Menu
Οι ευαισθησίες των δωρεών

Οι ευαισθησίες των δωρεών

• Η σχέση ανάμεσα στους μ...

Η δράση μας στην επιτροπή Ενέργειας, Βιομηχανίας & Έρευνας του Ευρωκοινοβουλίου

Η δράση μας στην επιτροπή Ενέργειας…

Γράφει: Νεοκλής Συλικιώτη...

Λένιν

Λένιν

• Γεννήθηκε σαν σήμερα, σ...

Δεκαπέντε χρόνια μετά το δημοψήφισμα

Δεκαπέντε χρόνια μετά το δημοψήφισμ…

  Γράφει: Ανδρέας Θεοφάν...

“Μη βιώσιμη” για τις φαρμακοβιομηχανίες η θεραπεία “μια κι έξω”!!!

“Μη βιώσιμη” για τις φαρμακοβιομηχα…

• Οι νέες γονιδιακές θερα...

Ανεπανόρθωτη ζημιά από την έλλειψη ενότητας

Ανεπανόρθωτη ζημιά από την έλλειψη …

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

Αποφασιστικό πλήγμα

Αποφασιστικό πλήγμα

Γράφει: Λιάνα Κανέλλη* Α...

Παναγία των Παρισίων: Φιλότεχνοι «δωρητές» με... θεϊκές φοροαπαλλαγές!

Παναγία των Παρισίων: Φιλότεχνοι «δ…

• Αποκαλυπτικό άρθρο της ...

Διεθνής Αποστολή Αλληλεγγύης στο λαό και τη νεολαία της Βενεζουέλας

Διεθνής Αποστολή Αλληλεγγύης στο λα…

• Πραγματοποιήθηκε από το...

Ο Ακιντζί  καλεί τον πρόεδρο Αναστασιάδη να πει ποια είναι τα ζωτικής σημασίας θέματα

Ο Ακιντζί καλεί τον πρόεδρο Αναστα…

• Και δηλώνει ότι αναμένε...

Prev Next

Επισκοπική έδρα Μαρωνιτών η εκκλησία Αγ. Ιακώβου Πέρσου

Επισκοπική έδρα Μαρωνιτών η εκκλησία Αγ. Ιακώβου Πέρσου

• Σύμφωνα με βενετικό έγγραφο, που ανακάλυψε και πρωτοδημοσίευσε η Δρ. Νάσα Παταπίου

 

Η εκκλησία του Αγίου Ιακώβου του Πέρσου κατά τον 16ο αιώνα υπήρξε επισκοπική έδρα των Μαρωνιτών, σύμφωνα με στοιχεία, τα οποία προέρχονται από ανέκδοτο βενετικό έγγραφο του 1544, το οποίο αναφέρεται στο χωριό Αττάλου και στη μονή του Αγίου Γεωργίου της Αττάλου και το οποίο ανακάλυψε και δημοσίευσε η Δρ. Νάσα Παταπίου για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Πολίτης» και συγκεκριμένα το 2010 και το 2013.

Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, με αφορμή την κατάρρευση τμήματος της εκκλησίας του Άγιου Ιακώβου από τις καταρρακτώδεις βροχές, που βρίσκεται στην πράσινη γραμμή της Λευκωσίας, το εν λόγω βενετικό έγγραφο που εντόπισε η Δρ. Νάσα Παταπίου επιβεβαίωσε την κατά παράδοση πληροφορία και ευρέως διαδεδομένη στους Μαρωνίτες της Κύπρου ότι η εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στη Λευκωσία ανήκε σ΄ αυτούς ως καθεδρικός ναός και αναντίλεκτα υπήρξε κάποτε η επισκοπική τους έδρα.

Είναι επίσης σημαντικό, όπως γράφει η Δρ. Παταπίου, ότι ο ίδιος ναός μαρτυρείται ως καθεδρικός των Μαρωνιτών ήδη από τον 15ο αιώνα, αφού σε διαθήκη του 1453 γίνεται μνεία στον «Άγιο Ιάκωβο των Μαρωνιτών (l’ eglise Sainct Jacques des Maronites )».

Πρόκειται για την εκκλησία του Αγίου Ιακώβου του Πέρσου ή των Διαπυλίων, όπως μνημονεύεται στις πηγές.

Τον 14ο αιώνα και συγκεκριμένα το 1468 ο ναός αναφέρεται ως Άγιος Ιάκωβος του άρχοντος Simon de Montolif, γιατί πιθανόν να ήταν κτήτορας του εν λόγω ναού.

Ο ναός του Αγίου Ιακώβου του Πέρσου κατά τα τέλη του 18ου με αρχές του 19ου αποτελούσε ιδιοκτησία του διερμηνέως Χατζηγεωργάκη Κορνεσίου ενώ στα νεότερα χρόνια λειτούργησε ως Ορφανοτροφείο.

Επίσης, η ανακοίνωση αναφέρει πως το ίδιο έγγραφο έφερε στο φως όχι μόνο πολλά στοιχεία για το χωριό Αττάλου και για τη μονή του Αγίου Γεωργίου της Αττάλου, αλλά και για τον καθεδρικό ναό των Μαρωνιτών στη Λευκωσία.

Από την ίδια πηγή πληροφορούμαστε πότε και από ποιον παραχωρήθηκαν το χωριό και η μονή στους Μαρωνίτες, πώς αφαιρέθηκαν στη συνέχεια από αυτούς και πώς τέλος περιήλθαν εκ νέου στην εξουσία τους.

Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1544 οι βενετικές αρχές μετά από σχετικό αίτημα που είχαν υποβάλει, τόσο ο επίσκοπος Μαρωνιτών όσο και οι μοναχοί της Μονής του Αγίου Γεωργίου της Αττάλου, αποφασίστηκαν τα ακόλουθα:

Το χωριό Αττάλου καθώς και η μονή του Αγίου Γεωργίου της Αττάλου, όπως αναφέρεται στο έγγραφο, ανήκαν στο παρελθόν στους Μαρωνίτες. Τους είχαν παραχωρηθεί από τον αείμνηστο βασιλιά Ιάκωβο Β΄Lusignan, το έτος 1472.

Μαζί με τη μονή και το χωριό τούς παραχωρήθηκαν και κάποια γειτονικά υποστατικά και κτήματα. Το 1542 όμως μετά από εβδομήντα χρόνια οι Βενετοί διοικητές της Κύπρου αφαίρεσαν τόσο το χωριό Αττάλου όσο και τη Μονή του Αγίου Γεωργίου και τα κατέγραψαν ως ιδιοκτησία της Δημοκρατίας της Βενετίας.

Με απόφαση, ωστόσο, των βενετικών αρχών ημερομηνίας, 16 Σεπτεμβρίου 1544, και ύστερα από σχετικό αίτημα των Μαρωνιτών μοναχών του Αγίου Γεωργίου της Αττάλου και του επισκόπου τους, αναφέρονταν τα εξής σχετικά.

Το πραστιό ( μικρό χωριό) Αττάλου μαζί με την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και τα εξαρτώμενα υποστατικά ή κτήματα παραχωρούνταν εκ νέου στους Μαρωνίτες, δηλαδή στον επίσκοπο των Μαρωνιτών και στους μοναχούς της μονής του Αγίου Γεωργίου της Αττάλου.

Ακόμη στην απόφαση σημειωνόταν πως ό,τι ίσχυε από το έτος 1472, όταν τα πιο πάνω είχαν παραχωρηθεί από τον βασιλιά Ιάκωβο Β´ Lusignan στους Μαρωνίτες, θα ίσχυε και με τη νέα απόφαση τού έτους 1544.

Για τους ανωτέρω λόγους οι βενετικές αρχές έδιναν εντολή όπως ενημερωθούν στην Κύπρο οι Βενετοί ρέκτορες καθώς και οι διάδοχοί τους, για την εκτέλεση της απόφασής τους για το χωριό Αττάλου και τη μονή του Αγίου Γεωργίου της Αττάλου.

ΚΥΠΕ

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top