Menu
Δεκαπενταύγουστος - ΕΟΚΑ Β’ - β’ φάση τουρκικής εισβολής και Αναστασιάδης...

Δεκαπενταύγουστος - ΕΟΚΑ Β’ - β’ φά…

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρ...

Κύπρος: Δεκατρία νέα περιστατικά κορωνοϊού ανακοινώθηκαν σήμερα

Κύπρος: Δεκατρία νέα περιστατικά κο…

Δεκατρία νέα κρούσματα το...

14 Αυγούστου 1954: Απόψε, που σκοτώνουν τον Πλουμπίδη…

14 Αυγούστου 1954: Απόψε, που σκοτώ…

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλο...

Οι ΗΠΑ ψάχνουν επίμονα αντι-κινεζικές συμμαχίες στις χώρες Ινδικού - Ειρηνικού ωκεανού

Οι ΗΠΑ ψάχνουν επίμονα αντι-κινεζικ…

• «Η "πρόκληση Κίνα" απαι...

Ο Ακιντζί καταγγέλλει κατευθυνόμενη δημοσκόπηση εναντίον του

Ο Ακιντζί καταγγέλλει κατευθυνόμενη…

• Από εταιρεία ερευνών στ...

1974: Ο «Αττίλας 2» χτυπάει στην Κύπρο...

1974: Ο «Αττίλας 2» χτυπάει στην Κύ…

Στις 3.30 τα χαράματα της...

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Πέντε δυσκολίες γι…

«Όποιος θέλει να πολεμήσε...

Νίκος Πλουμπίδης: «Τιμή μου εγώ πάνω απ' όλα έχω την τιμή του Κόμματος»

Νίκος Πλουμπίδης: «Τιμή μου εγώ πάν…

• Σαν σήμερα, πριν από 66...

Κορωνοϊός: Στις 753,5 χιλιάδες οι θανάτοι διεθνώς

Κορωνοϊός: Στις 753,5 χιλιάδες οι θ…

• Τα κρούσματα ξεπέρασαν ...

Προς παπαγαλίζοντες και λοιπά τρολ

Προς παπαγαλίζοντες και λοιπά τρολ

Όπως στο θέμα του Λιβάνου...

Prev Next

Ο Παπαλάζαρος, ο Αναστασιάδης, η Δημοκρατία και η ΕΟΚΑ Β’...

Ο Παπαλάζαρος, ο Αναστασιάδης, η Δημοκρατία και η ΕΟΚΑ Β’...
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Εμβληματική μορφή στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου, χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης τον Παπαλάζαρο Νεοφύτου, που πέθανε προχθές Κυριακή σε ηλικία 92 χρόνων.

Όπως συναφώς δημοσιεύθηκε, σε χθεσινή ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, ο πρόεδρος Αναστασιάδης έγραψε ότι «ο Παπαλάζαρος, πατέρας δύο ηρώων προάσπισης της Δημοκρατίας, υπήρξε μία εμβληματική μορφή στη σύγχρονη ιστορία μας. Ένας άνθρωπος που στο πρόσωπο του εκφραζόταν το δράμα της πατρίδας μας. Το κουράγιο και η πίστη του στους ανθρώπους και στο δίκαιο δεν έλειψε ποτέ. Αιωνία ας είναι η μνήμη του».

Δεν παρέλειψε, μάλιστα, ο πρόεδρος να μας πληροφορήσει πως: η πολιτεία, ως ένδειξη σεβασμού και αναγνώρισης της προσφοράς της οικογένειας του ιερέα Παπαλαζάρου Νεοφύτου στους αγώνες για προάσπιση της Δημοκρατίας και της ελευθερίας του τόπου, αποφάσισε όπως η κηδεία του εκλιπόντα τελεστεί δημοσία δαπάνη.

Σωστά τα λόγια το προέδρου για τον Παπαλάζαρο και την ηρωική και συνάμα εμβληματική του μορφή. Σωστές και οι διαπιστώσεις και δίκαιες όλες οι πρέπουσες τιμές στην αξέχαστη -διευκρινίζω: ιδιαίτερα για εμάς τους αριστερούς και κομμουνιστές της Κύπρου- μορφή του Παπαλάζαρου.

Ωστόσο: Η ποιλιτεία, πρόεδρε Αναστασιάδη, όφειλε αυτή την εμβληματική μορφή, αυτόν τον ηρωοπατέρα, αυτό τον πιστό υπηρέτη του ανθρώπου και της δημοκρατίας, αυτή την ηρωική μορφή της αντίστασης κατά του προδοτικού χουντοφασιστικού εοκαβήτικου πραξικοπήματος και υπερασπιστή της δημοκρατίας όταν κάποιοι το μαύρο εκείνο καλοκαίρι αποπειράθηκαν να την καταλύσουν, αυτό λοιπόν τον άνθρωπο όφειλε η πολιτεία να τιμήσει ως του άξιζε και ως άρμοζε, βρισκόμενος εν ζωή. Όχι μετά θάνατον...

Η ποιλιτεία, πρόεδρε Αναστασιάδη, όφειλε να τιμά τον Παπαλάζαρο καθημερινά αλλά και πιο έντονα κάθε χρόνο τέτοια εποχή, όταν οι μνήμες όλων μας στρέφονταν στις αποφράδες εκείνες μέρες. Που χέρια προδοτών -όχι απλά άφρονων και παράφρονων- σήκωσαν τα όπλα να σκοτώσουν τον εκλεγμένο πρόεδρο της Δημοκρατίας Μακάριο και να καταλύσουν τη συνταγματική και έννομη τάξη. Ανοίγοντας τις κερκόπορτες της μικρης μας Κύπρου στις ορδές του Αττίλα. Και φέρνοντας, έτσι, τον όλεθρο, τον θάνατο και την καταστροφή. Την κατοχή, τους εγκλωβισμένους, τους Αγνοούμενους. Φορτώνοντας στο λαό μας ένα ασήκωτο σταυρό του μαρτυρίου, που τον κουβαλά ανεβαίνοντας το δικό του, ατέλειωτο Γολγοθά...

Αλήθεια, πρόεδρε Αναστασιάδη: Εκείνες τις μαύρες ημέρες, εσείς προσωπικά που ήσασταν; Τι κάνατε τις μέρες, τις βδομάδες και τους μήνες πριν την αποφράδα εκείνη μέρα, πριν τον μαύρο εκείνο Ιούλη του 1974, για να μην έλθε ποτέ στο νησί μας αυτή η μέρα; Κι ακόμη: Τι κάνατε, πρόεδρε Αναστασιάδη εκείνη την μαύρη ημέρα, για να μην πετύχει το πραξικόπημα; Με άλλα λόγια, πρόεδρε Αναστασιάδη, εκείνη τη μέρα εσείς προσωπικά σε ποιανού την πλευρά είσασταν; Και στις ημέρεςε αυτές περιλαμβάνω και την ημέρα του Δεκαπενταυγούστου της χρονιάς εκείνης. Όταν, δηλαδή, ο Αττίλας ξεκίνησε ήδη της Β’ φάση της εισβολής και προέλαυνε προς ανατολάς κατά της ανοχύρωτης Αμμοχώστου και προς δυσμάς κατά Μόρφου μεριά...

Εγώ προσωπικά έχω τις απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα. Και τις κατέγραψα και δημόσια, εν τύποις, όπως λέμε... Αλλά, βλέπετε, τέτοιες μέρες που ζούμε αυτό το διάστημα, καλό είναι αυτά τα ερωτήματα και να τα επανα-θέτουμε και να απαιτούμε απαντήσεις. Διότι μέχρι σήμερα δεν πήραμε κι ας βοούν τα γεγονότα...

Δεν ξέρω για τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά στα δικά μου αυτιά ηχούν παράξενα κάποια λόγια του προέδρου Αναστασιάδη. Και τονίζω: του προέδρου Αναστασιάδη, όχι απλά του Νίκου Αναστασιάδη... Και απλά ρωτώ: Όταν ο πρόεδρος Αναστασιάδης μετέτρεψε σε επίσημη πολιτική θέση της πολιτείας τη θέση του ιδίου και του κόμματός του για βία και αντιβία, καταπίνοντας κυριολεκτικά το αντισυνταγματικό, το έκνομο, το παράνομο, το προδοτικό και το φασιστικό της δράσης της ΕΟΚΑ Β' και του τουρκοφόρου πραξικοπήματος, πως αυτή η πολιτεία, της οποίας ο ίδιος σήμερα προεδρεύει, επιδεικνύει σεβασμό και αναγνώριση “της προσφοράς της οικογένειας του ιερέα Παπαλαζάρου Νεοφύτου στους αγώνες για προάσπιση της Δημοκρατίας και της ελευθερίας του τόπου”;

Ακόμη: Όταν ο πρόεδρος Αναστασιάδης και η κυβέρνησή του τιμούν πραξικοπηματίες, προφασιζόμενοι ότι δήθεν “εκτελούσαν διατεταγμένη αποστολή”, αλλά καταπίνουν το συτονόητο ότι η “διαταγή” ήταν η δολοφονία του εκλελεγμένου προέδρου του κράτους και η κατάλυση της συνταγματικής τάξης δια της ανατροπής της κυβέρνησης του εκλεγμένου προέδρου, άρα εκ της φύσης της ήταν παράνομη, έκνομη και ως εκ τούτων μη εκτελεστέα διαταγή, δείχνει σεβασμό και αναγνώριση στην προσφορά της οικογένειας του ιερέα Παπαλαζάρου Νεοφύτου στους αγώνες για προάσπιση της Δημοκρατίας και της ελευθερίας του τόπου;

Να με συμπαθά ο πρόεδρος, αλλά ασέβεια είναι που δείχνει με την πολιτική του στους αγώνες και θυσίες της οικογένεια του Παπαλάζαρου, για την προάσπιστη της δημοκρατίας και της ελευθερίας στην μαρτυρική Κύπρο.

Α... συγνώμη, ξέχασα! Μα... ο πρόεδρος Αναστασάδης ανέφερε πως η πολιτεία, “ως ένδειξη σεβασμού και αναγνώρισης της προσφοράς της οικογένειας του ιερέα Παπαλαζάρου Νεοφύτου στους αγώνες για προάσπιση της Δημοκρατίας και της ελευθερίας του τόπου, αποφάσισε όπως η κηδεία του εκλιπόντα τελεστεί δημοσία δαπάνη”...

Θου κύριε, φυλακί τω στόματί μου!

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top