Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης*

Στου Δευτερογιούνη του έτους 1974 15^η ημέρα, ακριβώς πενήντα δύο χρόνια πριν, ανήμερα του προδοτικού, χουντοφασιστικού κι εοκαβήτικου πραξικοπήματος, ο Αηδεμετίτης καταδρομέας Σωτήρης Κωνσταντίνου έγραψε τη δική του ιστορία. Υπογράφοντάς την με την ζωή και το αίμα του. Επιλέγοντας τον δρόμο της Τιμής και της Αντίστασης στις παράνομες διαταγές των χουντικών αξιωματικών, που έστρεψαν την Εθνική Φρουρά ενάντια στην ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία. Την οποία αυτή τούτη, η ίδια Εθνική Φρουρά, ιδρύθηκε το 1964 ακριβώς για να την υπερασπιστεί! Την έστρεψαν ενάντια στον νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενάντια στη Συνταγματική τάξη και Νομιμότητα. Και ο Σωτήρης αρνήθηκε τις παράνομες διαταγές, πληρώνοντας την ηρωική αυτή στάση του με την ίδια τη ζωή του.

• Το κάλπικο αφήγημα ότι «η Ευρώπη (και η Ελλάδα) δεν εμπλέκεται στον πόλεμο» δεν είναι πρωτοτυπία της κυβέρνησης ΝΔ και του μηχανισμού προπαγάνδας της...

Στις αρχές της βδομάδας, ηγέτες κρατών και κυβερνήσεων της Ευρώπης εμφανίστηκαν αρνητικοί στο κάλεσμα των ΗΠΑ να αναλάβουν ενεργότερο στρατιωτικό ρόλο στις πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και ειδικά στα Στενά του Ορμούζ.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο, οπότε όταν οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν, κερδίζουμε πολλά χρήματα». Αυτό δήλωσε πριν από λίγες μέρες ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, φανερώνοντας ωμά και κυνικά ότι από την σφαγή ανθρώπων και την κερδοσκοπία των μονοπωλίων σε βάρος λαών σε όλο τον πλανήτη αυγατίζουν τα κέρδη τους…

• Στεντόρεια ακούγεται ίσαμε σήμερα η φωνή του Χριστόδουλου Πασιαρδή: «Κάποιοι οφείλουν να απολογηθούν για την εν ψυχρώ δολοφονία ενός γενναίου εφήβου, που πλήρωσε με την ίδια τη ζωή του την πίστη του στη Δημοκρατία και τη νομιμότητα»!  • Οφειλόμενη απάντηση, επί προσωπικού και όχι μόνο...

Του Κύπρου Κουρτελλάρη*

Την “τιμητική” μου είχα, Φλεβάρη μήνα, από τον δικηγόρο και έφεδρο Ανθυπολοχαγό Καταδρομών, κ. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους. Κι αυτό με αρθρογραφία του στις 6 & 17 του Φλεβάρη 2025, σε «Φιλελεύθερο» και «Αλήθεια», αντίστοιχα. Αφιερώνοντάς μου -στους τίτλους- δύο αρχαιοπρεπέστατες ρήσεις: «Εμοί μεν όνειδος η πατρίς, συ δε τη πατρίδι», στο πρώτο, και «Γνώθι σ’ αυτόν Κύπρο Κουρτελλάρη», στο δεύτερο. Γνωρίζοντας την χρηστική αξία και μεταφορική λειτουργικότητα του αποφθεγματικού και παροιμιακού λόγου, αλλά και ενδιατρίβοντας για πάνω από τριάντα χρόνια στον κυπριακό παροιμιακό λόγο, δεν τον παρεξηγώ. Όπως δεν παρεξηγώ το γεγονός ότι στην αρθρογραφία του ο κ. Παπαχαραλάμπους, στην προσπάθειά του να με αποδομήσει, μιλά για μένανε απαξιωτικά και με περισσή αλαζονεία. Χρησιμοποιώντας ανοίκειους έως και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, που -κατά τη γνώμη μου- ενδεχομένως αγγίζουν και/ή ξεπερνούν τα όρια της δυσφήμησης/λιβέλλου. Άδικος κόπος...