Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για Δημοκρατία και εσχάτη προδοσία, πρόεδρε Αναστασιάδη...

Κατ’ αρχήν ορισμένες παρατηρήσεις:

• Πρώτον, η συνέργεια και συνεργασία “όσων εκ των Κυπρίων” με την χούντα είναι ένα γενικό και αόριστο αφήγημα που συσκοτίζει και ουδόλως διαφωτίζει.

• Δεύτερο, οι “όσοι εκ των Κυπρίων συνέργησαν ή συνεργάστηκαν” έχουν όνομα, επώνυμο, ταυτότητα, κοινά -ιδεολογικοπολικά- χαρακτηριστικά και κοινή πρότερην του πραξικοπήματος δράση, που ακούουν όλα μαζί σε μια λέξη: «ΕΟΚΑ Β’». Κι αυτό πρέπει, ή καλύτερα έπρεπε από την αρχή της πρώτης θητείας του ως ανώτατος πολιτειακός άρχων του τόπου, ο πρόεδρος Αναστασιάδης να το κατονομάσει.

• Τρίτο, αφού ξεκαθαρίσαμε ότι οι “όσοι εκ των Κυπρίων συνέργησαν και συνεργάστηκαν με την χούντα” δεν ήσαν οι όποιοι τυχαίοι πολίτες αυτού του τόπου, ούτε ο κάθε νομοταγής πολίτης, αλλά μέλη και στελέχη τη ΕΟΚΑ Β’, με πρότερην του χουντοφασιστικού εοκαβήτικου πραξικοπήματος πλούσια παράνομη και έκνομη ένοπλη δράση, να σημειώσουμε ότι άλλο πράγμα είναι η συνέργεια και/ή συνεργασία με την χούντα και άλλο η συμμετοχή στην εκτέλεση του πραξικοπήματος, από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσής του. Κι αυτό νομίζω ότι προσωπικά ο πρόεδρος Αναστασιάδης το γνωρίζει πολύ καλά...

• Τέταρτο, είναι πολιτική αφέλεια, που σκοπό έχει να συσκοτίσει και όχι να διαφωτήσει επί των πραγματικών γεγονότων της περιόδου εκείνης -και δη τα προ της 15ης του Ιούλη 1974- ο ισχυρισμός ότι αυτό που συνέβη την ημέρα εκείνη στην Κύπρο “δεν ήταν παρά μια οργανωμένη εναντίον της δημοκρατίας ενέργεια της Χούντας των Αθηνών”, ως ισχυρίστηκε ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Δεν αντιλέγω, βέβαια, ότι οποιαδήποτε παράνομη και/ή έκνομη ενέργεια κατά του χαρακτήρα και της δομής ενός κράτους -πολύ δε περισσότερο ένα στρατιωτικό πραξικόπημα- ασφαλώς και συνιστά ενέργεια εναντίον της δημοκρατίας. Δεν είναι, όμως, εν προκειμένω, αυτό το ουσιαστικότερο. Κι αυτό γιατί το εκτελεσθέν πραξικόπημα -ως μέρος ευρύτερου σχεδίου ιμπεριαλιστικών κέντρων αποφάσεων -με επικεφαλής τους Αγγλοαμερικάνους και το ΝΑΤΟ*- σκοπούσε στην τελική διχοτόμηση της Κύπρου. Σχεδιασμός που θα πραγματοποιείτο σε δύο φάσεις: πρώτα με πραξικόπημα για την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Συντάγματος και των θεσμών της και την φυσική εξόντωση του προέδρου και άλλων πολιτειακών και θεσμικών αξιωματούχων της, και στη συνέχεια με την επέμβαση της Τουρκίας ως εγγυήτριας χώρας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και έτσι ακριβώς έγιναν τα πράγματα, κύριε πρόεδρε... Απλά χούντα και ΕΟΚΑ Β’ ενήργησαν αμφότεροι ως μίσθαρνα όργανα των ξένων κέντρων αποφάσεων, εχθρών της Κύπρου, του λαού μας και των λαών της περιοχής μας, στο πρώτο σκέλος του όλου αντικυπριακού σχεδασμού, δηλαδή στο πραξικόπημα και η Τουρκία εκτέλεσε το δεύτερο σκέλος του σχεδασμού: την εισβολή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στη χωρα μας και κατάληψη μεγάλου μέρους της κυπριακής επικράτειας, δημιουργώντας επί του εδάφους τις προϋποθέσεις και συνθήκες της τελικής διχοτόμησης.

Αυτά ως απαραίτητες παρατηρήσεις. Και τώρα...

• Διαπίστωση πρώτη: Ξεκινώντας από το τρίτο σημείο, δηλαδή το γεγονός ότι η ΕΟΚΑ Β’, στα ψηλότερα κλιμάκιά της, συμμετείχε στην οργάνωση του πραξικοπήματος αλλά και στην εκτέλεσή του από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσής του, αυυτονόητα την καθιστά αυτόματα ενεργό βραχίονα του προδοτικού πραξικοπήματος, με σημαίνοντα μάλιστα ρόλο και αποστολή και όχι ως “κάποιους Κύπριους” -γενικά, ανώνυμα και αόριστα- που απλά δήθεν “συνήργησαν” και/ή “συνεργάστηκαν” με την χούντα των Αθηνών. Νομίζω ότι είναι κατανοητή η διαφορά και πιστεύω ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδη γνωρίζει πολύ καλά τη διαφορά αυτών των δύο...
• Διαπίστωση δεύτερη: Των πιο πάνω δεδομένων, αλλά και ιστορικά καταγραμμένων, (ανεξαρτήτως αφηγημάτων της συναγερμικής παράταξης και των δύο συναγερμικών διακυβερνήσεων), τελεσίδικα και αναντίλεχτα το προδοτικό πραξικόπημα δεν σχεδιάστηκε και δεν έγινε μόνο από την χούντα των Αθηνών, αλλά και από την ΕΟΚΑ Β’.
• Διαπίστωση τρίτη: Ο σχεδιασμός, η οργάνωση και ο καθορισμός ημερομηνίας εκτέλεσης του πραξικοπήματος είναι παράμετροι που ακολουθούσαν τον ευρύτερο σχεδιασμό των εχθρών του λαού μας για την τελική διχοτόμηση της Κύπρου. Ναι, ο καθορισμός της συγκεκριμένης ημερομηνίας εκτέλεσης του πραξικοπήματος, εκ των γεγονότων, καθορίστηκε από τη χούντα των Αθηνών, αλλά αυτό δεν απενοχοποιεί την ΕΟΚΑ Β’, μηδέ αφαιρεί το παραμικρό από την ενεργό συμμετοχή της σε αυτό. Από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσής του. Κι αυτό το γνωρίζει -είμαι βέβαιος- κάλλιον παντός άλλου ο πρόεδρος Αναστασιάδης...
• Διαπίστωση τέταρτη: Είνα γνωστό και ιστορικά καταγραμμένο, ότι σχέδια πραξικοπήματος έγιναν και πριν τις 15 του Ιούλη 1974. Αρκεί να αναφέρω το σχέδιο “Απόλλων”, που οι δυνάμεις του Εφεδρικού βρήκαν στα αρχεία του Σταύρου Σταύρου Σύρου κατά τη σύλληψή του στις 9 Αυγούστου 1973. Έντεκα μήνες, δηλαδή, πριν του πραξικόπημα της 15η Ιουλίου 1974.
• Διαπίστωση πέμπτη (κοινή με τον πρόεδρο Αναστασιαδη): Το πραξικόπημα της 15ης του Ιούλη 1974, μάλιστα, συνιστούσε ενέργεια εναντίοιν της Δημοκρατίας.
• Διαπίστωση έκτη (κοινή με τον πρόεδρο Αναστασιαδη): Όσοι αντιστρατεύονται τη δημοκρατία οδηγούν τη χώρα στα έσχατα που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζουμε
• Διαπίστωση έβδομη (κοινή με τον πρόεδρο Αναστασιαδη): Μιλώντας για έσχατα μιλούμε και για εσχάτη προδοσία.

Και εγώ, ο μονίμως αφελής μέσος Κύπριος πολίτης, ειλικρινά διερωτούμαι:

- Όλα όσα  ΕΟΚΑ Β’ -ως οργάνωση και ως άτομα τα μέλη και οπαδοί της-έπραξε από της ίδρυσής της ίσαμε το πραξικόπημα και ακόμη μετά από αυτό ήσαν ή όχι ενέργειες και δράσεις εναντόν της δημοκρατίας;
- Η ένοπλη δράση, πριν κατά και μετά το πραξικόπημα (γιατί είχαμε και τέτοια), οι δολοφονίες, δημοκρατικών πολιτών -πάλιν πριν, κατά και μετά το πραξικόπημα- οι απόπειρες δολοφονίας του προέδρου Μακαρίου, πριν το πραξικόπημα, όπως επίσης οι απαγωγές προσώπων, οι ανατινάξεις κτιρίων και αστυνομικών σταθμών, οι επιθέσεις σε υπηρεσίες και θεσμούς του κράτους και σε κόμματα, ήσαν ή όχι ενέργειες εναντίον της δημοκρατίας;
- Ακόμη: η συμμετοχή με όπλα και άλλως πως από την πρώτη πρώτη στιγμή της εκδήλωσής του πραξικοπήματος από μέλη της ΕΟΚΑ Β’ και όχι μόνο και η πραξικοπηματική τους δράση για δολοφονία του προέδρου Μακαρίου και άλλων, η απόπειρα κατάργησης του συντάγματος, η διατάραξη της έννομης και συνταγματικής τάξης και πάνω απ’ όλα η ένοπλη απόπειρα κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με το πρόσχημα της ένωσης με την Ελλάδα, είναι ή δεν είναι ενέργειες εναντίον της δημοκρατίας;

Ασφαλώς και είναι. Και επειδή, πρόεδρε Αναστασιάδη,

• όλοι αυτοί με όλες αυτές τις ενέργειες και δραστηριότητες οδήγησαν τη χώρα στα έσχατα που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζουμε - σ’ αυτό συμφωνήσαμε προηγούμενα
• και επειδή μιλώντας για έσχατα μιλούμε και για εσχάτη προδοσία βεβαίως - και σ’ αυτό συμφωνήσαμε προηγούμενα

τότε

• γιατί δεν το γυρίζει η γλώσσα σας να δακτυλοδείξετε την ΕΟΚΑ Β’ και την αμαρτωλή έως εγκληματική συνοπαρτζά της και να την πείτε με το όνομά της; Γιατί, πρόεδρε; Στα κάτω κάτω και με δικά σου -άμεσα, έμμεσα και συμφραζόμενα- λόγια καταλήξαμε στις ενέργειες και δράσεις που οδήγησαν στην εσχάτη προδοσία. Και είναι γνωστό, πανάθεμά τα, ότι οι ηγήτορες της προδοτικής ΕΟΚΑ Β’ γνώριζαν ότι το πραξικόπημα θα έφερνε την τουρκική εισβολή και συνακόλουθα τη διχοτόμηση.

Πείτε τα, λοιπόν, επιτέλους με το όνομά τους!

* Υπενθύμιση για φρεσκάρισμα της μνήμης: Στις 3 - 4 Ιουνίου 1971, στη σύνοδο υπουργών Εξωτερικών των χωρων μελών του ΝΑΤΟ, οι υπουργοί Εκωτερικών Ελλάδας (Παλαμάς) και Τουρκίας (Ολτζάυ) παρουσίασαν μια φόρμουλα συμφωνίας για την Κύπρο, που προέβλεπε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και το διαμοιρασμό της μετξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Κατά τη σύνοδο, οι υπουργοί Εξωτερικών των χωρών μελών του ΝΑΤΟ αποδέχθηκαν ομόφωνα την παρουσιασθείσα ελληνοτουρκική συμφωνία.