Πυραυλική επιστήμη
- Written by Νίκος Κατσουρίδης
Ο ειδικός Σύμβουλος του Γ.Γ του ΟΗΕ στην Κύπρο, Έσπερ Μπάρθ Άιντα, δήλωσε ότι το θέμα των Εγγυήσεων και της Ασφάλειας δεν είναι δα και πυραυλική επιστήμη. Με δύο λόγια, δεν είναι δύσκολο ή και τόσο δύσκολο. Τι να σκεφτεί κάποιος όταν ακούει τέτοια δήλωση από ένα πολύπειρο διπλωμάτη, πολιτικό και τεχνοκράτη; Να σκεφτεί ότι κυριολεκτικά μας δουλεύει; Ή ότι έχει εξεύρει τη μαγική φόρμουλα που τέσσερεις και πλέον δεκαετίες τώρα δεν έχει εξευρεθεί;
Μακάρι να είναι το δεύτερο, αν και το αμφιβάλλω πάρα πολύ. Να σκεφτούμε, άραγε, θετικά και να καταλάβουμε ότι αποφάσισε -επιτέλους- να προωθήσει αποφασιστικά τις αποφάσεις του ΟΗΕ περι Κύπρου, το Χάρτη του Διεθνούς Οργανισμού και το Διεθνές Δίκαιο; Και πάλιν πολύ το αμφιβάλλω.
0ι δηλώσεις έγιναν μετά τις συναντήσεις του στην Αγκυρα όπου και πάλιν διαπίστωσε καλή πρόθεση και προθυμία για συζήτηση. Για συζήτηση, όχι λύση. Αφού, λοιπόν, περι συζήτησης ο λόγος ας συζητήσουμε. Επί της ουσίας, όχι της διαδικασίας.
Ερώτημα πρώτο, προς κάθε κατεύθυνση: Νοείται λύση που θα προνοεί εγγυήσεις της Τουρκίας προς την Κυπριακή Δημοκρατία, από ένα κράτος μέλος του ΟΗΕ προς άλλον, όταν το κράτος που επιμένει να είναι ο εγγυητής είναι ο καταπατητής της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας του άλλου κράτους; Ο κατακτητής της μισής εδαφικής του έκτασης; Και φυσικά όχι.
Νοείται λύση, υπο αυτά τα δεδομένα, με την παραμονή μετά απ΄ αυτήν στρατευμάτων του κατακτητή; Και βέβαια όχι. Και τα “όχι” δεν είναι απλά καπρίτσιο (ιδιοτροπία) του θύματος. Είναι απόρροια των αρχών και αποφάσεων του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα, τι να συζητήσουμε;
Επι των αρχών; Όχι, βέβαια! Όταν, λοιπόν, γίνεται λόγος να συζητήσουμε για το θέμα “Ασφάλεια - Εγγυήσεις”, εννοούν όλοι τους να συμφωνηθούν μεταβατικοί περίοδοι μέχρι την πλήρη κατάργηση των εγγυήσεων και την παρουσία κατοχικών στρατευμάτων. Μπορεί να υπάρξει -κάτω από οποιανδήποτε λογική- μεταβατική περίοδο στο θέμα των Εγγυήσεων; Δεν μπορεί, για τον απλούστατο λόγο ότι και ένα χρόνο έστω να είναι αυτή η περίοδος, το κακό μπορεί να επέλθει. Θα μπορούσε να υπάρξει κάποια παραλλαγή στο αντικείμενο της εγγύησης, π.χ. να εγγυηθεί την τ/κ συνιστώσα Πολιτεία; Ακόμα χειρότερα, γιατί εγγυάται κάποιος μια οντότητα που έχει δική της κυριαρχία. Άρα, ως να αποδεχόμαστε ότι θα έχουμε ένα κράτος στο Βορρά και άλλο στο Νότο. Λύση δύο κρατών, δηλαδή. Συμπερασματικά, λοιπόν, οι εγγυήσεις απλά καταργούνται. Άλλη οδός δεν υπάρχει.
Και ερχόμαστε στα στρατεύματα: Τι σημαίνει μεταβατική περίοδος; Πρίν, όμως, απαντηθεί τα ερώτημα θα πρέπει ο πρόεδρος και τα κόμματα, στα πλαίσια του Εθνικού Συμβουλίου, να ξεκαθαρίσουν αν αποδέχονται ή όχι την ύπαρξη μεταβατικής περιόδου μέχρι να αποχωρήσει και ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης. Αν το συζητούν, πρώτα απ’ όλα. Αν -κατά συνέπεια- το συζητούν, ή όσοι το συζητούν, ας τοποθετηθούν ευθαρσώς. Και ας υποδείξουν χρονική περίοδο, κριτήρια, πλαίσιο και την λογική της όποιας πρότασης τους.
Όμως και πάλιν, πρίν εισέλθουμε σε μια αναμφίβολα δύσκολη και συγκρουσιακή συζήτηση μεταξύ μας, φρόνιμο θα ήταν να διαπιστωθεί το ακόλουθο βασικότατο ζήτημα: Η Τουρκία συζητά ή/και αποδέχεται ότι έστω και μετά από συγκεκριμένη χρονική περίοδο θα αποσυρθεί και ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης; Αυτό είναι άμεσο καθήκον του ΟΗΕ να το διαπιστώσει και προσωπικά του κ. Άιντα ή/και του ιδίου του Γ.Γ. του ΟΗΕ.
Το θέμα αυτό, το οποίο είναι πρωτίστως θέμα ουσίας, πέραν από διαδικαστικό, οφείλουν τα Ηνωμένα ΄Εθνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να το αντιμετωπίσουν τώρα, με εκείνους που έχουν τη ευθύνη. Και -πρωτίστως- αυτοί είναι κατά κύριον λόγο η Τουρκία -ο κατακτητής- και οι υπόλοιπες εγγυήτριες, Ελλάδα και Αγγλία. Αφορά και εμάς φυσικά, τους Κύπριους -Ε/κ και Τ/κ- γιατί είμαστε τα θύματα, αλλά πρωτίστως τον θύτη. Δηλαδή την Τουρκία. Και εφόσον ο κ. Άιντα δεν το θεωρεί τόσον δύσκολο, όσον η πυραυλική επιστήμη, ας ενεργήσει άμεσα!