.Sc. (econ.) / Δημοσιογράφος - Συγγραφέας [Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον «Φιλελεύθερο» την Πέμπτη, 22 Σεπτέμβρη 2022]

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top