Menu
Αδήρητη ανάγκη για αποτελεσματική ηγεσία

Αδήρητη ανάγκη για αποτελεσματική η…

Γράφει: Ανδρέας Θεοφάνους...

Κουτσούμπας: Ο ιός θα γιατρευτεί, το σάπιο σύστημα που υπηρετείτε δεν γιατρεύεται!

Κουτσούμπας: Ο ιός θα γιατρευτεί, τ…

• Η ομιλία του Γ.Γ. της Κ...

Προτεραιότητες…

Προτεραιότητες…

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλο...

Περί λύσης δύο κρατών

Περί λύσης δύο κρατών

Γράφει: Γιαννάκη Λ. Ομήρο...

Ελληνική κυβέρνηση: «Προετοιμασία εδάφους» μπροστά στη διεύρυνση της ατζέντας

Ελληνική κυβέρνηση: «Προετοιμασία ε…

Επαφές με τους ομολόγους ...

Κι άλλη... “Αμερικανική Δημοκρατία”!

Κι άλλη... “Αμερικανική Δημοκρατία”…

Αυτές είναι εικόνες από τ...

Η αποτυχία της ΕΕ και η μάταιη προσμονή του εμβολίου

Η αποτυχία της ΕΕ και η μάταιη προσ…

Γράφει: Γιώργος Γεωργίου*...

Ελληνοτουρκικά: Διερευνητικές - «επιστέγασμα» της εμπλοκής στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ

Ελληνοτουρκικά: Διερευνητικές - «επ…

• ΝΑΤΟικός «ρεαλισμός» κα...

ΗΠΑ: Το ακροδεξιό πολιτικό σκουπίδι επανέφερε την Κούβα στα «κράτη-χορηγούς της τρομοκρατίας»

ΗΠΑ: Το ακροδεξιό πολιτικό σκουπίδι…

Μάλλον δεν θα μπορούσε να...

Έκαστος ότι εκπροσωπεί - Η Λουτ και οι άλλοι

Έκαστος ότι εκπροσωπεί - Η Λουτ και…

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

Prev Next

Γερμανία: Ξεκίνησε η «κούρσα» για τη διαδοχή της Μέρκελ

Γερμανία: Ξεκίνησε η «κούρσα» για τη διαδοχή της Μέρκελ

• Αντιθέσεις για το μέλλον της ΕΕ και της Ευρωζώνης, σχέσεις με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και η αυξανόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια πυροδοτούν διεργασίες

 

Η ανακοίνωση «σταδιακής αποχώρησης» της Άγκελα Μέρκελ, σε μια περίοδο που δοκιμάζεται πιο έντονα η «συνοχή» της ΕΕ και της Ευρωζώνης ενώ παράλληλα εντείνονται οι ενδοαστικές αντιθέσεις και το παζάρι για τους όρους συμμετοχής των κρατών - μελών, σηματοδοτεί και τις ανησυχίες του γερμανικού κεφαλαίου για την ενίσχυση της θέσης του στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.

Η Μέρκελ, μετά τις μεγάλες απώλειες της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) στις κρατιδιακές εκλογές σε Βαυαρία και Έσση, ανακοίνωσε τη Δευτέρα πως δεν θα θέσει υποψηφιότητα για επανεκλογή της στην ηγεσία του κόμματος στο συνέδριο το Δεκέμβρη, ωστόσο προτίθεται να παραμείνει καγκελάριος μέχρι το τέλος της θητείας της, το 2021. Στις επόμενες εκλογές δεν θα θέσει υποψηφιότητα για καγκελάριος ή βουλευτής, ενώ δήλωσε πως δεν ενδιαφέρεται ούτε για ευρωπαϊκά αξιώματα.

Στις Βρυξέλλες η ανακοίνωση της Μέρκελ αναμένεται να έχει συνέπειες, ιδιαίτερα σε μια περίοδο σκληρού παζαριού σε μια σειρά μέτωπα, όπως η διαχείριση της μετανάστευσης, η «μεταρρύθμιση» της Ευρωζώνης, το Brexit, ο επόμενος προϋπολογισμός της ΕΕ κ.ά. Καθοριστικό θεωρείται ποιος θα την διαδεχτεί και αν «θα αντιπροσωπεύει άλλες ευρωπαϊκές πολιτικές», σύμφωνα με Ευρωενωσιακούς αξιωματούχους. Η διαπάλη για το μέλλον και το χαρακτήρα ΕΕ - Ευρωζώνης, αλλά και για τη στάση απέναντι σε άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα), φαίνεται ότι θα αποτελέσει σημαντικό κριτήριο για την εκλογή νέου προέδρου της CDU.

«Είναι προφανής η τεράστια απώλεια επιρροής της Μέρκελ τα τελευταία χρόνια», σημειώνει άρθρο της «φιλοκυβερνητικής» εφημερίδας «Frankfurter Allgemeine Zeitung». «Η καγκελάριος δεν κατάφερε ποτέ να πλειοψηφήσουν στην ΕΕ οι ιδέες της για τη μεταναστευτική πολιτική», ενώ «άλλοι παράγοντες συνέβαλαν επίσης, όπως η απροθυμία ή ανικανότητά της να αντιδράσει στις προτάσεις Μακρόν για αναδιοργάνωση της Ευρωζώνης», επισημαίνεται.

Οι υποψήφιοι διάδοχοι

Από τους τρεις επικρατέστερους υποψηφίους για την προεδρία της CDU, η γενική γραμματέας του κόμματος, Ανεγκρετ Κραμπ - Καρενμπάουερ, θεωρείται «κοντά» στην Μέρκελ, ο υπουργός Υγείας, Γενς Σπαν, εμφανίζεται πιο «συντηρητικός» και επικριτικός απέναντι στην καγκελάριο, «σηκώνοντας» (προς το παρόν) τη μετανάστευση, ενώ αίσθηση προκάλεσε η υποψηφιότητα του Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος εκτοπίστηκε από την Μέρκελ το 2002 από τη θέση του προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας της CDU. Από το 2009 εργαζόταν ως σύμβουλος σε επιχειρηματικούς κολοσσούς, είναι επικεφαλής του Εποπτικού Συμβουλίου του γερμανικού τμήματος της αμερικανικής εταιρείας επενδύσεων «Blackrock» και πρόεδρος της γερμανικής ΜΚΟ «Ατλαντική Γέφυρα», που ασχολείται με τις ευρωατλαντικές σχέσεις.

«Είμαι εκ πεποιθήσεως φιλοευρωπαϊστής και διατλαντιστής (...) Εκπροσωπώ μια ανοιχτή στον κόσμο Γερμανία (...) της οποίας οι σημαντικότεροι πολιτικοί σύμμαχοι είναι οι δημοκρατίες της Δύσης. Ναι, θα επαναλάβω αυτήν τη φράση με χαρά: Οι δημοκρατίες της Δύσης», δήλωσε ο Μερτς την περασμένη βδομάδα. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις είναι «να διατηρήσουμε τη συνοχή της Ευρωζώνης», αλλά και η μετανάστευση, η παγκοσμιοποίηση, η κλιματική αλλαγή, η ψηφιοποίηση, πρόσθεσε. Πάντως, «ο Γάλλος Πρόεδρος έλαβε από τη Γερμανία πολύ λίγες απαντήσεις για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης», επισήμανε, χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες.

Όλο και περισσότεροι φτωχοί εργαζόμενοι και συνταξιούχοι

Η εκλογική πτώση των κομμάτων που συγκυβερνούν εδώ και χρόνια στο «μεγάλο συνασπισμό» (CDU/CSU - SPD) φανερώνει και τη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στις πολιτικές που εφαρμόστηκαν και ενισχύουν το γερμανικό κεφάλαιο, η οποία όμως διοχετεύεται σε ανώδυνα για το σύστημα κανάλια, με ενίσχυση άλλων αστικών κομμάτων (κυρίως Πράσινοι και «Εναλλακτική για την Γερμανία»).

Παρά το γεγονός ότι το ποσοστό απασχόλησης στη Γερμανία είναι το υψηλότερο εδώ και πολλά χρόνια και η επίσημη ανεργία έχει μειωθεί σε επίπεδα ρεκόρ (5%), το 2017 σχεδόν 1 στους 5 στη Γερμανία απειλούνταν από φτώχεια, καθώς πολλοί εργαζόμενοι - συνταξιούχοι δεν πληρώνονται αρκετά για να κρατηθούν πάνω από το όριο της φτώχειας. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας, περίπου 15,5 εκ. άνθρωποι (19%) ζουν στα όρια της φτώχειας, με το 16,1% αυτών να απειλείται από τη φτώχεια λόγω του χαμηλού μηνιαίου εισοδήματος και όχι επειδή δεν έχει εισόδημα (μισθό, σύνταξη κ.λπ.). Πρόκειται για όλους εκείνους που αμείβονται με λιγότερο από το 60% του μέσου μισθού, δηλαδή χαμηλόμισθους, ημιαπασχολούμενους, «ευέλικτους», χαμηλοσυνταξιούχους και φυσικά ανέργους.

Ενδεικτική είναι η απόφαση της κυβέρνησης, την περασμένη βδομάδα, να αυξήσει το κατώτατο ωρομίσθιο από 8,84 ευρώ στα 9,19 ευρώ την ώρα μεικτά, στην αρχή του 2019, και στα 9,35 ευρώ από το 2020. Το κατώτατο ωρομίσθιο - καθιερώθηκε το 2015 - βρίσκεται πολύ κάτω από τον λεγόμενο μέσο μισθό στη Γερμανία και λίγο πάνω από το όριο της φτώχειας (950 ευρώ) για έναν εργαζόμενο πλήρους απασχόλησης, ο οποίος δεν τα βγάζει πέρα, δεδομένου του υψηλού κόστους ζωής. Η κατάσταση για τους εργαζόμενους μερικής απασχόλησης είναι πολύ χειρότερη, αφού το εισόδημά τους δεν φτάνει ούτε το όριο της φτώχειας. Επιπλέον, από το κατώτατο ωρομίσθιο εξαιρούνται μεγάλα τμήματα εργαζομένων, ενώ δεν εφαρμόζεται από όλες τις επιχειρήσεις: Πέρυσι τον Απρίλη μόλις 1,4 εκατ. εργαζόμενοι το έλαβαν, ενώ περίπου 800.000 αμείφθηκαν με ακόμη λιγότερα, ενώ πληρούσαν τις προϋποθέσεις.

Η θέσπιση κατώτατου ωρομίσθιου και όχι κατώτατου μισθού από τη γερμανική κυβέρνηση δεν είναι τυχαία επιλογή, αφού εξασφαλίζει μεγαλύτερη ευελιξία στους εργοδότες για να ελέγχουν το εργασιακό «κόστος». Στην καθιέρωσή του οι επιχειρηματικοί όμιλοι στη Γερμανία προσαρμόστηκαν με: Ελάχιστες ή καθόλου μισθολογικές αυξήσεις, μείωση του ωραρίου εργασίας και αύξηση των τιμών των προϊόντων τους.

Ριζοσπάστης

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top