Menu
Στήνουν μηχανισμό για την ενίσχυση της ακροδεξιάς στην Ευρώπη!

Στήνουν μηχανισμό για την ενίσχυση …

Γράφει: Παναγιώτης Θεοδωρ...

Στο σφυρί προσωπική συλλογή του Ρόμπιν Ουίλιαμς

Στο σφυρί προσωπική συλλογή του Ρόμ…

* Για φιλανθρωπικό σκοπό ...

Συμβαίνει στην Ελλάδα: Ο (αντιλαϊκός) σκοπός αγιάζει τα μέσα (χειραγώγησης...

Συμβαίνει στην Ελλάδα: Ο (αντιλαϊκό…

Με ένα γνώριμο απ' τα παλ...

Τραμπ, μην παίζεις με την ουρά του λιονταριού...

Τραμπ, μην παίζεις με την ουρά του …

• Προειδοποιεί ο Ιρανός π...

Γλωσσαρίου... παρενέργειες

Γλωσσαρίου... παρενέργειες

* Νέες παραιτήσεις και εν...

Σαράντα τέσσερα χρόνια υπό ημικατοχή...

Σαράντα τέσσερα χρόνια υπό ημικατοχ…

Γράφει: Χαράλαμπος Μερακλ...

Συμβαίνει στην Ελλάδα: Οι απολογητές του ΝΑΤΟ βγήκαν παγανιά...

Συμβαίνει στην Ελλάδα: Οι απολογητέ…

Με την κυβέρνηση να αποδε...

Το τέλος πλησιάζει

Το τέλος πλησιάζει

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

Το ... «ρενοκάθικο»

Το ... «ρενοκάθικο»

Γράφει: Λιάνα Κανελλη* Μ...

"Σωτήρη Πέτρουλα, σε πήρε ο Λαμπράκης, σε πήρε η λευτεριά…"

"Σωτήρη Πέτρουλα, σε πήρε ο Λα…

* Σαν χθες, πριν πενήντα ...

Prev Next

Νίκος Καββαδίας: «…το Διάκο, τον Κολοκοτρώνη και τον Άρη»...

Νίκος Καββαδίας: «…το Διάκο, τον Κολοκοτρώνη και τον Άρη»...

Ένα σημαντικό ποίημα του Νίκου Καββαδία, ο οποίος γεννήθηκε, σαν σήμερα, 11 Ιανουαρίου του 1910. Ένα ποίημα που  δεν συμπεριλαμβάνεται στις ποιητικές του συλλογές. Δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα» (τ.14 – Αύγουστος του 1945).

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

                                             Στη Μέλπω Αξιώτη

Στο παιδικό μας βλέμμα πνίγονται οι στεριές
Πρώτη σου αγάπη τα λιμάνια σβηούν κι εκείνα.
Θάλασσα τρώει το βράχο απ” όλες τις μεριές.
Μάτια λοξά και τ” αγαπάς: Κόκκινη Κίνα.

Γιομάτα παν τα Ιταλικά στην Ερυθρά.
Πουλιά σε αντιπερισπασμό- Μαύρη Μανία.
Δόρατα μέσα στη νυχτιά παίζουν νωθρά.
Λάμπει αρραβώνα στο δεξί σου: Αβησσυνία.

Σε κρεμεζί, Νύφη λεβέντρα Ιβηρική.
Ανάβουνε του Barrio Chino τα φανάρια.
Σπανιόλοι μου θαλασσοβάτες και Γραικοί.
Γκρέκο και Λόρκα-Ισπανία και Πασσιονάρια.

Κύμα θανάτου ξαπολιούνται οι Γερμανοί.
Τ” άρματα ζώνεσαι μ” αρχαία κραυγή πολέμου.
Κυνήγι παίζουνε μαχαίρι και σκοινί,
Οι κρεμασμένοι στα δεντρά , μπαίγνιο του ανέμου.

Κι απέ Δεκέμβρη στην Αθήνα και Φωτιά.
Τούτο της Γης το θαλασσόδαρτο αγκωνάρι,
Λικνίζει κάτου από το Δρυ και την Ιτιά
το Διάκο, τον Κολοκοτρώνη και τον Άρη.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

***

Υπενθυμίζουμε το μικρό αφιέρωμα στη «Βάρδια» του Νίκου Καββαδία, που είχαμε δημοσιεύσει, με αφορμή τα 40 χρόνια από το θάνατο του.

πηγή: Ημεροδρόμος

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top