• Οι λαοί με την πάλη τους θα πουν την τελευταία λέξη

Ο Λευκός Οίκος έδωσε στη δημοσιότητα το κείμενο για την «Εθνική Στρατηγική των ΗΠΑ» υπό την διοίκηση του Ντ. Τραμπ. Αν κάπως μπορούν να περιγραφούν σε συντομία οι 29 σελίδες του κειμένου που προλογίζει ο Τραμπ θα ήταν πως περιλαμβάνουν προτεραιότητες και ιεραρχήσεις των ΗΠΑ στο φόντο της «τελικής αναμέτρησης» με την Κίνα. 

Το κείμενο θέτει 3 ερωτήματα: «Τι θα έπρεπε να θέλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες; Ποια είναι τα διαθέσιμα μέσα μας για να το πετύχουμε; Πώς μπορούμε να συνδέσουμε σκοπούς και μέσα σε μια βιώσιμη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας;».

• Κίνδυνος κλιμάκωσης με όχημα τον «υβριδικό πόλεμο», τις επιθέσεις στον ρωσικό «σκιώδη στόλο» και ευρωπαϊκά στρατεύματα σε ουκρανικά εδάφη

Σε ένα τέτοιο φόντο, ο κίνδυνος παραπέρα κλιμάκωσης και γενίκευσης της σύγκρουσης σε ευρωπαϊκό έδαφος μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, με διάφορα οχήματα: Τον «υβριδικό πόλεμο», στον οποίο το ΝΑΤΟ εξετάζει πώς θα απαντήσει, τις επιθέσεις στον ρωσικό «σκιώδη στόλο» και σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές, τα ευρωπαϊκά στρατεύματα που ενδέχεται να αναπτυχθούν σε ουκρανικό έδαφος και η Ρωσία θα θεωρεί «νόμιμους στόχους» της, τα δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία που παζαρεύεται να κατασχεθούν για να αγοραστούν ευρωπαϊκά όπλα για την Ουκρανία.

Από Ανδρέας Δενεζάκης*

Από τις αρχές του Φθινοπώρου του ’43 έχει αρχίσει η συστηματική προσπάθεια των Γερμανών και των γερμανοτσολιάδων του Ράλλη να ελέγξουν τις συνοικίες της Αθήνας, να φρενάρουν και να εξοντώσουν τις δυνάμεις του ΕΑΜ που αρχίζει να γιγαντώνεται και να οργανώνει την αντίσταση του λαού της πρωτεύουσας.

Πριν ακόμα ξημερώσει η Τρίτη, 30 Νοέμβρη του 1943, τα Τάγματα Ασφαλείας, με τις πλάτες των γερμανοφασιστών κατακτητών κάνουν έφοδο στα νοσοκομεία της Αθήνας. Οι ταγματασφαλίτες έχουν έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο, τους ανάπηρους του ελληνοϊταλικού πολέμου γιατί ήταν η πρωτοπορία της μεγάλης ΕΑΜικής αντίστασης, οι μπροστάρηδες σε κάθε κινητοποίηση, διεκδίκηση και αγώνα  του λαού της Αθήνας.

Γράφει: Παύλος Κ. Παύλου*

Δεν σας προσφωνώ με το εξοχότατε κύριε πρόεδρε, όχι διότι είμαι αγενής, ούτε εθνικιστής, ούτε λυσοφοβικός, ούτε διχοτομιστής. Ένας απλός άνθρωπος είμαι, που πολύ θα ήθελα να επανενωθεί η κοινή πατρίδα μας και να ζήσουμε όλοι ειρηνικά σ’ αυτό το όμορφο νησί. Ο  λόγος είναι ότι θεωρείτε μεν τον εαυτό σας πρόεδρο, αλλά ενός κράτους που δεν υπάρχει και που με βούλα ευρωπαϊκού δικαστηρίου είναι «υποτελής στην Τουρκία διοίκηση». Το γνωρίζετε και εσείς. Γνωρίζετε επίσης ότι το φανταχτερό κτήριο όπου εγκατασταθήκατε, είναι δημιούργημα της Τουρκίας και φτιάχτηκε με δική της δαπάνη, για να εκφράζει κάτι συγκεκριμένο: Την ύπαρξη ενός κράτους-δορυφόρου, για την εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων.