«Κεράκια» διχοτόμησης

* * *

Για παράδειγμα, ένας από αυτούς έγραφε προχτές πως «η πικρή αλήθεια είναι ότι η στρατιωτική ήττα που υπέστησαν η Κύπρος και η Ελλάδα το 1974 δεν είναι δυνατόν να ανατραπεί με διαπραγματεύσεις, όσο επιδέξιοι κι αν υποτεθεί ότι είναι οι χειρισμοί στους οποίους θα επιδοθούν η Λευκωσία και η Αθήνα», λέγοντας ότι οι πιθανότητες για επανένωση του νησιού είναι μηδενικές και ότι λίγο πολύ πρέπει να συνηθίζεται η ιδέα της διχοτόμησης, είτε απευθείας είτε με προβιά «ομοσπονδίας».

Ενας άλλος λίγο παραδίπλα σημείωνε ότι το Κυπριακό αποτελεί «αναντίρρητα αναπόσπαστο κομμάτι της περιφερειακής εξίσωσης», το οποίο συνδέεται «άρρηκτα με την ευρωπαϊκή άμυνα, αλλά ακόμη και το ΝΑΤΟ», και ότι «όσο παραμένει ανεπίλυτο, τα ζητήματα ευρωπαϊκής και περιφερειακής ασφάλειας θα παραμένουν ανολοκλήρωτα σε μια γκρίζα ζώνη, υπονομεύοντας εκ των πραγμάτων τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά συμφέροντα, ιδίως στον απόηχο όσων συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή». Και για να μη μείνει αμφιβολία τι πραγματικά δρομολογεί τις επικίνδυνες εξελίξεις, συμπλήρωνε: «Τυχόν επίλυσή του μετά από 52+ χρόνια θα έδινε πολλούς διπλωματικούς πόντους, θα πιστωνόταν ως ιστορική επιτυχία, θα έκλεινε μια μεγάλη πληγή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και θα άνοιγε τον δρόμο για την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, ενώ παράλληλα θα επιτάχυνε την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου».

Ενας τρίτος σε ένα ραδιόφωνο ξεκαθάριζε πως «δεν θα γυρίσουμε στα προηγούμενα» (προ του 1974), προσθέτοντας ότι «είναι η χειρότερη στιγμή για να επικαλούμαστε το διεθνές δίκαιο» και καλώντας σε κυνικά «παζάρια», αφού «όλα είναι ζήτημα συσχετισμών» στα παζάρια τους, όπως και «η δύναμη κάνει το δίκιο».

* * *

Με δυο λόγια, η ένταξη του νησιού στα «σχήματα περιφερειακής ασφάλειας», οι ΝΑΤΟικές βάσεις που χτίζονται η μία πίσω από την άλλη στο νησί, ο «Στρατηγικός Διάλογος» με τις ΗΠΑ, οι αντίστοιχες συμφωνίες με τη Γαλλία, τα «ντιλς» για τη μοιρασιά του ενεργειακού πλούτου του νησιού με αμερικανικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια, όλα αυτά που τα προηγούμενα χρόνια παρουσιάζονταν ως «ασπίδα προστασίας» για τον κυπριακό λαό, ως «εγγύηση» ότι τα συμφέροντά του θα προστατεύονται από τα «αλληλένδετα συμφέροντα» των «μεγάλων δυνάμεων», σήμερα αποδεικνύεται ότι είναι ακριβώς τα σχέδια που δίνουν τον τόνο για τις επικίνδυνες «διευθετήσεις» και την οριστική διχοτόμηση του νησιού.

Διαχρονικά, άλλωστε, το κάθε βήμα σε αυτήν την πορεία πήγαινε πακέτο με την κατοχύρωση των «τετελεσμένων» της κατοχής για το νησί: Η είσοδος της Κύπρου στην ΕΕ πήγε χέρι - χέρι με το σχέδιο Ανάν. Οι ανακαλύψεις των κοιτασμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ, οι συμφωνίες με τους αμερικανικούς και άλλους ομίλους πήγαν χέρι - χέρι με τα όσα συζητήθηκαν στο Κραν Μοντανά. Η επιτάχυνση των σχεδίων ΝΑΤΟποίησης του νησιού σήμερα, στο φόντο της συνολικής κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα, όπως όλα δείχνουν οδηγεί σε ένα νέο, ακόμα πιο επικίνδυνο σχέδιο.

Τα συμφέροντα του κεφαλαίου κουνάνε τα «πιόνια» και αποδεικνύεται «της υποκρισίας το ανάγνωσμα» όσων δήθεν επικαλούνται το Διεθνές Δίκαιο για να κρύψουν τα συμφέροντα που κρύβονται από κάτω και τα οποία πρέπει να σημαδέψει ο λαός. Θυμίζουμε άλλωστε πως οι ίδιοι που λένε με κυνισμό σήμερα ότι «η διπλωματία αντανακλά πραγματικούς συσχετισμούς ισχύος», καλώντας επί της ουσίας σε βαθύτερη εμπλοκή στα ευρωατλαντικά σχέδια, που επηρεάζουν αρνητικά και τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, είναι οι ίδιοι που έντυναν την εμπλοκή στην Ουκρανία με παραμύθια όπως ότι «είμαστε με την Ουκρανία γιατί φανταστείτε τι θα σήμαινε για την Κύπρο να είμαστε με τον εισβολέα».

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι η «πυξίδα» της εμπλοκής δείχνει σταθερά τα κέρδη και την προσπάθεια αναβάθμισης της αστικής τάξης στην περιοχή, η οποία περνάει μέσα από το κλείσιμο «ανοιχτών ζητημάτων», για να «κερδίσει πόντους» στα ΝΑΤΟικά σχέδια, για να βουτήξει πιο βαθιά το χέρι στο μέλι του ενεργειακού πλούτου της περιοχής και της «ανοικοδόμησης» από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

* * *

Αυτή είναι η «ασφάλεια και σταθερότητα» που προσφέρουν τα ευρωατλαντικά σχέδια και οι συμμαχίες αναβάθμισης της αστικής τάξης στην περιοχή. Αυτά τα σχέδια «τρέχει» η κυβέρνηση της ΝΔ, για την προώθησή τους ζητάνε περισσότερα «ανταλλάγματα» τα κόμματα της σάπιας σοσιαλδημοκρατίας και η υπόλοιπη βολική αντιπολίτευση. Η πάλη απέναντι στα επικίνδυνα αυτά σχέδια, που έχουν βάλει φωτιά σε όλη την περιοχή και οδηγούν σε συμφωνίες - ναρκοπέδιο νέων κινδύνων, πρέπει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή της λαϊκής πάλης το επόμενο διάστημα. Αλλος ένας λόγος ώστε η κυβέρνηση και τα κόμματα του κεφαλαίου να βρεθούν όσο το δυνατόν πιο αποδυναμωμένα το επόμενο διάστημα και πιο δυνατό το ΚΚΕ, που πρωτοστατεί στην πάλη αυτή, που αμφισβητεί τους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου και της εμπλοκής στον πόλεμο, και με την πρότασή του φωτίζει τον δρόμο της ανατροπής, για να σπάσει ο λαός τον φαύλο κύκλο των πολέμων και της ιμπεριαλιστικής «ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφό του.

Τ.

«Ριζοσπάστης» [από τη στήλη «ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ», έκδοση: Τετάρτη 22 Ιούλη 2026]