Menu
Μάχες στο Αφρίν για το μοίρασμα της λείας

Μάχες στο Αφρίν για το μοίρασμα της…

Γράφει: Ανδρέας Δενεζάκης...

Αμετροέπεια και σύγχυση

Αμετροέπεια και σύγχυση

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

Πολυτεχνείο:  Οι «μέσα» και οι «έξω»

Πολυτεχνείο: Οι «μέσα» και οι «έξω…

• Μια... εδιαφέρουσα έρευ...

Το δικό μου “μνημόσυνο” στον Κυριάκο Μάτση...(*)

Το δικό μου “μνημόσυνο” στον Κυριάκ…

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρ...

Συμβαίνει στην Ελλάδα: Σύμβαση εμπιστευτικότητας εργαζόμενου...

Συμβαίνει στην Ελλάδα: Σύμβαση εμπι…

• Άλλο ένα «φρούτο» εργοδ...

Καταπέλτης η έκθεση ΟΗΕ για τις ιδιωτικοποιήσεις

Καταπέλτης η έκθεση ΟΗΕ για τις ιδι…

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλ...

Οι εύφλεκτες ελληνοτουρκικές σχέσεις

Οι εύφλεκτες ελληνοτουρκικές σχέσει…

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*...

Χρέος μας να στηρίξουμε τα ασυνόδευτα παιδιά & να αντιταχθούμε στον ρατσισμό

Χρέος μας να στηρίξουμε τα ασυνόδευ…

Γράφει: Νεοκλής Συλικιώτη...

Η μεγάλη αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού στο Στάλινγκραντ

Η μεγάλη αντεπίθεση του Κόκκινου Στ…

• Ξεκίνησε σαν σήμερα, πρ...

Ναζιτσολιά Παππά, οι φαντάροι είναι του λαού παιδιά!

Ναζιτσολιά Παππά, οι φαντάροι είναι…

Γράφουν: Παναγιώτης Θεοδω...

Prev Next

Πενήντα χρόνια από τον "γαλλικό Μάη"...

Πενήντα χρόνια από τον "γαλλικό Μάη"...

Με τη μορφή χιονοστιβάδας εξελίσσονται τα γεγονότα στη Γαλλία το Μάη του 1968, ακριβώς 50 χρόνια πριν.  

Στις 3 Μάη αρχίζουν οι φοιτητικές διαδηλώσεις απ’ τη Σορβόνη και ταυτόχρονα οι συγκρούσεις με την αστυνομία. Η κυβέρνηση αποφασίζει να ακολουθήσει πολιτική αυταρχισμού, εκατοντάδες διαδηλωτές συλλαμβάνονται, η αστυνομία χτυπάει με ασυνήθιστη βιαιότητα, αρχίζουν οι οδομαχίες στο Παρίσι. Μόνο το βράδυ της 6ης Μάη μετρήθηκαν 481 τραυματίες, εκ των οποίων 279 φοιτητές. Το 61% των Παριζιάνων τάσσονται υπέρ των φοιτητών, μόνο το 16% εναντίον τους.

Στις 10 Μάη έρχεται η «Νύχτα των οδοφραγμάτων». Το απόγευμα εκείνης της μέρας δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές έχουν καταλάβει το κέντρο του Παρισιού. Τώρα, πλέον, στις διαδηλώσεις συμμετέχουν οι μαθητές των λυκείων και οι φοιτητές των επαρχιακών πανεπιστημίων, δεν λειτουργεί κανένα εκπαιδευτικό ίδρυμα. Οι διαδηλωτές στήνουν οδοφράγματα για να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις της αστυνομίας. Ακολουθούν άγριες συμπλοκές μέχρι τις 6 τα ξημερώματα.

Ο πρόεδρος Ντε Γκολ ετοιμάζεται να κατεβάσει τα τανκς. Το σχέδιο ματαιώνεται, αφού οι εργαζόμενοι αποφασίζουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Στις 11 Μάη, όταν στο Προεδρικό Μέγαρο των Ηλυσίων γινόταν η συζήτηση για τη χρήση του στρατού, η πανίσχυρη συνδικαλιστική συνομοσπονδία της CGT (όπου δραστηριοποιούνται τα στελέχη του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος), μαζί με την εργατική σοσιαλιστική συνομοσπονδία κηρύσσουν γενική απεργία για τις 13 Μάη. Η διαδήλωση εκείνη τη μέρα ήταν, κατά γενική ομολογία, συγκλονιστική, αφού υπολογίζεται ότι πήρε μέρος σ’ αυτήν περίπου ένα εκατομμύριο κόσμος.

Από εκείνη τη μέρα η εξέγερση ξεφεύγει από τα όρια των φοιτητών και των πανεπιστημίων, στην πρώτη γραμμή πλέον βρίσκονται οι βιομηχανικοί εργάτες. Το μεσημέρι της 16ης Μάη ο γενικός γραμματέας της CGT, Ζορζ Σεγκί, ρίχνει το σύνθημα της απεργίας, σχεδόν την ίδια στιγμή οι εργάτες της «Ρενό» καταλαμβάνουν το εργοστάσιο της εταιρίας στο Μπιγιανκούρ του Παρισιού.

Στις 5 το απόγευμα οι απεργοί φθάνουν τις 300.000, στις δέκα το βράδυ ξεπερνούν τις 600.000, σε τρία 24ωρα έχουν υπερβεί τα 6 εκατομμύρια, σε πέντε μέρες οι απεργοί υπολογίζονται σε 10 εκατομμύρια.

Ο πρωθυπουργός Ζ. Πομπιντού, ανήσυχος, υπογράφει το βράδυ της 16ης Μάη διάταγμα κλήσης των εφέδρων της χωροφυλακής υπό τα όπλα!

Ημεροδρόμος

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top