Menu
Πάμπλο Πικάσο: Πώς έγινα κομμουνιστής

Πάμπλο Πικάσο: Πώς έγινα κομμουνιστ…

• Ο Πάμπλο Πικάσο (1881-1...

Το τέλος της φιλελεύθερης εποχής και προοδου

Το τέλος της φιλελεύθερης εποχής κα…

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλ...

24 Οκτωβρίου 1929: Το κραχ του «αμερικάνικου ονείρου»

24 Οκτωβρίου 1929: Το κραχ του «αμε…

– του Δάνη Παπαβασιλείου ...

Πέραμα: Επαγρυπνούμε γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν οι αιτίες που γεννούν τον φασισμό

Πέραμα: Επαγρυπνούμε γιατί εξακολου…

• Ενημέρωση εργαζομένων γ...

Κορωνοϊός: Κοντεύουν τα 43 εκ. τα κρούσματα παγκοσμίως!

Κορωνοϊός: Κοντεύουν τα 43 εκ. τα κ…

• Οι νεκτοί έφτασαν το έν...

Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα

Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην αν…

• Στις 24 Οκτωβρίου 1963 ...

Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη

Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη

Γράφει: Λιάνα Κανέλλη* Α...

Έργα και ημέραι κυβέρνησης ΔΗΣΥ - Αναστασιάδη: Κατά χάριν πολιτογράφηση 18 προσώπων για το καζίνο θέρετρο...

Έργα και ημέραι κυβέρνησης ΔΗΣΥ - Α…

• Αποκαλυπτική ανακοίνωση...

Ηνωμένες Πολιτείες: 80.000 κρούσματα κορωνοϊού σε 24 ώρες!

Ηνωμένες Πολιτείες: 80.000 κρούσματ…

• Στους 300.000 θανάτους ...

Η Ελλάδα στην πρώτη γραμμή επικίνδυνων σχεδιασμών

Η Ελλάδα στην πρώτη γραμμή επικίνδυ…

• Σύνοδος υπουργών Άμυνας...

Prev Next

Στέλιος Καζαντζίδης: «…και να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε»

Στέλιος Καζαντζίδης: «…και να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε»

Σαν χθες, 14 Σεπτεμβρίου 2001, έφυγε από τη ζωή ο Στέλιος Καζαντζίδης (1931 – 2001).

Τι ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης για το ελληνικό τραγούδι έχουν ήδη αποφανθεί οι ειδικοί και η Ιστορία… Πάνω απ’ όλα το έχει αποφασίσει ο ελληνικός λαός, που ακόμη και σήμερα τραγουδά και σιγοψιθυρίζει τα τραγούδια, τα οποία έμειναν ως ανεπανάληπτες ερμηνείες από τη μεγάλη φωνή του Στέλιου.

 

Καζαντζίδης - Γυάλινος κόσμος

 

Υπάρχουν, ωστόσο, κι άλλα πράγματα που ήταν ο Στέλιος, λιγότερο γνωστά.

Οι γονείς του Στέλιου Καζαντζίδη, Χαράλαμπος  και  Γεσθημανή, ήταν πρόσφυγες. Στη δεκαετία του 1930 η ζωή ήταν δύσκολη, για τους περισσότερους, και ειδικότερα για τους πρόσφυγες, που εγκαταστάθηκαν μετά το 1923 στα αστικά κέντρα (μεγάλα ή μικρά) σε όλη την ελληνική επικράτεια. Η οικογένεια Καζαντζίδη, λοιπόν, δε θα μπορούσε παρά να βιοπορίζεται με δυσκολία. Πολλές άλλες οικογένειες ζούσαν σε παρόμοιες συνθήκες. Στα χρόνια της κατοχής οι συνθήκες έγιναν δυσχερέστερες και η οικογένεια Καζαντζίδη αναγκάστηκε να μεταβεί στα Πλατανάκια Σερρών και έπειτα στη Ροδώνα Κιλκίς. Αργότερα επέστρεψαν πάλι στην Αθήνα.

Ο πατέρας του οργανώθηκε στις τάξεις του ΕΛΑΣ και προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Επιμελητεία του Αντάρτη(ΕΤΑ). Στα χρόνια του εμφυλίου δολοφονήθηκε από παρακρατικούς αντικομμουνιστές.

Αναφέρει σχετικά, στον Βασίλη Βασιλικό, ο Στέλιος Καζαντζίδης: «Του έριξαν ένα ξύλο, που ταίρι του δεν πρέπει να υπάρχει στον κόσμο. Ούτε στην ΕΣΑ δεν χτύπαγαν έτσι. Με ένα σιδερένιο μπαστούνι τον σκότωσαν, στην κυριολεξία. Τον είχαν μελανιάσει, αιμορραγούσε… Τότε το ΄47 πέθανε ο πατέρας μου. Είχε προλάβει να γεννηθεί ο Στάθης. Λίγο πριν πεθάνει τον ξαναπιάσανε, έφαγε πάλι ξύλο. Τους τέσσερις πέντε μήνες που επέζησε μετά τα βασανιστήρια δεν είχε κουράγιο για τίποτα, όλο αιμοπτύσεις έκανε, είχαν σαπίσει οι πνεύμονες, είχε φθαρεί τελείως, δεν είχε κουράγιο ούτε να αναπνεύσει. Το κόμμα έστειλε κάποιο γιατρό. «Δεν έχει ζωή» μας λέει. Ο πατέρας μου έτρωγε σε πεπιεσμένα χαρτόνια για να μην τρώει απ’ το πιάτο που θα τρώγαμε και εμείς, μη μας κολλήσει το μικρόβιο της φυματίωσης. Τρεις μέρες παιδευόταν ο φουκαράς…» («Υπάρχω», Εκδόσεις Λιβάνη).

 

Υπάρχω _ Στέλιος Καζαντζίδης

 

Αναδημοσίευση από Ηεροδρόμο

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top