Menu
Ελλάδα: Αμερικανόδουλη πολιτική και χωρίς Κοτζιά

Ελλάδα: Αμερικανόδουλη πολιτική και…

Γράφει: Γεράσιμος Χολέβας...

Κορίτσια Ροχίνγκια πωλούνται στο Μπαγκλαντές!

Κορίτσια Ροχίνγκια πωλούνται στο Μπ…

•Υποχρεώνονται σε καταναγ...

Ορφανίδης: Ο Συνεργατισμός δολοφονήθηκε από τους χειρισμούς των αρχών της Δημοκρατίας

Ορφανίδης: Ο Συνεργατισμός δολοφονή…

• Κατάθεση του πρώην κεντ...

Ένα σχίσμα την ημέρα τον Χριστό τον κάνει πέρα...

Ένα σχίσμα την ημέρα τον Χριστό τον…

Γράφει: Ισαάκ Σύσης* Καλ...

Ελλάδα: Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση μετά την παραίτηση Κοτζιά

Ελλάδα: Σφοδρή κριτική στην κυβέρνη…

• Από τα κόμματα της αντι...

Ευχαριστίες Νίκου Χριστοδουλίδη προς τον Νίκο Κοτζιά

Ευχαριστίες Νίκου Χριστοδουλίδη προ…

• Για την πολύτιμη και αγ...

Μαλλιά κουβάρια στην Ορθοδοξία...

Μαλλιά κουβάρια στην Ορθοδοξία...

• Για τα μάτια του... πρε...

Ελλάδα: Δεκτή η παραίτηση Κοτζιά

Ελλάδα: Δεκτή η παραίτηση Κοτζιά

• Ο Τσίπρας αναλαμβάνει τ...

Αντόνιο Γκουτέρες: Συνεχίζει τις προσπάθειες η Λουτ

Αντόνιο Γκουτέρες: Συνεχίζει τις πρ…

• Το πολιτικό αδιέξοδο με...

Ελλάδα: Προτεκτοράτο χωρίς προσχήματα

Ελλάδα: Προτεκτοράτο χωρίς προσχήμα…

Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*...

Prev Next

Και να ’μαστε, λοιπόν, στο... κοινωνικού χαρακτήρα δείπνο!

Και να ’μαστε, λοιπόν, στο... κοινωνικού χαρακτήρα δείπνο!

* Κι εμείς καλώς σας βρήκαμε, ή...;

 

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Και να ’μαστε, λοιπόν, στο περιλάλητο δείπνο. Δείπνο κοινωνικού χαρακτήρα, που παραθέτει -σήμερα στις 7 το απόγευμα- η Ελίζαμπεθ Σπέχαρ στους Νίκο Αναστασιάδη και Μουσταφά Ακιντζί... Στη οικία της κυρίας Σπέχαρ, στη “νεκρή” ζώνη, μπας και παρεξηγηθεί η μια ή άλλη πλευρά, αν το δείπνο γίνει κάπου αλλού...

Και το ερώτημα είναι: Θα ισχύσει το “κι εμείς καλώς σας βρήκαμε” και θα φύγουν οι ηγέτες με χαμόγελο στα χείλια, ή θα φύγουν μουτρωμένοι και χωρίς αποτέλεσμα στο δείπνο; Εντάξει για το φαγητό δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι θα φύγουν ευχαριστημένοι...

Εμ πως, παραδοσιακά κυπριακά εδέσματα περιλαμβάνει το μενού, δεν μπορεί να μην τους αρέσουν. Το ζητούμενο, ωστόσο, δεν είναι μόνο να φαν και να απολαύσουν το φα:ι, αλλά μέσω του φαγητού και της συναναστροφής ν’ ανοίξει ο δρόμος για επανέναρξη των συνομιλιών. Αυτό, λοιπόν, προσωπικά το βλέπω πολύ χλωμό. Κι όχι γιατί φοβούμαι μπας και κάνει καμιά “κουτουλλιά” ο Νίκος Αναστασιάδης, αλλά γιατί το διάστημα που μεσολάβησε από την ανακοίνωση του δείπνου ίσαμε σήμερα για άλλα δείχνουν οι δηλώσεις εκ κατεχομένων μεριάς...

Βέβαια, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κι η ε/κ πλευρά δηλώνουν -και καλά δηλώνουν- πως “ο αντικειμενικός στόχος για τη δική μας πλευρά είναι η επανέναρξη των συνομιλιών”. Και επαναλαμβάνω, καλά κάνουν και δηλώνουν τούτο. Όπως πολύ καλά έκανε ο πρόεδρος και η ε/κ πλευρά να μην απαντούν στις τουρκικές δηλώσεις, γιατί στην περίπτωση αυτή το δείπνο θα καθίστατο αχρείαστο.

Οπότε; Οπότε η μπάλα δεν είναι -πρωτίστως- στο γήπεδο του Νίκου Αναστασιάδη, αλλά του κατοχικού ηγέτη. Κι αυτό με την έννοια αν στο δείπνο θα προσέλθει ως εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων, ή ως εκπρόσωπος τη κατοχικής Τουρκίας και του σουλτάνου. αν προσέλθει ως Λεμεσιανός εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων -όπως στις πρώτες πρώτες συναντήσεις, επαφές και διαπραγματεύσεις το 2015- έχει καλώς. Αν ισχύει, όμως, το δεύτερο, τότε τα πράγματα από χλωμά μετατρέπονται πολύ μα πάρα πολύ σκούρα...

Βέβαια, χθες ο κατοχικός ηγέτης δήλωσε πως: Εάν υπάρχει πολιτική βούληση, μπορεί να υπάρξει διέξοδος από το σημερινό αδιέξοδο στο Κυπριακό. Και έχει δίκαιο. Όπως δίκαιο έχει και από τη δήλωση ότι δεν αναμένει μεγάλες προσδοκίες από το αποψινό δείπνο ούτε θέλει να παρουσιάσει μια απαισιόδοξη εικόνα για το μέλλον. Εκείνο, ωστόσο, για το οποίο δεν μπορώ να συμφωνήσω μαζί του είναι ότι εργάζεται για διαρκή ειρήνη. Κι αυτό, βέβαια, όχι ότι δεν θέλει τη διαρκή ειρήνη -για κάτι τέτοιο δεν μπορώ να τον κατηγορήσω- αλλά γιατί ο τρόπος που διαπραγματεύεται για τούτο, πλην όμως ενεργώντας όχι ως εντολοδόχος των Τουρκοκυπρίων, με τα κοινά συμφέροντα με τους Ελληνοκύπριους στην κοινή πατρίδα -Κύπρου- του κοινού λαού -Κυπρίων- αλλά ενεργώντας ως εντολοδόχος της Άγκυρας και του υποτελούς, παράνομου κατοχικού καθεστώτος, κατά τις προσταγές του Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλού οδηγούν.

Βλέπετε η Άγκυρα θέλει την διαρκή ειρήνη στο νησί όχι να περνά μέσα από το σεβασμό του διεθνούς δικαίου, όχι μέσα από την αποκατάσταση της κυριαρχίας, εδαφικής ακεραιότητας και ενότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και του κυπριακού λαού, όχι μέσα από τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών όλων των Κυπρίων, αλλά μέσα από τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής. Αναβαθμίζοντας το παράνομο και υποτελές μόρφωμα στα κατεχόμενα σε κρατική οντότητα, ισότιμη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και όχι μόνο αυτό: Επιδιώκει -ή κατοχική Τουρκία- λύση όχι ομοσπονδίας -ως δηλώνει- αλλά δύο κρατών με πλήρη δική της επικυριαρχία και στα δύο αυτά κράτη!

Όλα αυτά, βέβαια, δεν τα λέω εγώ, αλά προκύπτουν από τις παραμέτρους της λύσης που οι ίδιοι περιγράφουν. Και τις οποίες -παραμέτρους- δυστυχώς η τουρκοκυπριακή ηγεσία μεταφράζει και προβάλλει και ως δικές της θέσεις και περιεχόμενο της λύσης... Γι’ αυτό και η λύση που θα φέρει την διαρκή ειρήνη και την επανένωση της πατρίδας και του λαού μας -έστω και σε ομοσπονδιακή κρατική δομή της επανενωμένης Κύπρου- ολοένα και απομακρύνεται.

Μπορεί, βέβαια, ο Μουσταφά Ακιντζί να δηλώνει πως και οι δύο κοινότητες υπέφεραν στο παρελθόν -και έχει για τούτο δίκαιο- μπορεί ακόμη να δηλώνει πως επιθυμεί όπως οι μελλοντικές γενιές ζήσουν σε συνθήκες ειρήνης και μοιράζονται τον πλούτο του νησιού -και είναι δίκαιη και λογική η επιθυμία αυτή- ωστόσο οι παράμετροι που προσδιορίζει τη λύση που θα κάνει αυτή την επιθυμία πραγματικότητα, κάθε άλλο παρά σε αυτό οδηγούν.

Βλέπετε, ειρήνη με στρατεύματα κατοχής, με επεμβατικά δικαιώματα τρίτων χωρών, με επικυριαρχία στο νέο -ομόσπονδο- κράτος που θα δημιουργηθεί ξένης χώρας, με μόνιμο διαχωρισμό του λαού και της γης μας, με εσαεί αποστέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών του λαού μας ή μέρους του, με ρυθμίσεις που εισάγουν χωριστικά και διχοτομικά στοιχεία, αντί στοιχεία που ενώνουν τις δύο κοινότητες, δεν μπορεί να επιτευχθεί. κι είναι αυτό πολύ απλό να γίνει αντιληπτό από όλους...

Αν, λοιπόν, Αναστασιάδης και Ακιντζί πραγματικά θέλουν οι μελλοντικές γενιές των Κυπρίων -Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκπρίων, Μαρωνιτών, Αρμένηδων και Λατίνων- να ζήσουν σε συνθήκες ειρήνης και όχι απλά να μοιράζονται τον πλούτο του νησιού, αλά να είναι αυτοί αφέντες του νησιού, τότε ας ψάξουν αυτά που ενώνουν το λαό μας και όχι αυτά που τον χωρίζουν. Και ας σκεφτούν ως Κύπριοι και μόνο ως Κύπριοι...

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

back to top