Είναι ο Κύπριος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου που έχει πάρει συνέντευξη-πλυντήριο από τον ναζί Κώστα Πλεύρη (χαζογέλαγε όταν τον άκουγε να λέει ότι θέλει να γίνει «επικεφαλής εκτελεστικού αποσπάσματος» και άλλα τέτοια). Είναι το ίδιο πρόσωπο που το Politico τον έχει αποκαλέσει «αχυράνθρωπο» του Μάσκ στο ευρωκοινοβούλιο.
Αναβαθμίζεται η εμπλοκή της Ελλάδας στην πολεμική αντιπαράθεση με το Ιράν και τους Χούθι, καθώς μετά τη φρεγάτα (σε Κόλπο του Αντεν και Ερυθρά Θάλασσα) και τη συστοιχία Patriot (στη Σαουδική Αραβία) η κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει και επιθετικά ελικόπτερα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στέλνει δηλαδή και νέα μέσα και προσωπικό στο «στόμα του λύκου» για να «προβάλει σημαία» η αστική τάξη χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα, διεκδικώντας μερίδιο από το πλιάτσικο του πολέμου, την ώρα που τα πολεμικά μέτωπα «ενοποιούνται» και όλοι οι συμμετέχοντες μπαίνουν στο στόχαστρο...
Στις 9 Αυγούστου 1945, τρεις μέρες μετά τη ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ολοκληρώνουν το αποτρόπαιο έγκλημά τους με τη ρίψη της δεύτερης ατομικής βόμβας στην ιαπωνική πόλη Ναγκασάκι. Από την έκρηξη, χάνουν τη ζωή τους πάνω από 75.000 άνθρωποι. Οι νεκροί αυτοί προστέθηκαν στους 140.000 νεκρούς και τραυματίες της Χιροσίμα. Η βόμβα που ρίχτηκε στο Ναγκασάκι είχε την ίδια ισχύ με την προηγούμενη της Χιροσίμα και ισοδυναμούσε με 20.000 τόνους τρινιτροτολουόλης (ΤΝΤ).
Ο πυρός είναι ο κόκκος ο σκληρός στο κέντρο του καρπού, σαν να λέμε το κουκούτσι. Το μυαλό κουκούτσι δεν το διαθέτουν όλοι μαζί οι ηγέτες πανίσχυρων ισχυρών και αδύναμων κρατών, τώρα που μπαίνουμε στο δεύτερο τεταρτημόριο του 21ου αιώνα. Εκεί που η εμπειρία η φριχτή της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι έναν Αύγουστο 81 χρόνια πίσω θα 'πρεπε να μας κάνει ν' ακούμε πυρηνικά όπλα και να εξεγειρόμαστε απ' άκρου σ' άκρο της Γης, έχουμε ανοίξει μια συζήτηση γι' αυτά επιπέδου θερινών εκπτώσεων σε οικιακά είδη. Φτηνό ψυγείο, φτηνό πλυντήριο πιάτων, φτηνό φορητό πυρηνικό σύστημα, αλλά και φτηνοί πυρηνικοί αντιδραστήρες για παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, κάτι σαν τροχοβίλες, που κάποιοι καπιτάλες πουλάνε για να φυτευτούν σε δάση και χωριά, σε κοιλάδες και βουνά, σαν τους θηριώδεις μύλους που καταλαμβάνουν ήδη τις γραμμές των οριζόντων, ανάμεσα σε παράδεισο και κόλαση.
