Menu
Ζοζέ Σαραμάγκου:- Είναι ανάγκη να αλλάξουμε τον κόσμο

Ζοζέ Σαραμάγκου:- Είναι ανάγκη να α…

Σαν σήμερα, 18 Ιουνίου  2...

Ένας “πελεκάνος” από ανακυκλώσιμα υλικά...

Ένας “πελεκάνος” από ανακυκλώσιμα υ…

• ...Από την Κατερίνα Φου...

Ελλάδα: Όταν τα πραγματικά αφεντικά δεν έχουν διλήμματα και μοιράζουν εύσημα...

Ελλάδα: Όταν τα πραγματικά αφεντικά…

Ο καβγάς ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ για ...

Νέες εθνικιστικές κορώνες από τον ψευδοπρωθυπουργό στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη

Νέες εθνικιστικές κορώνες από τον ψ…

• Μιλά για «μπλε πατρίδα»...

Νέα ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Νικολαΐδη

Νέα ποιητική συλλογή του Παναγιώτη …

• «Η νύφη του Ιούλη»   ...

Με τη «βοήθεια» των «συμμάχων»…

Με τη «βοήθεια» των «συμμάχων»…

• Ο πρέσβης των ΗΠΑ καλεί...

Σενέρ Ελτζίλ: “Αφήσατε Τουρκοκύπριους για να τους υπερασπιστείτε;”...

Σενέρ Ελτζίλ: “Αφήσατε Τουρκοκύπριο…

• Ερώτημα του ΓΓ της συντ...

Τα δικά μας παιδιά…

Τα δικά μας παιδιά…

Γράφει: Σοφία Χουδαλάκη* ...

Οι ΗΠΑ θα αρχίσουν να απελαύνουν εκατομμύρια παράτυπους μετανάστες

Οι ΗΠΑ θα αρχίσουν να απελαύνουν εκ…

• Από την ερχόμενη εβδομά...

Τα πετρέλαια, το Διεθνές «δίκαιο» και οι αιθεροβάμονες των Αθηνών

Τα πετρέλαια, το Διεθνές «δίκαιο» κ…

Γράφει: Δημήτρης Μήλακας*...

Prev Next

Πόσο θα ’θελα τα λόγια -και τα έργα- αυτά, νάτανε δικά μου...

Πόσο θα ’θελα τα λόγια -και τα έργα- αυτά, νάτανε δικά μου...
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Μην μου πείτε ότι δεν σας έτυχε να ακούσετε, να διαβάσετε ή να δείτε κάτι και να μην θέλατε και/ή να μην είπατε και/ή να μην σκεφτείτε -έστω ενδόμυχα “ρε, αυτό θα ήθελα να το πω εγώ”! Και αυτό όχι μόνο γιατί σας εκφράζει απόλυτα, αλλά αυτός που το είπε, το έχει πει καλύτερα απ’ ότι θα το λέγατε εσείς... Και του το αναγνωρίζετε, πανάθεμα τα!

Ε, το λοιπόν, σε τέτοια θέση βρέθηκα κι εγώ τις προάλλες. Και το λέω -δεν το κρύβω- πως: όχι μόνο είπα ότι αυτά τα λόγια θα ήθελα να τα πω, αλλά και να τα κάνω πράξη κι εγώ... Αλίμονο, όμως: ούτε τα είπα, ούτε τα έγραψα μηδέ πράξη τα έκανα...

Βέβαια, να τα κάνω πράξη ήταν και παραμένει κομμάτι δύσκολο, αφού εγώ δεν ήμουν, μηδέ είμαι στη θέση αυτουνού που τα είπε. Να τα πω και να τα γράψω, όμως, θα μπορούσε να γίνει, εφόσον κι εγώ ασχολούμαι με τον δημόσιο γραπτό λόγο... Αλλά επαναλαμβάνω, δεν έγινε. Δεν τα είπα και δεν τα έγραψα. Παρ’ όλον που -επαναλαμβάνω- ασχολούμαι με δαύτα και είναι απόλυτα στις δικές μου πεποιθήσεις. Ταυτίζονται πλήρως με τις δικές μου ταξικές και ιδεολογικές καταβολές. Συνοδοιπόροι με τη δική μου κοινωνική, ιδεολογική, φιλοσοφική και πολιτική αντίληψη για τη ζωή και τον άνθρωπο.

Γι’ αυτό ακριβώς τον χάρηκα, αλλά και τον ζήλεψα, αυτόνανε που τα είπε. Το λέω, το παραδέχομαι και το γράφω δημόσια. Δεν είναι ντροπή... Κι αναφέρομαι στην ομιλία του κομμουνιστή δημάρχου Πάτρας -και εκ νέου υποψήφιου με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»- Κώστα Πελετίδη, που έκανε την περασμένη Τετάρτη, σε προεκλογική συγκέντρωση, στο κατάμεστο κλειστό γήπεδο της πόλης. Ν’ ακούς και να διαβάζεις τέτοιο αγωνιστικό και ταξικά απόλυτα προσδιορισμένο λόγο και να θέλεις να είσαι στη θέση του.... Κι επειδή δεν μπορεί να είσαι στη θέση του, να θέλεις -τουλάχιστον- να είσαι σε μια γωνιά του κατάμεστου γηπέδου,  να τον ακούς και να τον χαίρεσαι...

Αλλά, πάλιν, που ξέρετε; Μπορεί και να ήταν καλύτερα που δεν ήμουν εκεί. Που δεν ήμασταν -Κύπριοι κομουνιστές- εκεί. Διότι τότε θα κάναμε συγκρίσεις - όχι πως δεν κάνουμε τώρα, δηλαδή.... Και θα διερωτούμασταν -όχι πως δεν μπορούμε να διερωτηθούμε και τώρα, δηλαδή: Θα υπάρξει ποτέ στην Κύπρο έστω και ένα δήμαρχος που να τα λέει -και να τα εφαρμόζει στην πράξη- όπως τον σύντροφο Κώστα Πελετίδη; Εσείς τί λέτε;

Να αναφέρω πως: αποσπάσματα από την ομιλία του κομμουνιστή δημάρχου της Πάτρας δημοσίευσαμε χθες στην ιστοσελίδα μας, “ekypros-news.com.cy”. Για σήμερα, αντιγράφω από αυτά ορισμένες ατάκες του συντρόφου, οι οποίες -το ξαναγράφω- πολύ θα ήθελα να ήταν δικές μου...

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε, δια γραφίδος Κώστα Πελετίδη:

«- Δεν ήμασταν τα «καλά παιδιά» που θα υπηρετούσαν τα συμφέροντα των λίγων...

  • Ήμασταν απέναντι σε κάθε αντιδραστική πολιτική, σε ΕΕ, σε κυβερνήσεις, σε περιφερειακές αρχές...
  • Ήμασταν σε «άλλο μήκος κύματος», στην «άλλη όχθη»...
  • Δεν διστάσαμε να απειθαρχήσουμε εν γνώσει των συνεπειών, όταν μας καλούσαν να συμβιβαστούμε «ως προς τας υποδείξεις»...
  • Δεν καθίσαμε με σταυρωμένα τα χέρια...
  • Δεν ήμασταν παρατηρητές...
  • Δεν λέγαμε ότι η υπεράσπιση των λαϊκών δικαιωμάτων δεν είναι στην αρμοδιότητά μας...
  • Μπήκαμε μπροστά για τη δουλειά, για το μεροκάματο, για το σύνολο των αναγκών της πόλης μας, του πατραϊκού λαού...
  • Τους χαλάσαμε την πιάτσα, εδώ και πανελλαδικά!...
  • Εμείς όταν μιλάμε για πόλη, μιλάμε για τους ανθρώπους της, αυτούς που τη χτίζουν, βλέπουμε τις ανάγκες τους στη ζωή, στην κατοικία, στην εργασία, στην κοινωνία...
  • Σαν δημοτική αρχή ξεκαθαρίσαμε εξαρχής τις προτεραιότητές μας: Θεωρούμε «όμορφη πόλη» την πόλη που δεν έχει ανέργους, φτώχεια, νεολαία με αδιέξοδα, παιδιά στην εξάρτηση...
  • Διαλέξαμε μετερίζι, είμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, με τους επαγγελματίες, με τους αυτοαπασχολούμενους που καταστρέφονται από τους μεγάλους καρχαρίες του κεφαλαίου, με τους αγρότες που ξεκληρίζονται. Στηρίζουμε ποικιλότροπα και καθημερινά τον αγώνα τους για επιβίωση, για μια ζωή αντίστοιχη της εποχής μας...
  • Δυναμώσαμε τον αγώνα ενάντια στις πολυεθνικές, στα μονοπώλια, στις επιχειρηματικές αλυσίδες που δεν αφήνουν τίποτα όρθιο στο διάβα τους.
  • Δεν ξεχωρίζουμε τους εργαζόμενους, τον πατραϊκό λαό, με βάση την πολιτική του τοποθέτηση, ξέρουμε ότι η θέση του είναι απέναντι σε αυτούς που έχουν καθίσει στο σβέρκο του και ζουν από τον ιδρώτα του...
  • Βάλαμε στο κέντρο της προσοχής μας τις λαϊκές ανάγκες, τις ανάγκες των παιδιών μας, πήραμε δεκάδες πρωτοβουλίες. Πολλές από αυτές είχαν πανελλαδικό ενδιαφέρον, συσπείρωσαν ευρύτερες δυνάμεις στον αγώνα για το δίκιο...*
  • Στο κέντρο της προσοχής και των αγώνων μας βρέθηκε κάθε ζήτημα που αφορούσε τα λαϊκά νοικοκυριά...
  • Κανείς δεν δίνει τίποτα αν δεν τον στριμώξεις...
  • Όλα αυτά τα πρωτοφανή για δήμο πράγματα, που ωφελούν το λαό, που βελτιώνουν τη ζωή στην πόλη μας, για κάποιους δεν συνιστούν ανάπτυξη. Προφανώς γιατί δεν θα ωφεληθούν οι λίγοι, τους οποίους εκπροσωπούν...
  • Οι λίγοι πολλαπλασίασαν τον πλούτο τους και ταυτόχρονα η ζωή του πατραϊκού λαού, συνολικά του ελληνικού λαού οδηγήθηκε στα Τάρταρα, στην κρίση, στην απόγνωση...
  • Οι «καινοτομίες» και η τεχνολογία, αντί να μπουν στην υπηρεσία των εργαζομένων και να βελτιώσουν τη ζωή τους, χρησιμοποιήθηκαν σε βάρος τους. Αντί να έχουμε μείωση του εργάσιμου χρόνου, σε 35 ώρες δουλειά τη βδομάδα, με μισθούς που θα ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες, έχουμε δουλειά με ελαστικές σχέσεις και μικρές αμοιβές...
  • Το κεφάλαιο, η ΕΕ και η κυβέρνηση προώθησαν αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό, προσάρμοσαν τα όρια ηλικίας για σύνταξη με βάση το προσδόκιμο επιβίωσης. Αντί να έχουμε σύνταξη στα 55 για τις γυναίκες και στα 60 για τους άντρες, το πήγανε στα 67 χρόνια και με προοπτική να το πάνε στα 71. Όμως είναι κατανοητό ότι εκατοντάδες, χιλιάδες νέοι θα παραμείνουν έτσι στο περιθώριο, είτε ως άνεργοι είτε ως υποαπασχολούμενοι...
  • Το κεφάλαιο πάει εκεί που θα διασφαλίσει σίγουρα και μεγάλα κέρδη, γι' αυτό και προτιμά χώρες με μικρό μεροκάματο...
  •  Στεναχωριούνται γιατί ο λαός σηκώνει το ανάστημά του, ζητάει αυτά που δικαιούται και έχει νίκες και αποτελέσματα. Τον θέλουν βουβό, προσκυνημένο, γιατί καταλαβαίνουν ότι αν ο λαός είναι ενωμένος, αποφασισμένος, πει «ως εδώ και μην παρέκει», κατανοήσει ότι για τα βάσανά του υπεύθυνη είναι η οικονομική ολιγαρχία και τα πολιτικά στηρίγματά της, θα έρθει ανάποδα ο ντουνιάς...
  •  Τα συμφέροντα είναι κουτοπόνηρα, φοβούνται, τρέμουν ότι θα χάσουν το ρόλο τους, ότι θα μείνουν στο περιθώριο, κουνούν το δάχτυλο σε χιλιάδες συμπατριώτες γιατί έκαναν την «αμαρτία» και δίνουν τη μάχη της ζωής, έχοντας δήμαρχο κομμουνιστή, μια δημοτική αρχή που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ...
  •  Έχει συμφέρον ο ελληνικός, ο πατραϊκός λαός να κάνει αυτός κουμάντο στην οικονομία και όχι οι κάτοχοι του πλούτου».

Υ.Γ. Αλήθεια, τι να πω εγώ παραπάνω, εξ’ ον από το “να ζήσεις και να αγωνίζεσαι πάντα έτσι, ρε σύντροφε!”; Και να υποβάλω, για άλλη μα φορά το ερώτημα: Θα αξιωθούμε ποτέ εμείς εδώ στην μακαρία νήσο να αποκτήσουμε έστω και ένα τέτοιο δήμαρχο; Κομμουνιστή -και κατά συνέπεια άνθρωπο από το λαό στο λαό- όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στα λόγια και στις πράξεις! Αμήν και πότε... Αλλά πάλιν -κατά την παροιμία- “Άη Γιώρκη βούθα μου, τζι’ εσού τον πόδα τάρασσε!”...

* Αν κάπου καταγράφω ένα “λάθος” στον σύντροφο Πελετίδη, είναι που λέει πως βάζοντας στο κέντρο της προσοχής μας τις λαϊκές ανάγκες, τις ανάγκες των παιδιών μας, πήραν δεκάδες πρωτοβουλίες και ότι πολλές από αυτές είχαν πανελλαδικό ενδιαφέρον, είναι ότι οι πρωτοβουλίες αυτές δεν έχουν μόνο πατραϊκό και πανελλαδικό ενδιαφέρον, αλλά ξεφεύγουν κατά πολύ από τα όρια της Ελλάδας. Αλλά είπαμε: Θα βρεθούν και αλλού -ας πούμε και στην Κύπρο- τέτοιοι δήμαρχοι και τέτοιες δημοτικές αρχές που με τα έργα και τους ασυμβίβαστους αγώνες τους θα συσπειρώσουν ευρύτερες δυνάμεις στον αγώνα για το δίκιο; Το δίκιο των πολλών, όχι των λίγων....
Κυπ. Κ.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top