Menu
Η θλίψη ενός Κύπριου Κομμουνιστή...

Η θλίψη ενός Κύπριου Κομμουνιστή...

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρ...

Η έκρηξη της οργής και η απόγνωση των Γάλλων

Η έκρηξη της οργής και η απόγνωση τ…

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλ...

Η πορεία προς τον πάτο ξεκίνησε...

Η πορεία προς τον πάτο ξεκίνησε...

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλο...

Απ' την παλέτα στη μουτζούρα;

Απ' την παλέτα στη μουτζούρα;

Γράφει: Λιάνα Κανέλλη* Τ...

Να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας

Να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

ΗΠΑ: Ο «κομμουνιστής» και ο Πομπέο

ΗΠΑ: Ο «κομμουνιστής» και ο Πομπέο

Γράφει: Γεράσιμος Χολέβας...

Μνημείο βαθύτερης εμπλοκής της Ελλάδας στα επικίνδυνα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια

Μνημείο βαθύτερης εμπλοκής της Ελλά…

• Ο “Στρατηγικός Διάλογος...

Ναζί και «μακεδονομάχος» γίνεται;

Ναζί και «μακεδονομάχος» γίνεται;

Δεν χρειάζονται πολλά λόγ...

Δήλωση Αλληλεγγύης με το λαό της Κύπρου

Δήλωση Αλληλεγγύης με το λαό της Κύ…

• Από 62 Κομμουνιστικά κα...

Κάλεσμα της 20ής Διεθνούς Συνάντησης Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων στην Αθήνα

Κάλεσμα της 20ής Διεθνούς Συνάντηση…

• Για την ενίσχυση της πά...

Prev Next

«Κορίτσια, ο στόλος!»

«Κορίτσια, ο στόλος!»
Γράφει: Λιάνα Κανέλλη*

Το συμβάν στον Έβρο, με δύο αξιωματικούς προφυλακισμένους σε τουρκικές φυλακές υψίστης ασφαλείας, ήρθε να συντρίψει και την τελευταία σταγόνα λαϊκής παραπλάνησης, απ' αυτές που μας ράντισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μετά το μεγάλο όχι, που έγινε τεράστιο ναι, με βάση τις ελληνικές, ευρωπαϊκές και πανανθρώπινες αξίες σεβασμού των δημοψηφισμάτων. Και τώρα, αυτός ο δήμος - λαός συνειδητοποιεί ότι ψήφισε και ζει σε μια χώρα που η αριστερά ξέρει πολύ καλά τι ποιεί η δεξιά της, και το κάνει καλύτερα. Έτσι η αναγωγή των Αμερικανών σε προστάτες πάντων των κεφαλαίων και πασών των πολυεθνικών, που ήταν πάντα πολιτική επιλογή των συντηρητικών κυβερνήσεων, ήρθε κι έδεσε με την ανερυθρίαστη θριαμβολογία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που αναφωνούν με κάθε ευκαιρία στα σοβαρά εκείνο το αμίμητο λαϊκό και ειρωνικό «κορίτσια, ο στόλος»!

Από την εποχή που ο υπουργός Εξωτερικών αλάλαζε με τραγούδια ΝΑΤΟικού πρωταθλητισμού έως την επιτήρηση των εξορύξεων στην κυπριακή ΑΟΖ, η κυβέρνηση έχτισε έναν ολέθριο φιλοαμερικανισμό στα χνάρια της καπιταλιστικής σωτηριολογίας, που δεν ονειρεύτηκαν ούτε οι ντόπιοι οπαδοί του Τραμπ. Η χώρα μετατρέπεται σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση, με τις ευλογίες των Βρυξελλών και κυρίως του Βερολίνου. Μια φθηνή, τύπου reality, κριτική στη φίλη και ΝΑΤΟική σύμμαχο Τουρκία, με ειρωνείες περί σουλτάνων και σλόγκαν άξια του τύπου «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», η συγκυβέρνηση αυτοαξιολογείται ως το λαμπρότερο σπιρούνι στην αμερικανική μπότα, που λιώνει λαούς στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Το σημιτικό «ευχαριστώ τους Αμερικάνους» έχει μετατραπεί σε «καλώ τους Αμερικάνους» να έρθουν στη χώρα με τα πλουσιότερα κοιτάσματα, την αποδοτικότερη ηλιοφάνεια και στο πιο εύκρατο κλίμα, για να εκμεταλλευτούν το εξευτελιστικά φθηνό εργατικό δυναμικό, για να επενδύσουν απ' τα πυρηνικά τους όπλα με τζάμπα νοίκι έως την καλή φαρμακευτική παραμύθα, όχι απλώς ανενόχλητοι, αλλά προστατευμένοι. Στην παραπλανητική τακτική της συγκυβέρνησης συγκαταλέγεται και η εθναρχεύουσα υποταγή, καθώς η χώρα προσφέρεται στο πολυεθνικό κεφάλαιο, κυριολεκτικά, ως οικόπεδο για αποκλειστική οικονομική εκμετάλλευση, αφού το πατριωτικό καθήκον είναι να παίζουμε το καλό παιδί στην οικογένεια του ΝΑΤΟ, που ζητάει από τον ΝΑΤΟικό πατέρα να καταστείλει την ενδοοικογενειακή βία, που ασκεί ο νευρικός Τούρκος αδερφός.

Δεν είναι που ο Αμερικανός πρέσβης το πρωί πίνει καφέ στην Αλεξανδρούπολη και στήνει βάση ελικοπτέρων, το μεσημέρι πάει στο Πεντάγωνο και κεκλεισμένων των θυρών παίζει τον στρατηγό άνεμο, που σαρώνει τις έγνοιες μας, το απόγευμα πίνει το τσάι του με τον Τσακαλώτο μιλώντας για τα οικονομικά και το βράδυ δίνει συνέντευξη και λέει για δίκαιες μοιρασιές, αλλά που τα επισημότερα των κυβερνητικών χειλιών εκφράζουν ευγνωμοσύνη! Και επιπλέον υπνωτίζουν τις ανασφαλείς και φτωχοποιημένες μάζες των εργαζομένων, μοιράζοντας σκανδαλοχάπακα και περιφέροντας την ένταξη της κας Μεγαλοοικονόμου στον ΣΥΡΙΖΑ ως στρατηγική επιτυχία βυζαντινής μηχανορραφίας.

Η ξετσιπωσιά πωλείται ως καθαρότητα. Εκείνο το μυστηριώδες ταξίδι στο Τέξας, τώρα αποκαλύπτεται. Ωρες ώρες είναι σα να ακούς, με όρους εικοστού πρώτου αιώνα και μετά από τρία μνημόνια, εκείνο το ...στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σου, ως ...πλανητάρχη μου, ιδού η βολικότερη των πολιτειών σου!

Σ' αυτό το κλίμα το ΚΚΕ, πάνω στα εκατόχρονά του, επέλεξε να μην αναφωνεί για ποιον χτυπά η καμπάνα! Αλλά και να τη βαράει και να τη δείχνει... Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω!

* Ριζοσπάστης

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top